Συνέντευξη ΟΗΕ

Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος

Επιμέλεια: Σπύρος Σκιαδόπουλος

Ο κ. Αντωνόπουλος είναι εκλεγμένος αναπληρωτής καθηγητής Νομικής ΔΠΘ.
 

Εδώ και ένα μήνα περίπου συμπληρώθηκαν 10 χρόνια από την εισβολή των Αμερικάνων στο Ιράκ. Η δικαιολογία της επιχείρησης ΣΟΚ και ΔΕΟΣ ήταν η ύπαρξη όπλων μαζικής καταστροφής στο Ιράκ. Η επέμβαση χαρακτηρίστηκε από τους Αμερικανούς νόμιμη στα πλαίσια της προληπτικής άμυνας και στην επικείμενη απειλή επίθεσης . Είναι νόμιμο αυτό στα πλαίσια της άμυνας;
 

Καταρχήν πριν την έναρξη της στρατιωτικής επιχείρησης τόσο η κυβέρνηση των ΗΠΑ όσο και η κυβέρνηση της Βρετανίας  επικαλέστηκαν την ύπαρξη όπλων μαζικής καταστροφής και την δυνατότητα του Ιράκ να κατασκευάσει τέτοια όπλα έχοντας υποτίθεται αποκτήσει τη σχετική τεχνογνωσία.  Αυτή η άποψη απετέλεσε την ουσία του επιχειρήματος των 2 αυτών κρατών να επανενεργοποιήσουν το συμβούλιο ασφαλείας  για να αποστείλει μια νέα ομάδα επιθεωρητών το φθινόπωρο του 2002 και την επανέλαβαν αργότερα στα τέλη του 2002 και αρχές του 2003 σε 3 συνεδριάσεις του Συμβουλίου ασφαλείας. Αυτά τα οποία οι ίδιες οι κυβερνήσεις χαρακτήρισαν ως αποδεικτικά στοιχεία ύπαρξης των συγκεκριμένων όπλων δεν έπεισαν το Συμβούλιο ασφαλείας και κυρίως τα τρία άλλα μόνιμα μέλη μεταξύ των οποίων και την Γαλλία αλλά και ούτε την συντριπτική πλειοψηφία των κρατών της διεθνούς κοινότητας για την ύπαρξη τέτοιας πιθανότητας. Επομένως όταν άρχισε η στρατιωτική επιχείρηση δεν επικαλέστηκαν την προληπτική άμυνα ως λόγο νόμιμης χρήσης βίας εναντίον του ΙΡΑΚ, ως λόγου δηλαδή που να τους επιτρέπει να χρησιμοποιήσουν βία ως νόμιμη εξαίρεση του κανόνα απαγόρευσης της χρήσης βίας μεταξύ κρατών.  Αντίθετα επικαλέστηκαν μια παλιά απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας 678/1990 η οποία εξουσιοδοτούσε την χρήση βίας εκ μέρους του συνασπισμού κρατών που συνεργάζονταν με το Κουβέιτ για να αποβληθεί το Ιράκ  το οποίο τον Αύγουστο του 1990 είχε καταλάβει και κατείχε το πρώτο (το Κουβέιτ). Αυτό που επικαλέστηκαν η Βρετανία και οι ΗΠΑ και η Αυστραλία η οποία συμμετείχε σε μικρότερο βαθμό σε αυτή την επιχείρηση ήταν ότι αυτή η απόφαση του 1990 εξακολουθούσε να είναι ενεργή ότι η εξουσιοδότηση είχε επιβιώσει της επιχείρησης καταιγίδα της ερήμου η οποία είχε σαν αποτέλεσμα να εκδιωχθεί το ΙΡΑΚ από το Κουβέιτ και εκείνο που είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι πέραν του ότι υποστήριξαν ότι εξακολουθούσε να είναι σε ισχύ ανέφεραν πως μπορεί να ενεργοποιηθεί μονομερώς από μεμονωμένα κράτη και όχι από το ίδιο το Συμβούλιο Ασφαλείας σε μια νέα συνεδρίαση που θα εκτιμούσε την κατάσταση. Άλλωστε οι προσπάθειες τους να ενεργοποιήσουν το συμβούλιο ασφαλείας στις αρχές του 2003 έπεσε στο κενό διότι όχι μόνο η Ρωσία και η Κίνα αλλά και η Γαλλία κατέστησαν γνωστό ότι θα ψήφιζαν αρνητικά δηλαδή θα ασκούσαν το δικαίωμα (veto) που έχουν ως μόνιμα μέλη .
 

Δηλαδή για παράνομη ή νόμιμη επέμβαση ; Για εισβολή ;
 

Το επιχείρημα της συνεχιζόμενης ισχύος μιας απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας που εξουσιοδοτεί κυρωτικά μέτρα στρατιωτικού χαρακτήρα στο διηνεκές και κυρίως το δικαίωμα ενεργοποίησης αυτής της εντολής από μεμονωμένα κράτη-μέλη πρέπει να χαρακτηρισθεί ως αμφιβόλου νομιμότητας κατά τη δική μου άποψη . Μόνο το Συμβούλιο Ασφαλείας έχει την αρμοδιότητα που του δίνει ο Χάρτης του ΟΗΕ στο Κεφάλαιο VII και συγκεκριμένα στο άρθρο  42 να επιβάλει κυρωτικά μέτρα στρατιωτικού χαρακτήρα. Το Συμβούλιο παρέχει την  εξουσιοδότηση της χρήσης βίας και έχει το δικαίωμα εποπτείας και ελέγχου το οποίο στην πράξη παρακάμπτεται από τα κράτη που συμμετέχουν στην στρατιωτική επιχείρηση. Αυτό συμβαίνει  γιατί το αρχικό σχέδιο όταν ιδρύθηκε ο ΟΗΕ ήταν να διαθέτει το Συμβούλιο Ασφαλείας δικές του ένοπλες δυνάμεις τις οποίες ποτέ δεν απέκτησε. Επομένως το μόνο που του απέμεινε για να εκπληρώσει την αρμοδιότητα του είναι απλά να εξουσιοδοτεί την χρήση βίας σε μεμονωμένα κράτη ή συνασπισμούς κρατών. Από εκεί και πέρα όλος ο σχεδιασμός της επιχείρησης, η διοίκηση και η διεξαγωγή της επιχείρησης είναι στα χέρια των κρατών-μελών . Το μόνο που απομένει από το αρχικό πλαίσιο που συνίστατο στην αποκλειστική και ουσιαστική δράση του ΣΑ είναι η εξουσιοδότηση και πολλά εξαρτώνται από την σχετική απόφαση του Συμβουλίου η οποία περιλαμβάνει την εντολή της στρατιωτικής δράσης, δηλαδή,  το πλαίσιο του τι μπορούν και τι δεν μπορούν να πράξουν αυτά τα κράτη. Η εμπειρία έχει δείξει ήδη από την Καταιγίδα της Ερήμου μέχρι την επιχείρηση  Unified Protector κατά της Λιβύης το 2011 ότι από ένα σημείο και μετά οι εξουσιοδοτήσεις αυτές είναι γενικόλογες και επιτρέπουν μεγάλη διακριτική ευχέρεια δράσης στα κράτη που είναι πρόθυμα (αυτό που ονομάζουμε ο συνασπισμός των προθύμων) να αναλάβουν μια τέτοια επιχείρηση.

Σήμερα στην ίδια θέση βρίσκεται η Β.Κορέα και το Ιράν . Η ύπαρξη τέτοιων όπλων, εφόσον αποδειχθεί, νομιμοποιεί τις ξένες επεμβάσεις; 

 Για την μεν Κορέα δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι υπάρχουν αυτά τα όπλα. Για το Ιράν δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι έχει κατασκευαστεί κάποιο πυρηνικό όπλο αλλά  ότι υπάρχει μια υποδομή η οποία θα του επιτρέψει να κατασκευάσει ένα τέτοιοι όπλο. Και οι 2 χώρες είναι ήδη υπό καθεστώς οικονομικών και πολιτικών κυρώσεων . Η οποιαδήποτε περαιτέρω δράση και τι εννοώ με αυτό , η μετεξέλιξη από την επιβολή οικονομικών και μη στρατιωτικών κυρώσεων θα πρέπει να προέρχεται από το Συμβούλιο Ασφαλείας αλλά εδώ απαιτούνται οι 5 θετικές ψήφοι ή έστω αποχή από τα μόνιμα μέλη. Δεν πρέπει να υπάρχει αρνητική ψήφος από κάποιο από τα μόνιμα μέλη. Η άλλη εναλλακτική λύση είναι να επικαλεστεί κάποιο άλλο κράτος το οποίο δεν επιθυμεί είτε να αποκτήσει το Ιράν είτε να χρησιμοποιήσει η Β. Κορέα αυτά τα όπλα το αποκαλούμενο δικαίωμα προληπτικής άμυνας . Αυτό το φερόμενο δικαίωμα είναι  πολύ αμφιβόλου νομιμότητας. Προσωπικά δεν θεωρώ πως είναι νόμιμο το φερόμενο δικαίωμα προληπτικής άμυνας ή το προληπτικό χτύπημα, του οποίου στην πρακτική των κρατών έγινε  επίκληση μόνο μια φορά το 1981 . Το Ισραήλ κατέστρεψε κάνοντας χρήση της πολεμικής του αεροπορίας τον πυρηνικό αντιδραστήρα του Ιράκ και τότε καταδικάστηκε ομόφωνα από το ΣΑ. Ήταν η μοναδική περίπτωση που οι ΗΠΑ δεν άσκησαν βέτο υπέρ του Ισραήλ. Το φερόμενο δικαίωμα της προληπτικής άμυνας δεν είναι μια νόμιμη εξαίρεση δεν επιπίπτει στο δικαίωμα άμυνας που προβλέπει ο Χάρτης στο άρθρο 51 και το εθιμικό δίκαιο . Το δίκαιο προβλέπει ότι το δικαίωμα ασκείται όταν ένα κράτος  δεχθεί μια ένοπλη επίθεση. Ενδεχομένως και σύμφωνα με τις περιστάσεις κάθε συγκεκριμένης περίπτωσης να γίνει δεκτό και το δικαίωμα άμυνας σε επικείμενη επίθεση αλλά το επικείμενη είναι ζήτημα πραγματικών περιστατικών δηλαδή πρέπει να αξιολογηθούν τα πραγματικά περιστατικά κάθε συγκεκριμένης περίπτωσης για το αν ένα κράτος έθεσε σε κίνηση το μηχανισμό που προβλέπει ο στρατιωτικός σχεδιασμός των ενόπλων δυνάμεων του  που θα είχε ως αμέσως επόμενο αποτέλεσμα την ανοιχτή χρήση βίας με την χρήση όπλων. Όμως η άμυνα σε επικείμενη επίθεση είναι πολύ αμφισβητούμενη έννοια διότι αντί να μιλάμε για άμυνα σε επικείμενη επίθεση μπορούμε να μιλάμε για άμυνα όταν η επίθεση έχει αρχίσει . Δηλαδή να προσδιορίσουμε ακριβώς το σημείο που αρχίζει η ένοπλη επίθεση και αυτό εξαρτάται από τα όπλα τα οποία χρησιμοποιούνται . Αλλά η προληπτική άμυνα σημαίνει , τι ; Ότι μια ένοπλη επίθεση όχι μόνο δεν έχει συμβεί ούτε καν επίκειται να συμβεί , η προληπτική άμυνα αφορά μια μελλοντική απειλή, ενδεχομένη απειλή στην ασφάλεια του κράτους και ενώ η ένοπλη επίθεση ως λόγος που ενεργοποιεί το δικαίωμα άμυνας βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα ,συγκεκριμένα γεγονότα που αν συμβούν απειλούν την ασφάλεια του κράτος, το προληπτικό χτύπημα, προτάσσει αυτή την πολύ νεφελώδη έννοια του τι είναι ασφάλεια του κράτους  και φορά ενδεχόμενες υποθετικές καταστάσεις .
 

Μου δώσατε μια ωραία αφορμή όσον αφορά την Λιβύη . Η επέμβαση του ΝΑΤΟ ήταν  νόμιμη; 
 

Η επέμβαση του ΝΑΤΟ έγινε μετά από εξουσιοδότηση του ΣΑ και συγκεκριμένα με βάση την απόφαση 1973 του 2011. Το όλο ζήτημα νομικά εστιάζεται στην εντολή που έδωσε το ΣΑ και η εντολή ήταν η προστασία των αμάχων και των περιοχών όπου διαμένουν οι άμαχοι. Από εκεί και πέρα το πώς θα πραγματοποιούνταν αυτό έμεινε στην διακριτική ευχέρεια  των κρατών του ΝΑΤΟ που συμμετείχαν στην επιχείρηση όπως επίσης  και των συνεργαζόμενων με το ΝΑΤΟ κρατών διότι η εξουσιοδότηση δόθηκε ενώ ήταν σε εξέλιξη μια εμφύλια σύρραξη. Στην Λιβύη είχε προηγηθεί μια μαζική εξέγερση από μια εντελώς ανεκπαίδευτη και πολύ φτωχά οπλισμένη και ασύντακτη ένοπλη αντιπολίτευση η οποία είχε μικρή  πιθανότητα επιτυχίας στην σύρραξη αυτή αν αφήνονταν να εξελιχθεί ο εμφύλιος πόλεμος στην Λιβύη χωρίς καμία εξωτερική παρέμβαση. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η προστασία των αμάχων ερμηνεύτηκε ως όχι προστασία εναντίον συγκεκριμένων επιθέσεων των κυβερνητικών δυνάμεων της Λιβύης κατά αμάχων ή περιοχών που κατοικούνται αποκλειστικά από αμάχους ούτε καν επικείμενης τέτοιας επίθεσης . Ερμηνεύτηκε ως ένα δικαίωμα να εξουδετερωθεί οιαδήποτε στρατιωτική μονάδα –εγκαταστάσεις και υποδομές της Λιβύης- που θα της επέτρεπαν να καταστείλει την ένοπλη εξέγερση. Επίσης ερμηνεύθηκε ότι έδινε το δικαίωμα να εξοπλιστεί η αντιπολίτευση κάτι το οποίο οι περισσότεροι το αρνήθηκαν αλλά η κυβέρνηση της Γαλλίας πχ δήλωσε πως αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί αν της παρέχονταν ελαφρύς οπλισμός που θα της επέτρεπε να υπερασπιστεί  τους αμάχους. Σε κάθε περίπτωση η προστασία των αμάχων δεν μπορούσε να διαχωριστεί στην πράξη από την καταστολή της ένοπλης εξέγερσης και κάθε κυβέρνηση έχει δικαίωμα να καταστείλει μια ένοπλη εξέγερση  εναντίον της. Όλη η επιχείρηση διολίσθησε   κατά την  άποψη της Ρωσίας και της Κίνας στο να ανατραπεί η κυβέρνηση του Συνταγματάρχη Καντάφι μέσω της ενίσχυσης της ένοπλης αντιπολίτευσης. 
 

Ποια είναι η θέση του ΔΔ μετά την επίθεση το Ιράκ. Θα πρέπει να υπάρξουν νέα κεφάλαια στο ΔΔ; Καλύπτεται όλο το φάσμα των σημερινών δράσεων; Αναφέρομαι και λίγο στο άρθρο στην Digesta για την έννοια του δίκαιου πολέμου.
 

Η έννοια του δικαίου πολέμου εδώ και πάρα πολλά χρόνια δεν γίνεται δεκτή σύμφωνα με την κρατούσα άποψη . Σήμερα μιλάμε για νόμιμο πόλεμο, όχι για δίκαιο πόλεμο. Παρ’ όλα αυτά  μετά το ΒΠΠ έχει αρχίσει και παρεισφρέει  πάλι στο χώρο του ΔΔ κυρίως όσον αφορά την ανθρωπιστική επέμβαση αλλά δεν γίνεται λόγος για δίκαιη αιτία . Κάποιοι συγγραφείς έκαναν λόγο για παράνομη αλλά νομιμοποιημένη χρήση βίας υπό της περιστάσεις  κάτι το οποίο είναι τόσο γενικόλογο και ασαφές ώστε κατά τη γνώμη μου δεν δημιουργεί νέο κανόνα . Δείχνει μια ασυνέπεια, αβεβαιότητα ως προς την νομική βάση . Όσον αφορά τη στρατιωτική επιχείρηση στο ΙΡΑΚ, καταδικάστηκε ως παράνομη από τα περισσότερα κράτη και από το Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, ο οποίος εξέφρασε κατά  κάποιο τρόπο σε μεγάλο βαθμό και τη θέση του Οργανισμού, πολιτικά τουλάχιστον . Από εκεί και πέρα όμως αυτό που ακολούθησε ήταν μια πάρα πολύ ρεαλιστική προσέγγιση . Υπήρξε μια πραγματικότητα, μια χρήση βίας η οποία ναι μεν ήταν παράνομη αλλά συνέβη . Είχαμε την κατοχή του ΙΡΑΚ από της δυνάμεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας και εκεί ήρθε στο προσκήνιο το ΣΑ και σε μια σειρά από αποφάσεις του προσπάθησε να «προσαρμόσει» (χωρίς να την επιδοκιμάζει ή να την νομιμοποιεί) αυτήν την παρανομία στην ομαλότητα  στα πλαίσια διατήρησης της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας . Αρχικά αναγνώρισε ότι οι δυνάμεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας ήταν δυνάμεις κατοχής και αυτή είναι η σωστή άποψη αλλά παράλληλα με μια απόφαση η οποία υιοθετήθηκε με βάση το κεφάλαιο 7 του Χάρτη για την διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας τους αναγνώρισε διευρυμένα δικαιώματα απ’ όσα αναγνωρίζει το δίκαιο των ένοπλων συρράξεων  σε μια κατέχουσα δύναμη. Δηλαδή, απαγορεύεται κανονικά μια κατέχουσα δύναμη να διαχειρίζεται τις πλουτοπαραγωγικές πηγές των υπό κατοχή  εδαφών . Αυτό επετράπη και μετά μετετράπησαν οι δυνάμεις κατοχής πάλι με τις ευλογίες απόφασης του ΣΑ σε στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονταν στο ΙΡΑΚ με την συναίνεση της προσωρινής κυβέρνησης την οποία προσωρινή κυβέρνηση επέλεξαν οι ίδιοι . Τώρα όλα αυτά έφεραν το ΣΑ να κινείται στα όρια της διεθνούς νομιμότητας και το μεγάλο ζήτημα πλέον : Είναι το ΣΑ υπεράνω της νομιμότητας όταν ενεργεί για την διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας ; Υπάρχουν περιορισμοί στο ΣΑ, πέραν αυτών που  προβλέπονται από το καταστατικό Χάρτη  του ΟΗΕ (ΕΔΩ) ,σύμφωνα με το εθιμικό δίκαιο; Ειδικότερα τα ίδια ερωτήματα ανακύπτουν και με τις λίστες υπόπτων τρομοκρατίας τις οποίες δημοσιεύει η Επιτροπή κυρώσεων της απόφασης 1373 του ΣΑ  που υιοθετήθηκε μετά την 11^ηΣεπτεμβρίου 2001.
 

Μιλήσατε για την 11^η Σεπτεμβρίου . Είδαμε όλη την επίθεση κατά των ΗΠΑ όχι από το Αφγανιστάν αλλά από μια τρομοκρατική οργάνωση . Γίνεται αυτό; Δηλαδή μπορεί να ασκήσει ένα κράτος το δικαίωμα κράτος εναντίον του κράτους που «φιλοξενεί» την οργάνωση;  Μπορεί μια «παρέα» από την Ελλάδα να πάει στην Σλοβακία και να επιτεθεί στην Γαλλία ως τρομοκρατική οργάνωση και η Γαλλία να θεωρήσει υπεύθυνη την Σλοβακία;
 

Απάντηση : Αυτό μπορεί να συμβεί αλλά είναι ζήτημα απόδειξης ποια είναι η πραγματική ανάμειξη ενός κράτους στην δράση μιας μη κρατικής οντότητας. Η άποψη την οποία έχει εκφράσει το διεθνές δικαστήριο και την οποία έχει υιοθετήσει η επιτροπή διεθνούς δικαίου των ΗΕ στα άρθρα της για την διεθνή ευθύνη των κρατών είναι ότι εάν ένα κράτος ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο επί μιας τέτοιας οργάνωσης μπορεί να στοχοποιηθεί η οργάνωση αυτή στο έδαφος άλλου κράτους με επίκληση του δικαιώματος άμυνας. Αυτή την άποψη αμφισβητούν ανοιχτά πλέον μετά την 11^η Σεπτεμβρίου οι ΗΠΑ, η Βρετανία και πολλά άλλα κράτη και πάρα πολλοί συγγραφείς και  αυτό είναι ένα ζήτημα το οποίο συζητείται από τότε. Το αν, δηλαδή, η ένοπλη δράση μη κρατικών οντοτήτων αποτελεί αυτόνομη  παραβίαση της απαγόρευση χρήσης βίας που παρέχει το δικαίωμα σ’ ένα κράτος-θύμα να προσφύγει σε ένοπλη βία εναντίον της στο έδαφος άλλου κράτους επικαλούμενο το δικαίωμα άμυνας ανεξάρτητα από την ανάμειξη αυτού του άλλου κράτους στη δράση της .
 

Εσείς τι πιστεύετε;
 

Εγώ πιστεύω, συντάσσομαι με την άποψη που έχει εκφράσει το Διεθνές δικαστήριο και στην πολύ σημαντική απόφαση του στην υπόθεση Νικαράγουα κατά  ΗΠΑ και μετέπειτα στην υπόθεση για την Σύμβαση της γενοκτονίας μεταξύ Βοσνίας και Σερβίας  όπως επίσης και στην απόφαση του Κονγκό κατά Ουγκάντας, ότι πρέπει να υπάρχει αποτελεσματικός έλεγχος ώστε η μη ένοπλη οργάνωση να περιέρχεται σε τόσο ουσιαστικό έλεγχο από ένα κράτος που στην ουσία να καθίσταται οιονεί όργανο αυτού του κράτους.
 

Οι διεθνείς οργανισμοί μπορούν να ανταπεξέλθουν σε τέτοιες δυσκολίες; Γενικότερα στα θέματα που τίθενται στο ΔΔ . Ο ΟΗΕ είναι παρωχημένος οργανισμός; Θα πρέπει να υπάρξει κάποιος νέος οργανισμός;
 

Ο ΟΗΕ δεν είναι καθόλου παρωχημένος οργανισμός καθώς τόσο ο Χάρτης όσο και η προσέγγιση του οργανισμού στην ερμηνεία του Χάρτη έχουν αποδείξει πως είναι ένα ευέλικτο και ευπροσάρμοστο σύστημα στις απαιτήσεις της διεθνούς κοινωνίας . Δηλαδή ο Χάρτης είναι έτσι εκφρασμένος ώστε να μπορεί να παρακολουθεί τόσο την εξέλιξη της πρακτικής των κρατών, όσο και της τεχνολογίας και της επιστήμης αλλά και των οικονομικών δεδομένων που έχουν λάβει χώρα στη διεθνή κοινωνία μετά το 1945. Απόδειξη αυτού είναι πως εξακολουθεί να υπάρχει. Και δεν νομίζω πως οι προοπτικές αντικατάστασης του είναι άμεσες. Για πολλούς και διαφορετικούς λόγους την ύπαρξη και λειτουργία του ΟΗΕ επιθυμούν όλα τα κράτη.
Ερώτηση : Οι λοιποί οργανισμοί;
Απάντηση :  Οι λοιποί οργανισμοί ανταπεξέρχονται στην εκπλήρωση των στόχων τους αναλόγως  και τα κράτη μέλη εφόσον θεωρούν πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει, τότε είτε τους αντικαθιστούν, πράγμα διόλου περίεργο είτε αναθεωρούν τα καταστατικά τους ώστε να προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα.
Ερώτηση : Το Μάη του 2010 είχαμε επίθεση στο στολίσκο ελευθερίας που μετέφερε είδη πρώτης ανάγκης και βοήθειας  προς την Παλαιστίνη. Ήταν νόμιμη η επίθεση;
Απάντηση : Εδώ έχουμε μία περίπτωση όπου ένας στολίσκος επιθυμεί να προσεγγίσει και να ελλιμενιστεί σε μία περιοχή στην οποία παρότι δεν υπάρχει φυσική παρουσία ισραηλινού στρατού όλοι δέχονται πως είναι κατεχόμενη περιοχή, και εν προκειμένω υπάρχει καταρχήν το δικαίωμα της κατέχουσας δύναμης να λαμβάνει μέτρα για την δική της ασφάλεια και της κατεχόμενης περιοχής . Ένα από αυτά τα μέτρα που δεν είναι ελεύθερο αμφισβητήσεως είναι και ο ναυτικός αποκλεισμός και το δικαίωμα της κατέχουσας δύναμης να κατευθύνει ανθρωπιστική βοήθεια προς τον πληθυσμός της κατεχόμενης περιοχής  από μηχανισμούς που ελέγχει η ίδια. Υπάρχει ήδη μια έκθεση της επιτροπής Τουρκέλ την οποία συνέστησε η ισραηλινή κυβέρνηση  η οποία εκφράζει το δικαίωμα του Ισραήλ να επιβάλει ναυτικό αποκλεισμό . Υπάρχει άλλη μια έκθεση επιτροπής που συνέστησαν τα Ηνωμένα Έθνη (η Επιτροπή Πάλμερ), η οποία επίσης δεν αμφισβητεί αυτό το δικαίωμα για λόγους προστασίας της ασφάλειας του Ισραήλ, αλλά έκρινε ότι η συγκεκριμένη Ισραηλινή επιχείρηση ήταν υπερβολική και μη-εύλογη αντίδραση. Από εκεί και πέρα έχουμε ένα περιστατικό όπου έχασαν την ζωή τους πολίτες της Τουρκίας, πράγμα που αυτομάτως θέτει ζήτημα διεθνούς ευθύνης του Ισραήλ και πρόσφατα είχαμε έκφραση συγνώμης από την κυβέρνηση του Ισραήλ, μια μορφή δηλαδή ηθικής ικανοποίησης προς τις οικογένειες των θυμάτων και την Τουρκία. Εφόσον το ζήτημα φτάσει σε κρίση τρίτου μέρους είτε σε διαιτησία είτε με συνυποσχετικό στο Διεθνές δικαστήριο τότε θα τεθούν επί τάπητος όλα αυτά τα νομικά ζητήματα το αν δηλαδή το Ισραήλ είχε δικαίωμα να λάβει όλα αυτά τα μέτρα ή όχι.
 

Κάποιοι επικαλέστηκαν ως επιχείρημα της επίθεσης την νόμιμη νηοψία. Μπορείτε, καταρχήν  μπορείτε να μας πείτε τι είναι η νηοψία; 
 

Νηοψία είναι ο έλεγχος τον οποίο ασκούν κρατικά πλοία πάνω σε ιδιωτικά πλοία αναφορικά  με τα αντικείμενα που μεταφέρονται , με το νηολόγιο του πλοίου και τα πρόσωπα που επιβαίνουν στα πλοία. Η νηοψία μπορεί να πραγματοποιηθεί από παράκτιο κράτος στην αιγιαλίτιδα ζώνη του γιατί αποτελεί έδαφος του αυτού κράτους. Το πρόβλημα υπάρχει με την νηοψία στην ανοιχτή θάλασσα. Εκεί ο κανόνας  είναι πως μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον από κρατικά πλοία της ίδια σημαίας με το ιδιωτικό πλοίο το οποίο ελέγχεται. Το δίκαιο της θάλασσας προβλέπει μόνο συγκεκριμένες εξαιρέσεις στον παραπάνω κανόνα όπως η περίπτωση πειρατείας, δουλεμπορίου , παράνομων εκπομπών ή πλοίου χωρίς εθνικότητα, στις οποίες νηοψία πραγματοποιείται από κρατικά πλοία άλλων κρατών . Το δίκαιο των ενόπλων συρράξεων και το κλασσικό δίκαιο του πολέμου έδιναν το δικαίωμα στους εμπολέμους  να πραγματοποιούν νηοψία σε πλοία ουδετέρων κρατών με προορισμό είτε τα λιμάνια του άλλου εμπολέμου κράτους είτε κάποιον ενδιάμεσο σταθμό απ’ όπου θα μεταφέρονταν αγαθά στο αντίπαλο κράτος. Εκεί υπήρχε ένα πλέγμα κανόνων περί ναυτικού αποκλεισμού, δικαίωματος νηοψίας στην ανοιχτή θάλασσα στα πλαίσια του δικαίου περί ουδετερότητας. Σήμερα το δικαίωμα νηοψίας ασκείται κυρίως με επίκληση του δικαίωμα άμυνας. Υπάρχαν όμως και περιπτώσεις όπως ο 8ετής πόλεμος Ιράν – Ιράκ όπου έγινε επίκληση του κλασσικού δικαίου της ουδετερότητας σχετικά με την επιβολή και εφαρμογή του ναυτικού αποκλεισμού.
 

Οπότε θεωρούμε πως το κράτος του Ισραήλ έχει διεθνή ευθύνη γι’ αυτά τα  εγκλήματα ; Whatever happened to crimes against Peace?
 

Θα μπορούσε να επικαλεστεί κάποιος πως το Ισραήλ είχε είτε το δικαίωμα άμυνας για να ελέγξει το φορτίο και τα πρόσωπα που επέβαιναν στα πλοία ή άσκησε το δικαίωμα εμπολέμου ως κατέχουσα δύναμη στην Γάζα που του έδινε το δικαίωμα να κηρύξει ναυτικό αποκλεισμό και να ελέγχει οποιοδήποτε πλοίο με προορισμό αυτό το έδαφος.
 

Ο ναυτικός αποκλεισμός είναι νόμιμος ; Στην λωρίδα της Γάζας ;
 

Το ζήτημα είναι αμφισβητούμενο. Είναι κατεχόμενη περιοχή και η κατέχουσα δύναμη έχει το δικαίωμα να λαμβάνει μέτρα για την ασφάλεια της στην συγκεκριμένη περιοχή. Από την άλλη πλευρά υπάρχει το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των παλαιστινίων και είναι ένα μέτρο που αποσκοπεί να τους στερήσει αυτό το δικαίωμα. Οπότε θα έλεγα πως πρόκειται για αμφισβητούμενο ζήτημα, δηλαδή νομικά δεν επιδέχεται άμεσα μια απάντηση .
 

Η Παλαιστίνη μπορεί να θεωρηθεί κράτος και πότε μπορούμε να πούμε νομικά πως υπάρχει κράτος;
 

Υπάρχει ο κανόνας πως μία οντότητα θα πρέπει να συγκεντρώνει ορισμένα χαρακτηριστικά για να είναι κράτος .  Να υπάρχει λαός, έδαφος, οργανωμένη πολιτική εξουσία και ανεξαρτησία, να μην υπάγεται νομικά στην αρμοδιότητα άλλου κράτους. Στην Παλαιστίνη και μετά την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ έχουμε να κάνουμε με το κράτος του Ισραήλ και περιοχές  της παλαιάς βρετανικής εντολής της Παλαιστίνης, το οριστικό καθεστώς των οποίων δεν διευθετήθηκε και τις οποίες κατέλαβε το Ισραήλ  το 1967. Εκείνο που δεν αμφισβητείται καθόλου είναι πως οι Παλαιστίνιοι άραβες έχουν το δικαίωμα αυτοδιάθεσης . Ότι βρίσκονται κάτω από μια μορφή κυριαρχίας ενός άλλο κράτους και δεν μπορούν να ασκήσουν αυτό το δικαίωμα. Ως φορέας της αυτοδιάθεσης εκπροσωπούνταν αρχικά από την οργάνωση «Απελευθέρωση της Παλαιστίνης» και σήμερα εκπροσωπούνται από την  αυτόνομη παλαιστινιακή αρχή. Από το 1974  η οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης είχε ως εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα καθεστώς παρατηρητή στον ΟΗΕ. Πρόσφατα η ΓΣ του ΟΗΕ απένειμε στην Παλαιστίνη το  καθεστώς κράτους-παρατηρητή.  Αυτό σημαίνει πως η Παλαιστίνη είναι κράτος ; Πολλοί συγγραφείς προσπαθούν να υποβαθμίσουν το γεγονός, αλλά δεν παύει να είναι ένα σοβαρό βήμα (σε συνδυασμό με το γεγονός πως στην UNESCO η Παλαιστίνη είναι  πλήρες κράτος-μέλος) προς την γενικότερη αναγνώριση της οντότητας αυτής ως κράτος. Είναι ένα βήμα. Το αν έχουμε κράτος ή όχι είναι ένα θέμα σχετικό και γίνεται μέσω της διαδικασίας αναγνώρισης και η αναγνώριση είναι μια πολύ ρευστή έννοια.
 

Είπατε για κράτος- παρατηρητή στον ΟΗΕ . Ποια η διαφορά με το πλήρες μέλος στον ΟΗΕ;
 

Ο παρατηρητής απλά συμμετέχει στις εργασίες των οργάνων,  έχει δικαίωμα να εκφράζει την άποψη του, δεν έχει όμως κανένα από τα προνόμια που έχουν τα κράτη του οργανισμού πέρα του προνομίου να διατηρεί μια διπλωματική αποστολή στην έδρα του ΟΗΕ η οποία να απολαμβάνει ετεροδικία και ασυλία ως προς την εφαρμογή του δικαίου του κράτους όπου έχει έδρα ο ΟΗΕ, εν προκειμένω των ΗΠΑ ή της Ελβετίας.  Από εκεί και πέρα δεν έχει το δικαίωμα να συμμετέχει στην διαδικασία λήψης αποφάσεων , ούτε να συνεισφέρει στον προϋπολογισμό ούτε να έχει και ενδεχομένως οικονομική βοήθεια από αυτόν.
 

 Ένα τελευταίο σχόλιο;
 

Όλα τα ζητήματα για τα οποία μιλήσαμε αφορούν θέματα ΔΔ τα οποία αμφισβητούνται έντονα τόσο στην πρακτική των κρατών όσο και από μερίδα της θεωρίας. Τα κράτη που αμφισβητούν θέματα χρήσης βίας, του ρόλου  του Συμβουλίου Ασφαλείας, την αναγνώριση κρατών , τα δικαιώματα που μπορεί να έχει ένα κράτος ως κατέχουσα δύναμη κτλ κατά την γνώμη μου προσπαθούν να παρακάμψουν  το δίκαιο το οποίο ισχύει. Κατ’ εμέ δεν υπάρχουν – ειδικά σε θέματα χρήσης βίας-  πάρα πολλές σκοτεινές περιοχές, είναι ζήτημα καλής πίστης και πολιτικής πλέον επιλογής ένα κράτος να δρα στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου ή να προσπαθήσει να πετύχει τους στόχους του να ικανοποιήσει  συμφέροντα του παρακάμπτοντας το ΔΔ.
 
Και μια τελευταία bonus ερώτηση, υπάρχει δυνατότητα αντιμετώπισης του χρέους μέσω του ΔΔ;  Δηλαδή η Ελλάδα μπορεί να επικαλεστεί «δημοσιονομική αδυναμία»,  state of necessity προκειμένου να μην πληρώσει ;
 
Δεν μπορεί ένα κράτος να επικαλεστεί κατάσταση ανάγκης όπως είναι λόγου χάρη μια ένοπλη σύγκρουση. Αυτό είναι κάτι το οποίο μέχρι στιγμής στην πρακτική και τη νομολογία  δεν αντιμετωπίζεται θετικά. Υπήρξε  μάλιστα μια υπόθεση στο Διαρκές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαιοσύνης της ΚτΕ (των Σερβικών Δανείων) όπου η Σερβία επικαλέστηκε τον πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο ως ανωτέρα βία  για να μην αποπληρώσει δάνεια που όφειλε στους Συμμάχους όπου δεν έγινε δεκτή από το δικαστήριο. Πολύ πρόσφατα δώδεκα διεθνή διαιτητικά δικαστήρια εξέδωσαν αντιφατικές αποφάσεις γι’ αυτό το ζήτημα σχετικά με την άρνηση αποπληρωμής του δημοσίου χρέους από την Αργεντινή. Σε δύο από τις δώδεκα υποθέσεις έγινε δεκτή η επίκληση κατάστασης ανάγκης ενώ στις υπόλοιπες δέκα απερρίφθη. Η  αδυναμία ή η απροθυμία αποπληρωμής δημοσίου χρέους αποτελεί κάτι το οποίο η νομολογία δεν δίνει σε κάποιον τη στερεή βάση ως νομικό επιχείρημα. 

ΝΟΜΙΚΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΕΚ ΝΕΟΥ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ (ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΝΕΑ ΑΠΟΦΑΣΗ - ΦΕΚ)

Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

ΝΟΜΙΚΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΕΚ ΝΕΟΥ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ (ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΝΕΑ ΑΠΟΦΑΣΗ - ΦΕΚ)

Με λύπη μας διαπιστώσαμε ότι σύμφωνα με την ΥΑ Φ.411/297/254418/Σ.732/2012 που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 3399/20 Δεκ 2012 Τεύχος Β’, ανεστάλη η ισχύς εκ νέου της ΥΑ (απόφαση Ραγκούση) περί μεταθέσεων των Στελεχών των ΕΔ, που είχε εκδοθεί σε αναθεώρηση της προηγούμενης επί του ιδίου θέματος αποφάσεως (απόφαση Βενιζέλου). Σημειώνεται ότι και οι δύο αποφάσεις καλούνται να... ερμηνεύσουν και να εφαρμόσουν συγκεκριμένες διατάξεις του νόμου (Ν.3883/2010), σε συνδυασμό με την λοιπή ισχύουσα νομοθεσία (Ν.2690/99 «Κώδικας Διοικητικής Διαδικασίας», Ν.2472/97 «Περί προσωπικών δεδομένων κλπ» κ.α.). Οι αρμόδιες υπηρεσίες που εισηγήθηκαν την αναστολή συνεχίζουν να βρίσκονται προφανώς εν συγχύσει καθώς με πλάγιο τρόπο καταστρατηγούν ευθέως το Σύνταγμα, αναγορευόμενες αυθαιρέτως σε νομοθετική εξουσία, κινούμενες ευθέως εκτός της εξουσιοδοτικής διατάξεως του Ν. 3883/2010 και της λοιπής νομοθεσίας. Με την καθυστέρηση εφαρμογής των νέων διατάξεων, που καθιερώνουν έστω και με εμφανή ελαττώματα, μεγαλύτερη διαφάνεια στις μεταθέσεις, το μόνο που επιδιώκεται είναι η διαιώνιση της αναξιοκρατίας και του «ρουσφετιού», καθώς συνεχίζεται το προηγούμενο καθεστώς για το οποίο είχαν διαπιστωθεί πλείστες όσες ανομίες, με συνέπεια δεκάδες στρατιωτικοί να έχουν προσφύγει στα αρμόδια διοικητικά δικαστήρια. Τα στελέχη που επανδρώνουν τα κέντρα λήψεως των αποφάσεων για τις μεταθέσεις των Στελεχών, έχοντας ερμηνεύσει προφανώς εσφαλμένα το γεγονός ότι το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών είναι ιδιαίτερα φειδωλό στη χορήγηση αναστολής εκτελέσεως της μεταθέσεως (λήψη ασφαλιστικών μέτρων), θεωρεί ότι τα δικαστήρια επικυρώνουν ως θεμιτή και νόμιμη την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας των οργάνων της Διοικήσεως, κάτι που δεν είναι ορθό. Ειδικότερα, το Διοικητικό Εφετείο για την χορήγηση αναστολής, δίκην ασφαλιστικών μέτρων, λαμβάνει αποκλειστικά και μόνο υπόψη την ανεπανόρθωτη βλάβη που θα υποστεί ο μετατιθέμενος, χωρίς να εξετάζει το νόμω βάσιμο, καθώς δεν υφίσταται επαρκής νομολογία λόγω του πρόσφατου του νόμου αυτού. Επειδή στις περιπτώσεις των μεταθέσεων δεν εκτιμάται τις περισσότερες φορές ότι θα επέλθει ανεπανόρθωτη βλάβη στον Στρατιωτικό, δηλαδή βλάβη την οποία να μην μπορεί αυτός να ανορθώσει μεταγενέστερα με την έκδοση αντιστοίχων αποφάσεων, για το λόγο αυτό το δικαστήριο συνήθως επιφυλάσσεται να απαντήσει επί του αιτήματος για ακύρωση της μετάθεσης, με την κυρία δίκη επί της ουσίας. Η παραπάνω όμως στρέβλωση επιφυλάσσει πολύ σοβαρούς κινδύνους, διότι οι πρώτες εκτιμήσεις μάς δημιουργούν την πεποίθηση ότι όλες ανεξαιρέτως οι μεταθέσεις πάσχουν, για τον ένα ή τον άλλο λόγο, από ακυρότητα. Αυτό όμως μπορεί να στρέψει τους μετατιθέμενους, των οποίων θα ακυρωθεί η μετάθεση τους εν τέλει, εναντίον των Στελεχών που εισηγήθηκαν, και στην συνέχεια υπέγραψαν, τις μεταθέσεις, τόσο αστικά όσο και ποινικά. Σημειώνεται ότι το γραφείο μας ήδη έχει λάβει τέτοιες εντολές από μερίδα Στελεχών και είμαστε σε αναμονή των ακυρωτικών αποφάσεων. Εν όψιν τούτων συνιστάται από το γραφείο μας στα Στελέχη που εμπλέκονται στην διαδικασία των μεταθέσεων, καθ’ οποιοδήποτε τρόπο, να αποφεύγουν να υπογράφουν χωρίς διατήρηση επιφύλαξης, επίσης δε να διαπιστώνουν κατά το μέτρο του δυνατού, την τήρηση της νομιμότητας και της αξιοκρατίας, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι προσωπικής εμπλοκής τους σε αντιδικίες με συναδέλφους τους. Κατ’ επέκταση, η συνέχιση εφαρμογής της «αποφάσεως Βενιζέλου» για τις μεταθέσεις δημιουργεί, εκτός από σοβαρά προβλήματα, και προφανείς ευθύνες για τα Στελέχη που εμπλέκονται, αφού ήδη γνωρίζουν ότι οι ερμηνευτικές διατάξεις της αποφάσεως αυτής, έχουν κριθεί ότι δεν είναι σύννομες με την αντίθετη Υ.Α. (απόφαση Ραγκούση). Υπενθυμίζεται ότι ο Υπουργός εντάσσεται στην εκτελεστική, και όχι στην νομοθετική, εξουσία, όπερ σημαίνει ότι επί ιδίας εξουσιοδοτικής διατάξεως δεν μπορεί ο Υπουργός τη μία να αποφασίζει έτσι και την άλλη αλλιώς. Τέλος θα θέλαμε να ενημερώσουμε τα Στελέχη, ότι το γραφείο μας ήδη έχει προετοιμάσει υποδοχή για την εξυπηρέτηση των Στελεχών, εν όψιν μεταθέσεων έτους 2013 και καλούμε τους ενδιαφερόμενους, να απευθύνονται στο γραφείο για την παροχή πληροφοριών και την επίλυση τυχόν προβλημάτων. Η νέα απόφαση ΦΕΚ Β’ 3399-20 ΔΕΚ 2012:

"Κόβουν" υπέρ "ναυάρχων" δικαιώματα οικογενειών με σοβαρά προβλήματα - Σοκ στο Πολεμικό Ναυτικό

04.06.2013 | 20:01

Ανεξήγητη, παράνομη και για πολλούς ανάλγητη απόφαση του Ανώτατου Ναυτικού Συμβουλίου με την οποία αποκλείονται από το δικαίωμα του παραθερισμού ομάδες του προσωπικού που αντιμετωπίζουν σοβαρότατα κοινωνικά προβλήματα.

Το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο της 30/4/13,  πήρε μια "συντεχνιακή" απόφαση στο πλαίσιο της αναθεώρησης του Κανονισμού Λειτουργίας του Θερέτρου Αξιωματικών Ναυτικού, η οποία αν δεν αλλάξει , θα προκαλέσει ένα ακόμη πρόβλημα σε ανθρώπους που ήδη καλούνται να διαχειριστούν δύσκολες καταστάσεις. Και οπωσδήποτε θα είναι μια απόφαση που μόνο καλό δεν πρόκειται να κάνει στην ηγεσία του ΠΝ.

Με την απόφαση υπ' αριθμόν 56 της 17ης Συνεδρίασης της Ολομέλειας του ΑΝΣ κατά παράβαση της Υπουργικής Απόφασης (ΦΕΚ 1139Β από 3/6/11) που αφορά Διοικητικά και άλλα ευεργετικά μέτρα για κατηγορίες προσωπικού των Ε.Δ. που αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα και οξέα κοινωνικά προβλήματα, ΑΠΟΚΛΕΙΟΥΝ τις ειδικές κατηγορίες:

α. Όσοι έχουν σύζυγο ή τέκνο ΑμέΑ
β. Οι οικογένειες στελεχών που απεβίωσαν εν υπηρεσία
γ. Οι γονείς μονογονεϊκών οικογενειών, καθώς και οι διαζευγμένοι γονείς που ασκούν την επιμέλεια ενός τουλάχιστον ανήλικου τέκνου.
δ. Οι πολύτεκνες οικογένειες (τέσσερα τέκνα και άνω).

Πότε μπορούν οι κατηγορίες αυτές να παραθερίσουν; Από 15 έως 29 Μαίου και από 20 Σεπτεμβριου έως 2 Οκτωβρίου. Λεπτομέρεια : τα σχολεία αυτές τις ημερομηνίες είναι ανοιχτά! 

ΕΞΩΔΙΚΟ ΠΛΩΤΑΡΧΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΤΑΜΑΤΗ ΣΤΟΝ ΕΙΔΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ & ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ

   ΕΝΩΠΙΟΝ ΠΑΝΤΟΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΑΡΧΗΣ

        ΕΞΩΔΙΚΗ  ΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΕΠΙΦ/ΞΗ  - ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ    

Του Παναγιώτη Σταμάτη του Δημητρίου,  Πλωτάρχη ε.α. του Πολεμικού Ναυτικού κατοίκου Αθηνών,  οδός Κομνηνών  αρ. 48 .

                                                KATA

1.  Του  Ειδικού Γραμματέα του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης, Αντωνίου Οικονόμου,  Προέδρου Επιτροπής Νέου Μισθολογίου,   Λεωφ.  Μεσογείων, αρ.229,  Χολαργός.

2. Της Επιτροπής για το νέο μισθολόγιο των Στρατιωτικών που αποτελείται από εν ενεργεία και εν αποστρατεία αξιωματικούς, στην ιδία διεύθυνση.

                                 

                      

     

        Αξιότιμε  κ. Ειδικέ Γραμματέα,

Ι. ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Είμαι συνταξιούχος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, και συνταξιοδοτήθηκα σύμφωνα με τις ισχύουσες τότε συνταξιοδοτικές διατάξεις του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων, οι συνεχείς μειώσεις στις συντάξεις η κατάργηση των επιδομάτων αδείας, Χριστουγέννων και Πάσχα, με έχουν κάνει να περιέλθω στην κατάσταση της αναξιοπρεπούς_διαβίωσης.

Οι μηνιαίες συντάξιμες αποδοχές μου, μειώθηκαν πολλαπλά και  δραματικά  με μια σειρά αντισυνταγματικών νομοθετικών και διοικητικών πράξεων.

Προσφάτως πληροφορήθηκα από διάφορα δημοσιεύματα για την συγκρότηση Επιτροπής για το νέο μισθολόγιο των στρατιωτικών που φυσικά επηρεάζει και τους απόστρατους αξιωματικούς.

Σας πληροφορώ ότι οι συντάξεις μας είναι αυτές που παρέχονται ως ανταπόδοση εισφορών,  επιβεβλημένων στον εργαζόμενο από το ίδιο το κράτος                            (κρατήσεις από τον μισθό υποχρεωτικές βάσει νόμου).

Στην περίπτωση των ανταποδοτικών εισφορών το κράτος λειτουργεί ως ασφαλιστικός ή τραπεζικός οργανισμός: Συλλέγει τις εισφορές για να τις αξιοποιήσει αναπαραγωγικά (να τις τοκίσει, να τις επενδύσει), ώστε, όταν ο εργαζόμενος φτάσει στην ηλικία να αποσυρθεί από την ενεργό υπηρεσία, οι αξιοποιημένες καταβολές του χρήματά του (αμοιβές δεκαετιών δουλειάς, κόπου, ικανοτήτων, επιμέλειας, συνέπειας, δημιουργικών πρωτοβουλιών) να του ανταποδίδονται για να του εξασφαλίσουν αξιοπρεπή συνέχιση του βίου και τέλη του βίου.

H ανάληψη από το κράτος αυτού του ρόλου συνιστά κατάκτηση κοινωνική, καίριο επίτευγμα πολιτισμού και ανθρωπιάς, γιατί ο μόχθος του εργαζόμενου δεν αφήνεται να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από την κερδοσκοπία ασφαλιστικών εταιρειών και Tραπεζών.

Θεωρώ ότι η όποια περαιτέρω μείωση των αποδοχών και συντάξεων (κατάργηση οικονομικών προαγωγών) αποφασίσει η επιτροπή θα αποτελέσει παράνομη συμπεριφορά του Προέδρου της καθώς και των συμμετεχόντων σε αυτή καθώς θα γίνει  κάτω από ιδιαίτερες περιστάσεις σε βάρος των συμφερόντων των Στρατιωτικών και εμένα προσωπικά, με αποτέλεσμα την περαιτέρω και συνεχιζόμενη αναξιοπρεπή διαβίωση μας και ιδίως από όργανα Διοικήσεως  που τελούν σε πλήρη γνώση της επικείμενης και βεβαίας βλάβης μας, υλικής και ηθικής.

ΙΙ. ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

 «Το Σύνταγμα και το Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου  (ΕΣΔΑ) δεν εγγυώνται ορισμένο ύψος μισθού ή σύνταξης. Ο περιορισμός τους, όμως, από το νομοθέτη επιβάλλεται το μεν να μην θέτει σε κίνδυνο την αξιοπρεπή διαβίωση των οικονομικώς ασθενεστέρων τάξεων (άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος), το δε να πρόκειται για μέτρο ικανό και πρόσφορο για την εξυπηρέτηση σκοπού δημοσίου συμφέροντος, τηρουμένων των αρχών της ισότητας στην κατανομή των δημοσίων βαρών (άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος) και της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 του Συντάγματος). Περαιτέρω, οι ρυθμίσεις της παραγράφου 3, με τις οποίες μειώνονται, ήδη για Πέμπτη (5^η) φορά από το έτος 2010, οι συντάξεις του Δημοσίου, χωρίς χρονικό περιορισμό και χωρίς συνεκτίμηση των λοιπών οικονομικών επιβαρύνσεων, που έχουν στο μεταξύ επιβληθεί, μπορεί να πλήξει το επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης μεγάλης κατηγορίας των υποκείμενων στη μείωση συνταξιούχων. Πέραν αυτού, μολονότι δεν μπορεί κατ’ αρχήν να αμφισβητηθεί ότι με τις ως άνω ρυθμίσεις διώκεται η ικανοποίηση σκοπού δημοσίου συμφέροντος, συνισταμένου στην περιστολή των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, ούτε αιτιολογείται, ούτε τεκμηριώνεται, με την παράθεση συγκεκριμένων στοιχείων, η προσφορότητα και αναγκαιότητα των θεσπιζομένων περιορισμών για την επίτευξη του σκοπού αυτού, υπό την έννοια της εξάντλησης κάθε άλλου διαθέσιμου μέτρου, ούτως ώστε να αποτραπεί η επιβάρυνση, για πολλοστή φορά, της ίδιας κατηγορίας πολιτών, πολύ περισσότερο, μάλιστα που οι μειώσεις υπολογίζονται με ενιαίο ποσοστό επί του συνόλου του ποσού κάθε σύνταξης, χωρίς εσωτερική κλιμάκωσή τους, με αποτέλεσμα να προκύπτουν δυσανάλογες επιβαρύνσεις. Κατά συνέπεια, δημιουργούνται ζητήματα συμβατότητας των επίμαχων ρυθμίσεων με τις προαναφερόμενες συνταγματικές διατάξεις (Γνωμ. Ολ. Ελ. Συνεδρίου).

Σύμφωνα με το Ν. 3528/2007,  «Υποχρεώσεις των Υπαλλήλων».

Άρθρο 24,      Πίστη στο Σύνταγμα

«Ο υπάλληλος είναι εκτελεστής της θέλησης του Κράτους, υπηρετεί μόνο το Λαό και οφείλει πίστη στο Σύνταγμα και αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία.»

Άρθρο 25,      Νομιμότητα υπηρεσιακών ενεργειών

«1. Ο υπάλληλος είναι υπεύθυνος για την εκτέλεση των καθηκόντων του και τη νομιμότητα των υπηρεσιακών του ενεργειών.

2. Ο υπάλληλος οφείλει να υπακούει στις διαταγές των προϊσταμένων του. Όταν όμως εκτελεί διαταγή, την οποία θεωρεί παράνομη, οφείλει, πριν την εκτέλεση, να αναφέρει εγγράφως την αντίθετη γνώμη του και να εκτελέσει τη διαταγή χωρίς υπαίτια καθυστέρηση. Η διαταγή δεν προσκτάται νομιμότητα εκ του ότι ο υπάλληλος οφείλει να υπακούσει σε αυτήν.

3. Αν η διαταγή είναι προδήλως αντισυνταγματική ή παράνομη, ο υπάλληλος οφείλει να μην την εκτελέσει και να το αναφέρει χωρίς αναβολή. Όταν σε διαταγή, η οποία προδήλως αντίκειται σε διατάξεις νόμων ή κανονιστικών πράξεων, διατυπώνονται επείγοντες και εξαιρετικοί λόγοι γενικότερου συμφέροντος ή όταν, ύστερα από άρνηση υπακοής σε πρώτη διαταγή που προδήλως αντίκειται σε τέτοιες διατάξεις, ακολουθήσει δεύτερη διαταγή που εκθέτει επείγοντες και εξαιρετικούς λόγους γενικότερου συμφέροντος, ο υπάλληλος οφείλει να εκτελέσει τη διαταγή και να αναφέρει συγχρόνως στην προϊσταμένη αρχή εκείνου που τον διέταξε. Επί νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, εφόσον εκείνος που διέταξε είναι το διοικητικό συμβούλιο ή το ανώτατο μονομελές όργανο διοίκησης, η αναφορά υποβάλλεται στον εποπτεύοντα Υπουργό. Εάν εκείνος που διέταξε είναι ο Υπουργός, η αναφορά υποβάλλεται στον Πρωθυπουργό.

4. Αν ο υπάλληλος έχει αντίθετη γνώμη για εντελλόμενη ενέργεια, για την οποία είναι αναγκαία η προσυπογραφή ή η θεώρηση του, οφείλει να τη διατυπώσει εγγράφως για να απαλλαγεί από την ευθύνη. Εάν παραλείπει την προσυπογραφή ή θεώρηση, θεωρείται ότι προσυπέγραψε ή θεώρησε.

5. Οι προϊστάμενοι όλων των βαθμίδων οφείλουν να προσυπογράφουν τα έγγραφα που ανήκουν στην αρμοδιότητα τους και εκδίδονται με την υπογραφή του προϊσταμένου τους. Αν διαφωνούν, οφείλουν να διατυπώσουν εγγράφως τις τυχόν αντιρρήσεις τους. Αν παραλείψουν να προσυπογράψουν το έγγραφο, θεωρείται ότι το προσυπέγραψαν.

6. Ο υπάλληλος δεν έχει το δικαίωμα να αρνηθεί τη σύνταξη, με κάθε μέσο, εγγράφου για θέμα της αρμοδιότητας του, εφόσον διαταχθεί γι’ αυτό από οποιονδήποτε από τους προϊσταμένους του. Αν διαφωνεί με το περιεχόμενο του εγγράφου, εφαρμόζεται η παρ. 4 του παρόντος άρθρου.»

Αυτονόητα δεν επιτρέπεται να παραβιάζονται από την Διοίκηση οι Διατάξεις του Ελληνικού Συντάγματος και των Νόμων για να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα του ιδίου του Κράτους και των δανειστών του εφόσον έτσι είτε πλήττεται είτε δεν εξυπηρετείται  το συμφέρον της Κοινωνικής ολότητας του λαού.

Επομένως αν η φράση «δημόσια ωφέλεια» ερμηνευόταν εσφαλμένα ότι καθιερώνει την οικονομική ενίσχυση του δημόσιου ταμείου από την κρατικοποίηση των ιδιωτικών περιουσιών (συντάξεις- επιδόματα-δώρα), τότε θα καταργούσε τη σαφή νομική προστασία τους από το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ και θα την εξαρτούσε ανατρεπτικά εκ της αντίθετης στην προστασία αυτή θελήσεως εκπροσώπων δημοσίων υπηρεσιών, που οι ίδιοι, κατά την κακοδιαχείριση δημοσίων εσόδων και πόρων, πάντοτε δημιουργούν κρατικά χρέη η δημοσιονομικό έλλειμμα ή προβαίνουν σε σπάταλες δαπάνες και που εύλογα επιθυμούν και επιδιώκουν τη διευθέτηση των οικονομικών αυτών ανωμαλιών με καταχρηστικές αποφάσεις τους για την πραγματοποίηση της κρατικοποιήσεως των ιδιωτικών περιουσιών. Η ΕΣΔΑ υιοθετεί τον νομοθετικά καθιερωμένο σεβασμό των ατομικών περιουσιακών δικαιωμάτων και την εφαρμογή του με «μια δίκαιη ισορροπία μεταξύ γενικού συμφέροντος της κοινωνίας και της προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων».

«Δεν είναι επιτρεπτό η επιβάρυνση από τα μέτρα που λαμβάνονται προς αντιμετώπιση της δυσμενούς και παρατεταμένης οικονομικής συγκυρίας να κατανέμεται πάντοτε σε συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών, οι οποίοι, κατά κανόνα, είναι συνεπείς προς τις υποχρεώσεις τους, και να ευνοούνται άλλες κατηγορίες από την ασυνέπεια των οποίων –κυρίως στο πεδίο της εκπλήρωσης των φορολογικών τους υποχρεώσεων προκαλείται σε μεγάλο ποσοστό η δυσμενής αυτή συγκυρία» (ΣτΕ 668/2012 ολομ.).

 Επειδή, οι  μειώσεις των συντάξεων είναι μη νόμιμες, πάσχουν από τυπική και ουσιαστική Συνταγματικότητα, αφού προσβάλλουν το λεγόμενο κοινωνικό κεκτημένο και ανατρέπουν τις θεσμικές εγγυήσεις, που σχετίζονται με το δικαίωμα στην εργασία, την κοινωνική ασφάλιση και την συνταξιοδότηση και παραβιάζουν συγχρόνως την Νομολογία, τόσον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, όσο και του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης { Ν. 3671/2008 (Α-129) και άρθρα 15 παρ. 1 , 31 παρ. 1 και 17 του Χάρτη_της_Ευρώπης}.

Επειδή, η  οποιαδήποτε περαιτέρω μείωση των Μισθών και των Συντάξεων, είναι, παράνομη και καταχρηστική, αφού ο μισθός – σύνταξη αποτελούν αδιαμφισβήτητο μέρος του δικαιώματος ιδιοκτησίας ενός φυσικού προσώπου και η μείωση αυτή του δικαιώματος αποτελεί κατάφωρη παράβαση εκ μέρους του Κράτους-Πολιτείας, στο μισθωτό ή τον συνταξιούχο.

Επειδή, οι πολλαπλές μειώσεις των συντάξεων στους Στρατιωτικούς είναι αντίθετη τόσο σε συνταγματικές διατάξεις που κατοχυρώνουν την αρχή της ισότητας και του κράτους δικαίου όσο και στο άρθρο 1 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, που προστατεύει το δικαίωμα στην περιουσία όπως είναι και οι συντάξεις και τα επιδόματα.   

                                ΓΙΑ ΤΟΥΣ  ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΙ  για την οποιαδήποτε επί τα χείρω αλλαγή του Μισθολογίου των Στρατιωτικών, που όπως διαδίδεται από τα ΜΜΕ θα επέλθει μείωση περί του  20%.

ΣΑΣ ΚΑΛΩ όπως να μην προβείτε σε οποιαδήποτε μείωση, κατάργηση, παρακράτηση και σε οποιαδήποτε άλλη πράξη σας, που θα επιφέρει μείωση του αποκλειστικού  εισοδήματός μου και μείωση περαιτέρω του επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης μου.

ΑΛΛΩΣ, ΣΑΣ ΔΗΛΩΝΩ ότι θα προβώ σε κάθε απαραίτητη κατά  Νόμον ενέργεια προς προστασία των εννόμων δικαιωμάτων και συμφερόντων μου που θίγονται από τα ανωτέρω, προς αποκατάσταση της υλικής και ηθικής βλάβης που υποστώ, ενώπιον παντός αρμοδίου Δικαστηρίου ή αρχής. Θα ζητήσω δια των αρμοδίων Διοικητικών Οργάνων τον πειθαρχικό έλεγχο των υπευθύνων, καθώς και  δια των αρμοδίων εισαγγελέων τον έλεγχο για τυχόν ποινικές ευθύνες, ενδεικτικά (259 ΠΚ).

ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ  παρακαλώ τον Ειδικό Γραμματέα του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης, Αντώνιο Οικονόμου,  για την κοινοποίηση της παρούσης σε όλους τους ανωτέρω αξιωματικούς για να λάβουν γνώση, για τις νόμιμες συνέπειες και για τις προσήκουσες ενέργειές τους.

Η εκδήλωση της παρούσας Εξώδικης Δήλωσης-Διαμαρτυρίας  γίνεται για τη διαφύλαξη και την προστασία των δικαιωμάτων μου και από δικαιολογημένο ενδιαφέρον και ως πολίτης Δημοκρατικού Κράτους καθώς και για την πρόληψη της υλικής και ηθικής μου βλάβης, που μετά από την ενδεχομένως εκ νέου  μείωσης της συντάξεώς μου θα περιέλθω  από την  κατάσταση αναξιοπρεπούς διαβίωσης σε αυτή της πενίας.

Με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματός μου, αρμόδιος δικαστικός επιμελητής παραγγέλλεται να επιδώσει νόμιμα την παρούσα προς τον Ειδικό Γραμματέα του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης, Αντώνιο Οικονόμου, για να λάβει γνώση, να κοινοποιήσει στους αναγραφόμενους ανωτέρω αξιωματικούς της επιτροπής και για τις νόμιμες συνέπειες, αντιγράφοντας ολόκληρο το περιεχόμενό της στην έκθεση επιδόσεως που θα συντάξει.   

Γίνεται μνεία ότι επικολλήθηκε ένσημο ΤΠΔΑ 1,15 ευρώ.

                                                                                                  Αθήνα,  5-6-2013

                                         Ο Εξωδίκως Δηλών
                                         και διαμαρτυρόμενος  

                                 Πλωτάρχης  ε.α. Π. Σταμάτης ΠΝ                                          

Ο "μπαμπούλας" των απολύσεων εμφανίστηκε γιατί έρχεται ακόμη μείον 20% στους μισθούς στρατιωτικών

04.06.2013 | 00:01

Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ

Ο “μπαμπούλας” των απολύσεων στις Ένοπλες Δυνάμεις ,τον οποίο έφερε στο προσκήνιο ο ίδιος ο πρωθυπουργός ,δεν έκανε βέβαια την εμφάνισή του τυχαία , ούτε τυχαία είπε ότι είπε. Αντιθέτως φαίνεται ότι η “βόμβα” για τις απολύσεις “τοποθετήθηκε” την κατάλληλη στιγμή.

Όλες οι πληροφορίες λένε ότι το “νέο μισθολόγιο” που επιτροπή επεξεργάζεται αυτή την εποχή προβλέπει νέα μείωση 20% σε εν ενεργεία και απόστρατους! Αυτός είναι ο σχεδιασμός ,αυτός είναι ο στόχος. Ο Ειδικός Γραμματέας του ΥΕΘΑ δικηγόρος Αντώνης Οικονόμου μάλιστα όπως έχει γράψει το Onalert εχει κάνει σαφές προς τα μέλη της επιτροπής ότι αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να “πετύχει το πρόγραμμα”. Της σωτηρίας. Τίποτα άλλο.

Τον πρωθυπουργό βέβαια και το επιτελείο του προφανώς τον ενδιαφέρει και το πολιτικό κόστος που ήδη από τον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων είναι δυσβάσταχτο και όπως όλα δείχνουν μη διαχειρίσιμο. Ο προνομιακός για την ΝΔ χώρος των Ενόπλων Δυνάμεων,μπορεί να θεωρείτε ήδη χαμένος .

Η “φωτοβολίδα” των απολύσεων ήταν στην λογική της πρωθυπουργικής “επίδειξης δύναμης” την οποία η κυβέρνηση έχει επιλέξει κι άλλες φορές στο χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων. Και μέχρισήμερα έχει βγει πολλαπλά ηττημένη. Επιμένει όμως. Ο Σαμαράς ,ούτε λίγο ,ούτε πολύ είπε στους στρατιωτικούς “να είστε και ευχαριστημένοι που δεν απολυθήκατε”. Και πάντως πρέπει να είναι απολύτως βέβαιος ότι η συντριπτική πλειοψηφία τους έτσι το έχει καταλάβει. Αν στόχος του ήταν να εκφοβίσει κάποιους που θα έχουν την λογική “τουλάχιστον να έχω έναν μισθό ,οποιος και όσος κι αν είναι” ,τότε ναι μπορεί να πιστέψει ότι κάτι πέτυχε. Αλλά είναι ελάχιστο μπροστά σ΄ αυτό που κατέστρεψε.

Επιπλέον έκανε δύο πολύ μεγάλα φάουλ :

•διαχώρισε και δίχασε το στράτευμα. Οι “υψηλόβαθμοι” που οι αποδοχές τους “πετσοκόφτηκαν” και οι “χαμηλόβαθμοι” που δήθεν προστατεύθηκαν ,αλλά ...δεν το κατάλαβαν μάλλον γιατί οι περικοπές που υπέστησαν τους έχουν “τσακίσει”. Το να κόβεις ακόμη και 20 ευρώ από ένα μισθό 700 ευρώ είναι πάρα πολλά.

•τα όσα ανέφερε ως παράδειγμα για την Γαλλία και το Ισραήλ ,δεν γνωρίζουμε ποιος του είπε ,αλλά είναι βέβαιο ότι του τα είπαν λάθος. Κι εδώ θα έπρεπε ο Μιχαήλ Κωσταράκος ,ως Α/ΓΕΕΘΑ να τον προστατεύσει. Γιατί αυτούς που ο πρωθυπουργός παρουσίασε ως “απολυμένους” σε Γαλλία και Ισραήλ δεν ήταν άλλοι -για να το πούμε απλά- σαν τους δικους μας ΕΠΟΠ που μετά από κάποια χρόνια ή μονομοποιούνται ή φεύγουν. Εκτός αν ο στόχος είναι να φύγουν όσοι ΕΠΟΠ δεν έχουν ακόμη μονιμοποιηθεί . Θα το μάθουμε σύντομα αυτό.

Δεν πρέπει να μας διαφεύγει βέβαια ότι ακόμη η αντιπολίτευση δείχνει να μην έχει πάρει χαμπάρι τίποτα και έχει αφήσει την “επίδειξη δύναμης” του πρωθυπουργού τελείως ασχολίαστη. 

Α/ΓΕΕΘΑ-ΓΕΣ-ΓΕΑ-ΓΕΝ, να ζητήσουν συγγνώμη δημόσια και να αλλάξουν ρότα, μετανοημένοι και στο πλευρό των αποστράτων και της κοινωνίας…

Επιστολή κόλαφος απόστρατου και κατά αποστράτων - "Εν ενεργεία είχατε ύφος καρδινάλιου"

02.06.2013 | 00:01

Η παρακάτω επιστολή εστάλη ταχυδρομικά στην ΕΑΑΣ, μια από τις θεσμικές Ενώσεις. Την υπογράφει ένας απόστρατος αξιωματικός που κρίνει, επικρίνει αλλά και προτείνει. Τα κάνει όλα αυτά με οργισμένη πένα . Εκφράζει οργή κατά των συναδέλφων του και εξηγεί γιατί. Λέει πολλές αλήθειες και αξίζει να διαβαστεί η άποψή του.

Είναι μία επιστολή κόλαφος για όλους όσους τόσα χρόνια αδιαφόρησαν ή και ήταν συνεργοί σ΄ όσα στραβά κι ανάποδα γίνονταν και τώρα εμφανίζονται ως “επαναστάτες”.

Η επιστολή:

 ΠΑΥΣΙΣ…!

Εδώ και πολύ καιρό διαβάζω σκέψεις, επιστολές, προβληματισμούς και απορίες εκατοντάδων συναδέλφων εν αποστρατεία σε διάφορα blogs, ιστοσελίδες αμυντικών θεμάτων, ιστοσελίδες ΑΚΙΣ, ΑΝΕΑΔ, ΕΑΑΣ, ΣΥΣΜΕΔ κ.ά., μιας και ανήκω στο χώρο των αποστράτων, ένα φρέσκο και νέο μέλος εν συγκρίσει με άλλους πολύ «αρχαιότερους» αποστράτους, τόσο σε χρόνια όσο και βαθμό (ε.α.). Αρχικά ως απλός αναγνώστης, αργότερα ενεργός και μετέπειτα τακτικότατος.

Έλλογες αναζητήσεις, ειλικρινή ερωτήματα, καυστικές και δίκαιες παρατηρήσεις ή προτάσεις… Όλα μα όλα φαντάζουν αληθοφανή και προπαντός, δίκαια! Αναντίρρητα, η επίθεση της Πολιτείας εναντίον των αποστράτων και των εν ενεργεία στρατιωτικών είναι ιστορικό ανοσιούργημα τεραστίων διαστάσεων.

Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα κυριολεκτικά εκρήγνυμαι συνειδησιακά και αποφάσισα μετά από μεγάλο προβληματισμό να αποστείλω την παρούσα επιστολή, άπαξ, εξ ου και η τοποθέτηση ημερομηνίας στην κεφαλίδα! Προβληματισμό γιατί βάλω εναντίον των «δικών» μου! Ίσως να είναι η μοναδική επιστολή και η τελευταία, παρότι θα προκαλέσω την μήνιν εκατοντάδων συναδέλφων που θα διαφωνήσουν και θα με «προκαλέσουν» να ανταπαντήσω. Κατ’ επίφαση, πάρα πολλοί αγνοούν βάθη νοημάτων και φαινομενικά υπάρχει πλήρης άγνοια ουσιαστικής αντίληψης της «πραγματικότητας», όπως αυτή ενυπάρχει και αυτοσυντηρείται πίσω από τα αρνητικά συμβάντα και τεκταινόμενα σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Η ερμηνεία της «πραγματικότητας» εδράζεται μόνο στο στρατιωτικά γαλουχημένο εγκέφαλό μας ΑΛΛΑ οι επικυρίαρχοι λειτουργούν σε άλλο μοτίβο και επίπεδο! Γεγονός που απουσιάζει εκκωφαντικά από πολύ μεγάλο αριθμό υψηλόβαθμων στρατιωτικών, είτε ε.ε. είτε ε.α.!

Είναι γεγονός λοιπόν ότι τώρα είμαστε απόστρατοι και δε μας δεσμεύσει καμία επαγγελματική σχέση και εφόσον έχουμε αστυνομική ταυτότητα, ο μόνος υπόλογος, εργοδότης και «υπεύθυνος» για όλους εμάς, ανεξαιρέτως βαθμού και ηλικίας, είναι πρωτίστως ο Θεός και μετά το ΓΛΚ, από το οποίο εξαρτιόμαστε ολοσχερώς, χωρίς καμία περαιτέρω αντίδραση, όσο κι αν πονάει στο άκουσμα! Το προσωπείο «ΝΠΔΔ» που έχουμε τύποις όλες οι Ενώσεις Αποστράτων είναι κατ’ ουσίαν ανώφελη, ανούσια νομική παραπλάνηση!

Μου ζητήθηκε έντονα να συμμετάσχω σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας ενάντια στα, όντως, δυσβάσταχτα και απάνθρωπα οικονομικά μέτρα εναντίον μας. Κινητοποιήθηκε το σύμπαν προκειμένου να συμμετάσχουν ΟΛΟΙ σε συγκεντρώσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα κλπ. Παρόλα αυτά, δε συμμετείχα σε καμία, δεν ήθελα, δε με εκφράζει στο ελάχιστο! Οι λόγοι; Πριν συνεχίσω, θα ήθελα να λάβετε πολύ σοβαρά υπόψη τα γραφόμενα και να υποσχεθείτε στον εαυτό σας -και ΟΧΙ σε μένα- ότι θα ανοίξετε «ώτα και οφθαλμούς», θα διανοίξετε ηθελημένα νου και καρδιά για να αναγνώσετε τα παρακάτω. Αν δεν το κάνετε, λυπάμαι πολύ, αλλά ΜΟΝΟ υπό αυτόν τον όρο θα ωφεληθούμε όλοι μας, εμού συμπεριλαμβανομένου…

Πότε στ’ αλήθεια υπήρξε ενωτικό πνεύμα στο χώρο του Στρατού κύριοι συνάδελφοι; Πότε στ’ αλήθεια βοήθησε η Υπηρεσία τους συναδέλφους; Πότε μας πήραν απ’ το χεράκι να μας καθοδηγήσουν οι εκάστοτε Διοικητές μας, προϊστάμενοι Σχηματισμών κλπ; Στη συντριπτική πλειοψηφία δεκαετίες τώρα, το πνεύμα ελέγχου, παραδειγματικής τιμωρίας και «καταπάτησης» δικαιωμάτων ΟΛΩΝ των κατωτέρων εκ μέρους των ανωτέρων υπήρξε καταιγιστικό. Στον Έβρο, στα νησιά, στη Φλώρινα και στο Μεσολόγγι, στο Λιτόχωρο και στην Ξάνθη, στην Κρήτη και στη Λέσβο, η συντριπτική πλειοψηφία των Διοικήσεων απαιτούσε και δεν έδινε τίποτα.

Μετρούσαν με το χάρακα στην Ορεστιάδα αν τα στελέχη (κυρίως τα χαμηλόβαθμα) κατοικοεδρεύουν μέσα στην προβλεπόμενη απόσταση των 80 χμ, κι αν όχι, η διοικητική απολογία έρχονταν τάχιστα! Απαιτούσαν άριστη εμφάνιση και στολή δίχως να πιέζουν αυτοί την Υπηρεσία με έντονες διοικητικές αναφορές για τη μη χορήγηση στολών επί 5ετίας! Τιμωρούσαν κατωτέρους με θολές αιτιολογήσεις, γεμάτες μνησικακία και πανηγυρικά επίχαιρα εκ των υστέρων… Μετέφεραν την επίλυση καυτών θεμάτων συντήρησης στις ελληνικές καλένδες… Αγνοούσαν επιδεικτικά αναφορές υφισταμένων για θέματα συντήρησης, γλίσχρα χορήγηση ανταλλακτικών και ιματισμού, διαβίωσης-εργασίας προσωπικού, ενώ εκδικούνταν όλους όσους υπέβαλαν τέτοιες πιεστικές αναφορές, που τους «ενοχλούσαν» και τους ξυπνούσαν από τον νήδυμο… Η ληστοκρατία των κερδών του ΚΨΜ καλά κρατούσε και αρκετές Διοικήσεις καρπώνονταν τα κέρδη είτε για προσωπικά οφέλη είτε για υπηρεσιακές ανούσιες επιδείξεις στους ανωτέρους… Ακόμη και σήμερα, ανώτεροι Διοικητές ανέχονται παράνομα κέρδη ΚΨΜ σε Μονάδες προς όφελος της «Υπηρεσίας»… Ξεχνούν όμως προκλητικά ότι «Υπηρεσία» είναι όλοι αυτοί!!! Εκατοντάδες δηλώσεις τύπου «υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης» μετά από διοικητικές-γενικές επιθεωρήσεις αλλά ουδέποτε βελτιώθηκε κάτι στις Μονάδες, παρά μόνο αυξάνονταν οι ΗΕΕ των επιθεωρητών… Οδηγούσαν εσκεμμένα στην πνευματική αβελτηρία όλους τους κατωτέρους δίχως κανείς να μεταλαμπαδεύει τις εμπειρίες του από το εξωτερικό, τις αποστολές, πώς να αποκτήσει ο «μικρός» τα απαραίτητα προσόντα (ξένες γλώσσες, Η/Υ, ιδιαίτερα σχολεία κλπ.) προκειμένου να ξεφύγει λιγάκι από την «αρβύλα» (ειδικά δε στις δεκαετίες 1980-90, υπήρχε κλειστό κύκλωμα «κλίκας» αξκών που μόνο αυτοί μετατίθονταν στο εξωτερικό, αφήνοντας στο σκότος όλους τους υπόλοιπους και κρατώντας μυστικά βελτίωσης μόνο για τον εαυτό τους, όπως π.χ. εκμάθηση αγγλικών)… Τα επιμήθεια ανθούσαν ενώ η προνοητικότητα, η αγνή συναδερφική συμπεριφορά βοήθειας και προνοητικότητας απουσίαζαν εκκωφαντικά… Κανείς από τους ανωτέρους αυτούς δεν έπιασε «απ’ το αυτί» χαμηλόβαθμους «αμόρφωτους» και να τους ωθήσει με το «ζόρι» να μάθουν αγγλικά ή να εγγραφούν σε ΑΕΙ-ΤΕΙ-ΙΕΚ, απαλλάσσοντάς τους από υπηρεσίες-νυχτερινές για 1 μήνα αλλά με υποχρέωση να γυρίσουν με το πτυχίο στα χέρια τους…! Οι καμαρίλες όλων των Διοικητών Μονάδων και ανώτερων Σχηματισμών αποτελούνταν από ανώριμους και ανίδεους αξκούς, επιλεγμένους μόνο με βαθμολογικά και «σιελοφόρα» κριτήρια και όχι το γεμάτο υπηρεσιακό παρελθόν ή πείρα κάποιων, εκτός «σχολής»… Κανένας προϊστάμενος δεν υποστήριζε υφιστάμενο σε αντιπαράθεση με ανώτερο κλιμάκιο παρά τον άφηναν στο έλεός του…

Η Υπηρεσία [που ΠΟΤΕ δεν είναι απρόσωπη αλλά αποτελείται από πρόσωπα με (υψηλό) βαθμό, θέση και αριθμό μητρώου], φρόντιζε να μεταθέτει στελέχη από τον Έβρο στη Φλώρινα και αντιστρόφως, αδιαφορώντας για την αμοιβαία μετάθεση που ζητούσαν οι ίδιοι… Η Υπηρεσία αδιαφορούσε για πολλά χρόνια στο θέμα της συνυπηρέτησης έγγαμων στρατιωτικών -μεταξύ τους ή με δημόσιους υπαλλήλους- και ΔΕΝ υπηρετούσαν μαζί στον ίδιο τόπο, λόγω νομικίστικων κωλυμάτων και εγκληματικής αδιαφορίας-κωλυσιεργίας μεταξύ ΓΕΣ-ΓΕΕΘΑ-Υπουργείων… Ήμασταν όλοι γαλαντόμοι σε δημόσια συγχαρητήρια εν είδει «σήματος» στην αναφορά Μονάδος μετά από παρελάσεις, επιθεωρήσεις, ασκήσεις αλλά ζηλόφθονες και «μουγκοί» σε προσωπικές επιτυχίες συναδέλφων (απόκτηση πτυχίων ξένων γλωσσών-ΑΕΙ-ΤΕΙ-Η/Υ, έκδοση βιβλίου, μετάθεση στο εξωτερικό, φοίτηση σε ανοιχτό πανεπιστήμιο κ.ά.), χωρίς ούτε ένα «συγχαρητήρια» γιατί δε μας έβγαινε από ζήλεια και θα πνιγόμαστε αν το εκστομίζαμε (!)…

Ειδικά δε το παραπάνω φαινόμενο το έζησα ιδίοις όμασι όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο μου «Επιτυχημένη Επιβίωση στον Ελληνικό Στρατό», απευθυνόμενο στον ίδιο το στρατιωτικό! Εν τούτοις, η προκλητική αδιαφορία και… κώφωση που αντιμετώπισα με λύπησε σε φθοροποιό βαθμό. Γνωστοί, «φίλοι», «συνάδελφοι ε.ε. και ε.α., αδιαφόρησαν εκκωφαντικά και σιώπησαν. Εστάλησαν περί τις 350 επιστολές σε Μονάδες του ΕΣ αλλά ουδείς των Διοικητών ή συναδέλφων επικοινώνησε για προμήθεια βιβλίου… Μήπως έχει σχέση η «προέλευση» του συγγραφέα; Αλήθεια, ΠΩΣ θα πάει μπροστά αυτή η κάστα;;

Ουδείς Διοικητής ήταν αρωγός σε εξωυπηρεσιακές εκπαιδευτικές δραστηριότητες στελεχών τους, παρά μόνο έμπαινε εμπόδιο με νυχτερινές, εσκεμμένες υπηρεσίες, πικρόχολα σχόλια… Πάμπολλες φορές (όλοι το έχετε γευθεί!) υπήρξαν αντισυναδελφικές μεταχειρίσεις εκ μέρους των Διοικήσεων σε γάμους, κηδείες, γεννήσεις ή αποφοιτήσεις παιδιών μας κ.ά., προκαλώντας συναισθήματα αηδίας και μίσους σε υφισταμένους… Δεκαετίες τώρα, η μισθολογική ψαλίδα ήταν ανοιχτή σαν παλάμη μεταξύ ανωτέρων-κατωτέρων, χωρίς κανείς Α/ΓΕΣ να παραιτείται, να αξιώνει-απαιτεί από το ΥΕΘΑ εκ μέρους του στρατιωτικού προσωπικού μισθολογική βελτίωση του προσωπικού, ΣΟΑ-ΣΟΜΥ για όλους κλπ… Όλοι οι Αρχηγοί, με την τοποθέτησή τους στα ανώτερα αξιώματα, «ξεχνούσαν» αυτοστιγμεί το παρελθόν τους και ΟΛΑ τα προβλήματα, στα οποία όμως ζούσαν οι ίδιοι και σχολίαζαν μαζί με όλους μας σαν χαμηλόβαθμοι τα προηγούμενα χρόνια… Οι Ανθλγοί-Υπλγοί-Λγοί προέλευσης ΣΣΕ ενώ ήταν φιλικοί με όλους σχεδόν στους βαθμούς αυτούς αλλά με την προαγωγή τους σε Τχη-Άνχη «ξεχνούσαν» και απομονώνονταν χαρακτηριστικά, τηρώντας προφίλ καρδιναλίου… Οι ΕΜΘ ποτέ δεν ενώθηκαν πραγματικά και προσκολλιούνταν γλοιωδώς στις Διοικήσεις μεμονωμένοι ανεξάρτητοι, για ατομικά πάντα οφέλη. Παρομοίως, οι υπαξκοί προέλευσης ΣΜΥ, φοβισμένα πλάσματα εσαεί επί 18ετίας ενεργώντας πάντα με «ό,τι προβλέπεται» αλλά ως μετέπειτα αξκοί «ξεχνούσαν» τις ρίζες τους και αυτομάτως συμπεριφέρονταν ως φύλαρχοι, καρδινάλιοι ή γλοιώδεις σαλαμάνδρες, απαιτώντας μανιωδώς «ξίφος» για να καλύψουν τις ανασφάλειές τους ή την επαγγελματική τους ατέλεια…

Ο κατάλογος είναι μακροσκελής και ο σκεπτόμενος αναγνώστης σίγουρα εννόησε τα βαθύτερα. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων και αρνητικών εντυπώσεων δε σταματώ εδώ όμως! Τουναντίον, ο στρατός αποτελεί (μάλλον αποτελούσε!) ύψιστο πεδίο καλλιέργειας ατομικών αρετών, ευκαιρία οικοδόμησης υγιούς καριέρας, αξιοπρεπές επάγγελμα με σταθερές αποδοχές, χώρο υγιούς εναλλαγής περιβάλλοντος, προσωπικής βελτίωσης. Επιπλέον, είναι από τα λίγα επαγγέλματα με τόσες πολλές ευκαιρίες επαγγελματικής ανέλιξης και οικονομικής αναπνοής, με τις θέσεις εξωτερικού και ειρηνευτικών αποστολών. Μάλιστα, ο γράφων αποτελεί έναν από τους «ευνοημένους» του στρατεύματος, αφού, οι μεταθέσεις του ήταν ακριβοδίκαιες στην κυριολεξία, χωρίς «παρεμβάσεις» ΚΑΝΕΝΟΣ, γεύτηκε όλα σχεδόν τα καλά της Υπηρεσίας και αποχώρησε από την ενεργό δράση πλήρης ικανοποίησης και έμπλεος συναισθημάτων.

Εντούτοις, αυτό που παραμένει έντονα στον ψυχισμό, συνεχίζει να προκαλεί ερωτήματα και αναδύεται μετά από επαναλαμβανόμενα άρθρα συναδέλφων ε.α. είναι τούτο: Πως και γιατί ορισμένοι ΑΠΟΡΟΥΝ για τα τεκταινόμενα εις βάρος μας στο χώρο των ΕΔ, εφόσον εμείς οι ίδιοι τα προκαλούμε, τα προκαλέσαμε και γευόμαστε την πληρωμή δεκαετιών αρρωστημένης και καρκινογόνας στάσης μας, κυρίως αυτών που «κρατούν το μαχαίρι και το καρπούζι»;    

Η πληρωμή είναι αντάξια των καρπών που σπείραμε, σε συλλογικό επίπεδο! Ίσως, και είναι παραπάνω από σίγουρο, να μη φταίει κάποιος ατομικά για τα τεκταινώμενα αλλά όλοι μας υπήρξαμε «μονάδες» ενός σάπιου συστήματος, που είτε το θρέψαμε ασυνείδητα ή συνειδητά! Ως γνωστό δε, όλα τα σύνολα αποτελούνται από μονάδες, εξ ου και η έμμεση ή άμεση ευθύνη όλων μας! Σε συλλογικό επίπεδο λοιπόν, μας αξίζει 100% και θα έπρεπε να αποτελέσει ευκαιρία μετάνοιας, βαθυστόχαστου συλλογισμού και ψυχικής αυτοεξέτασης. Κυρίως, αυτών που είχαν το «μαχαίρι και το καρπούζι» μαζί, διότι δεν πιστεύω να αποδίδονται ισάξιες ευθύνες σε χαμηλόβαθμα στελέχη για την τωρινή κατάσταση, πλην αυτής της αδιαφορίας, ωχαδερφισμού, αμάθειας, αγνωσίας και ραθυμίας για προσωπική βελτίωση…

Πως είναι δυνατόν να συνενώσω τη φωνή διαμαρτυρίας μου, πλάι-πλάι με τον πρώην Ταξχο Διοικητή Ταξχίας στον Έβρο, όταν δεν με υποστήριξε και αδιαφόρησε με ύφος καρδινάλιου στη μοναδική φορά που άργησα να πληρώσω το ενοίκιο (15 μέρες) έχοντας οικονομική στενότητα, ο ιδιοκτήτης πήγε αμέσως σ’ αυτόν και ο Ταξχος αδιαφόρησε πλήρως; Πως είναι δυνατόν να «ενωθούμε» όλοι μας, σαν απόστρατοι, όταν στον εν ενεργεία βίο μας χώριζε χάος βαθμών, νοοτροπίας, «προέλευσης» και κοσμοθεωρίας; Πως ζητάμε ΞΑΦΝΙΚΑ να ενωθούμε μπροστά στη λαίλαπα που μας ετοίμασαν και ετοιμάζουν ενώ δεκαετίες τώρα υπήρχαν «κοινωνικά στρώματα, αδικίες, αδιαφορία, διαφοροποιήσεις»;

Αναγιγνώσκω επιστολές από συναδέλφους ε.α. βαθμού Αντγου, Υπτγου, Ταξχου, Σχη. Είναι όλες μάταιες κύριοι και καλά θα κάνετε να πάψετε να γράφετε! Είναι πολύ αργά για τέτοιες περισπούδαστες μελέτες και προβληματισμούς, για πνευματώδη άρθρα, απόψεις-προτάσεις για ένωση, κοινό μέτωπο, συσπείρωση. Είδατε πολύ καλά ότι οι γεμάτες οιστρηλασία συγκεντρώσεις αποστράτων δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα, παρόλη την τεχνητή αισιοδοξία ορισμένων ότι το μήνυμα δόθηκε και ταρακούνησε. Δεν ταρακουνήθηκε κανείς κύριοι και τίποτα δεν έγινε. Η πολιτική ηγεσία μας εμπαίζει, κρυφογελά, χαμογελάει μ’ αυτά που βλέπει, κι εμείς «ώδινεν όρος και έτεκε μύν». Η πολιτική και οι πολιτικοί, ανέκαθεν, γνώριζαν και γνωρίζουν καλύτερα από όλους εμάς (!) τη ματαιοδοξία του επαγγέλματος και την αδυναμία «ένωσής» μας, κάτι που η ίδια συντηρεί εντέχνως με τη μεγάλη μισθολογική ψαλίδα ανωτέρων-κατωτέρων και τα ψεύτικα μεγαλεία που τυφλώνουν τους ανερχόμενος στα υψηλά κλιμάκια, «ξεχνώντας» αυτοστιγμεί όλους τους παρακάτω.

Δυστυχώς, στον εν ενεργεία βίο μας τυφλωνόμαστε από δόξα, πρόσκαιρη και επίγεια ματαιοδοξία, λάμψη μεταλλίων, «προσώρας» εξουσία. Ακόμη λυπηρότερα και στον εν αποστρατεία βίο μας, δεν έχουμε συλλάβει στο ελάχιστο «τι παίζεται», λαϊκιστί! Ενίοτε εμφανίζονται -ενδεικτικά το αναφέρω και όχι ως κανόνα- επιστολές παραπόνων στην Εθνική Ηχώ για αδικίες αποστράτων ανωτάτων αξκών στα ΚΑΑΥ, προκαλώντας ερωτήματα για το «ποιόν» και την κοσμοθεωρία του καθενός, όταν ακόμα και μετά από κάποια χρόνια μερικοί νομίζουν ότι έχουν ξέχωρη θέση στο supermarket, την καφετέρια, στις υπηρεσίες, στη γειτονιά και στην κοινωνία.

Αν υπήρχε στο ελάχιστο πνεύμα ενωτικό και αλληλεγγύης, θα υπήρχε, έστω ΜΙΑ φορά, παραίτηση Α/ΓΕΣ-ΓΕΕΘΑ για θέματα σχετιζόμενα με το προσωπικό ή την ευρύτερη εθνική γεωπολιτική στρατηγική. Ουδέποτε συνέβη αυτό, ουδείς παραιτήθηκε στο αξίωμα αυτό πλην της πρόσφατης περίπτωσης του κ. Ζιαζιά, ο οποίος μπορεί να μας κοιτάζει στα μάτια καθαρότερος από πολλούς άλλους, έστω σε μεγαλύτερο ποσοστό. Κάποτε στην Ολλανδία, παραιτήθηκαν 8 (!) Α/ΓΕΣ στη σειρά, για θέματα οικονομικά του προσωπικού! Η τότε κυβέρνηση δεν πέρασε ποτέ τα μέτρα που ήθελε. Εμείς τι ζητάμε άραγε, όταν ο εκάστοτε Α/ΓΕΣ θα συντρώγει μετέπειτα με άλλους αποστρατευθέντες, οι οποίοι (τώρα εμείς) μόνο γκρινιάζουν εκ των υστέρων αλλά ΠΟΤΕ δεν ενήργησαν στον ενεργό βίο; 

Κύριοι συνάδελφοι, οι μειώσεις και η απαξίωσή μας από όλη την πολιτική ηγεσία είναι η απόλυτη πληρωμή μας, η απόλυτη πληρωμή με το ίδιο νόμισμα! Εξ ου και ο μέγιστος πόνος από πλευράς ανωτάτων! Γκρεμίζεται συθέμελα το γνώριμο -παλαιόθεν- ματαιόδοξο, εγωιστικό παρελθόν μας (τους) και ο πόνος από την προδοσία του «συστήματος» είναι δυσβάσταχτος. Επειδή προκαλούμαι συνειδησιακά και επιθυμώ να αποφύγω καυστικά σχόλια, θα παραθέσω μόνο μια δήλωση, ενδεικτικά και όχι ως κανόνα, του διαβόητου Henry Kissinger, που δήλωσε για τους Αμερικάνους στρατιωτικούς εν έτει 1973: “Military men are dumb, stupid animals to be used as pawns for foreign policy.”

Πάρα πολλοί Έλληνες αξκοί ήταν ενεργά κομματικοποιημένοι ενώ τώρα θρηνούν. Προς τι λοιπόν οι εκ των υστέρων ογκηθμοί; Νομίζετε μήπως ότι το κόμμα «λυπάται» τώρα για εσάς κύριοι; Όταν εσείς το «υπηρετούσατε» τυφλά, πέραν οποιουδήποτε εθνικοπατριωτικού ενδοιασμού και στρατιωτικής υγιούς δεοντολογίας, ζητώντας εξυπηρετήσεις, μεταθέσεις, προαγωγές; Τώρα πλέον είναι πολύ αργά για ολολυγμούς και οδυρμούς.

Θα μπορούσε όμως αυτός ο πόνος να είναι λυτρωτικός και απελευθερωτικός για ορισμένους ανοιχτόμυαλους και ταπεινούς στο πνεύμα, ευκαιρία ίσως για ολοκληρωτική αναψηλάφιση της ζωής μας… Θερίζουμε αυτό που σπείραμε όλοι μας δεκαετίες τώρα, με κύρια ευθύνη των ηγεσιών μας και όλων εμάς. Των ηγεσιών που προσέβλεπαν μόνο σε ατομικά οφέλη και προσωπική ανέλιξη και όλων εμάς που μέναμε «τυφλοί», «αμόρφωτοι», δουλοπρεπείς και πλήρεις προβατοειδών ιδιοτήτων και φόβου.

Ακόμη και σήμερα, εν έτει 2013, μετά από 3 χρόνια φθοράς, διάλυσης και επερχόμενης λαίλαπας, η ηγεσία των ΕΔ «των οικιών υμών εμπιπραμένων αυτοί άδετε»! Ξέρετε γιατί; Διότι είναι κι αυτοί μέτοχοι, γνώστες και πιόνια. Απλά εμείς οι απόστρατοι, αλλά και όλοι οι Έλληνες, δε συνειδητοποιούμε στο ελάχιστο και δε «βλέπουμε»:

-Το επερχόμενο σφράγισμα των πολιτών με ταυτότητες RFID και το γνωστό σενάριο μετέπειτα…
-Τη χρήση του φόβου ως μέγιστο όπλο καθοδήγησης των μαζών και την παράλληλη αποχαύνωσή τους μέσω ΜΜΕ, ανούσιας διασκέδασης, σάπιων προτύπων, κενόδοξων σκοπών και ονείρων για εμάς και τα παιδιά μας, διαστρέβλωση της πραγματικότητας, επιμελημένη και εσκεμμένη χρήση τρομοκρατίας για επιβολή σκοτεινών σχεδίων
-Το ήδη υπάρχων και ολοκληρωμένο οικονομικό δίκτυο, που γνωρίζει ανά πάσα στιγμή ποιος πληρώνεται από ποιον, πόσα παίρνει, που ξοδεύει κλπ.
-Την παγκόσμια γεωστρατηγική διάλυση
-Την πλήρη ασυδοσία και νομιμοποίηση της αμαρτίας, ήτοι παιδοφιλία-παιδεραστία, γάμοι ομοφυλοφίλων, αθεΐα, πιθανολογούμενη εμφάνιση εξωγήινων ως… θεοί (!). Ωσαύτως, την επερχόμενη παγκόσμια ολοσχερή πνευματική Βαβέλ με την ανάδυση στο προσκήνιο φαινομένων τύπου «Μαιτρέγια» κλπ. (ο νοών νοείτω…)
-Την κυβερνητική εθελοδουλία και κατάργηση εθνικών κρατών
-Την εκκωφαντική σιωπή και απουσία γνήσιων πνευματικών φωνών στη χώρα μας αλλά και παγκοσμίως
-Τη διάλυση κάθε υγιούς κοινωνικού πεδίου και θεσμού
-Την προώθηση του codex alimentarius ως δούρειου ίππου για τη διάλυση των σωμάτων μας
-Το «ψέκασμά» μας ουρανόθεν αλλά το ΓΕΑ κωφαίνει και όλοι εμείς «εισπνέουμε» φθορά και θάνατο
-Το γκρέμισμα όλου του έθνους συθέμελα από τους κοστουμαρισμένους που εμείς ζητάμε συνάντηση για ψίχουλα, σταθερές συντάξεις, μερίσματα, δικαίωμα στην εργασία…

Που θα είμαστε εμείς κύριοι συνάδελφοι όταν ο παγκόσμιος ολετήρας συνθλίψει τα πάντα και συμβούν όσα ήδη συμβαίνουν; Πακτωμένοι ακόμη στα εγωιστικά μας «πιστεύω»; Που θα είμαστε όταν μεθαύριο μας δώσουν νέες ταυτότητες αποστράτων με προηγμένη τεχνολογία επάνω τους (ο νοών νοείτω πάλι…); Έχει σκεφτεί κανείς από εμάς να σώσει την ψυχή του και όχι το βόλεμά του, το βαθμό του, τη ματαιόδοξη ζωούλα του;;

Αν, υποθετικά, αυξήσουν τις συντάξεις και τα μερίσματα κι επιστρέψουμε στα επίπεδα του 2005, 2008, θα αλλάξουμε μήπως ως άνθρωποι; Θα ενωθούμε μήπως; ‘Η θα αποξενωθούμε πάλι, μη γνωρίζοντες ποιος είναι ο διπλανός μας απόστρατος συνάδελφος, διαφορετικής «προέλευσης» ή άλλης «σχολής», από τον οποίο τώρα ζητάμε να πει «περασμένα ξεχασμένα», ελαφρά τη καρδία, και να πιαστούμε χέρι-χέρι στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας των αποστράτων; Έχετε σκεφτεί ποιος μπορεί να εργαστεί και να σταθεί αξιοπρεπώς στον ιδιωτικό τομέα αν μας παραχωρήσουν ανάλογο δικαίωμα; Ποιος και με ποια προσόντα; Κι αν, υποθετικά, εργαζόμαστε όλοι οι απόστρατοι, οι Ενώσεις μας θα σωπάσουν μετά στα λοιπά καυτά προβλήματα που ταλανίζουν το έθνος; Μήπως θα γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, ξεχνώντας πάλι το αμαρτωλό παρελθόν μας, κάτι που ζητάμε να «ξεχάσουν οι λοιποί ως περασμένα-ξεχασμένα» σε πολλαπλές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας;

Βγάζω το καπέλο στον μέντορά μου, έναν Υπτγο ε.α., του οποίου το όνομα δεν αναφέρω για λόγους ύψιστου σεβασμού, ο οποίος, πικραμένος και για δικούς του προσωπικούς λόγους και ατομικής κοσμοθεωρίας, μετά από έντονη και άκρως επιτυχημένη σταδιοδρομία στον ΕΣ, «απέχει και αποσύρθηκε» από όλους και όλα. Το σέβομαι και το αποδέχομαι πλήρως και το συνιστώ σε όλους τους φιλόδοξους και αμετανόητους αποστράτους!

Δεκαετίες τώρα, η συντριπτική πλειοψηφία των εν ενεργεία παραπονιούνταν ότι ο στρατός τρωει το χρόνο, ροκανίζει τα όνειρά μας, δεν προλαβαίνουμε να κάνουμε εκείνο, το άλλο… Τώρα που έχουμε πλήρη ελευθερία και άνεση χρόνου, ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ; Ανακαλύπτουμε μήπως χαμένα ταλέντα; Μαθαίνουμε μια νέα ξένη γλώσσα; Διαβάζουμε ή αθλούμαστε μήπως περισσότερο; Φοιτούμε σ’ εκείνο το ΙΕΚ που ονειρευόμασταν αλλά ποτέ δεν πήγαμε γιατί δεν είχαμε χρόνο; Ζωγραφίζουμε μήπως; Γράφουμε ποίηση; Καλλιεργούμε το μπαχτσεδάκι που ήταν ανεκμετάλλευτο τόσα χρόνια; Παρασκευάζουμε μέλι, σαπούνι, ψωμί ή τυρί μόνοι μας; Πήραμε μήπως εκείνο το Proficiency που πάντα ονειρευόμασταν αλλά δεν είχαμε χρόνο λόγω… στρατού;

Έχουμε ως απόστρατοι πλήρη και ολότελη ελευθερία χρόνου, το εκμεταλλευόμαστε αυτό για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, καλύτεροι χριστιανοί, να αναζητήσουμε άλλες διεξόδους και πνευματικούς ατραπούς; Αναρωτιέται κανείς αν θα σώσει την ψυχοσωματική του οντότητα σαν χριστιανός ή σκέφτεται μονάχα ενδεχόμενη αύξηση στη σύνταξη ή το μέρισμα;

Δε «βλέπετε» ότι δεν πρόκειται να μας δώσουν τίποτα παραπάνω παρά μόνο είναι αποφασισμένοι να μας εξοντώσουν στην κυριολεξία; Δε «βλέπετε» ότι είμαστε εξαρτημένοι ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ από το ΓΛΚ, χωρίς καμία δυνατότητα αντίδρασης; ΤΙ, ΠΩΣ, ΠΟΥ και ΠΟΤΕ νομίζετε ότι θα πράξετε και εναντίον ΠΟΙΑΝΟΥ; Δε «βλέπετε», σε πλήρη συνάφεια με τα παραπάνω, ότι έχουμε να κάνουμε με κοστουμαρισμένους «δολοφόνους», ψυχρούς, χαμογελαστούς, ήρεμους και πολιτισμένους, αποφοίτους του Harvard, Princeton, Boston University, ιδρύματα και, αγγλιστί, think tanks, που παράγουν πρωθυπουργούς, ψυχρούς εκτελεστές λαών; Δεν ξέρετε ότι οι δολοφόνοι δε «χαμπαριάζουν» από νόμιμα δικαιώματα, συντάγματα, νομικίστικα αιτήματα αποστράτων, ανθρωπισμούς ή εδραιωμένα ανθρώπινα δικαιώματα; Ποιος δολοφόνος λυπήθηκε το θύμα του;; Αν το λυπόταν, δε θα ήταν δολοφόνος αλλά φιλάνθρωπος. Δε «βλέπετε» ότι όσες συγκεντρώσεις κάνουν οι απόστρατοι, όσες βαθυστόχαστες-προτρεπτικές-ανατρεπτικές-περισπούδαστες-αναλυτικές μελέτες ή επιστολές γράψουν, είναι ανούσιες και μάταιες, όπως ήταν και η φανταχτερή παρασημοφορημένη υπηρεσιακή ζωούλα πολλών από εμάς; Δε «βλέπετε» ότι όσες συναντήσεις κι αν ζητήσουμε με διάφορους κυβερνητικούς μας ΣΝΟΜΠΑΡΟΥΝ και μας ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ κατά πρόσωπο; Δεν το είδατε τόσα χρόνια, μετά από τόσες συναντήσεις μαζί τους;; Αν δεν το «βλέπετε», γιατί δεν το βλέπετε;

Πλήρης αποχή από ΚΑΑΥ, λέσχες, παραιτήσεις όλων από τις ΝΠΔΔ ενώσεις μας, αποχή και πλήρης αδιαφορία σε όλα τα υπηρεσιακά και κυβερνητικά καλέσματα! Καμία συμμετοχή πουθενά και σε καμία συγκέντρωση-συνάντηση-εκδήλωση. Ολοκληρωτική παύσις! Φτάνει πια, είναι σιχαμερό. Μεταδώστε το ηχηρότατο μήνυμα ότι απέχουμε πλέον ως προδομένοι από την Πολιτεία. Όσο κλαιγόμαστε και κλαυθμηρίζουμε τόσο απομακρύνεται η λύση. Τα γκρινιάρικα παιδιά τα τιμωρούν και όσο γκρινιάζουν τόσο τα τιμωρούν! Ποτέ κανείς από εμάς δε μελέτησε συμπαντιαίους, πνευματικούς νόμους; Κανείς ποτέ δεν πρότεινε τη μέθοδο του The Secret, κατά την οποία «σε ό,τι συγκεντρώνεις την προσοχή σου τόσο αυτό μεγαλώνει, τρέφεται και συντηρείται»; Για μια εβδομάδα διακοπών στα ΚΑΑΥ και ένα γεύμα φθηνό στη λέσχη, συντηρούμε και προσδίδουμε σκουριασμένη λάμψη στο ήδη τερμιτοφαγωμένο οικοδόμημα…

Παρακαλώ πολύ μην ανταπαντήσετε με συμβατικές απόψεις τύπου «να τα ενισχύουμε για να παίρνουμε μερίσματα» γιατί αυτή η κοσμοθεωρία έχει πεθάνει, το «σχήμα του κόσμου τούτου παρέρχεται» και πλησιάζουμε τάχιστα σε τέλος εποχής! Αν δεν πεθάνει κάτι δεν αναγεννάται από τις στάχτες του, κι εμείς έχουμε ήδη «πεθάνει» ως κάστα! Συνειδητοποιήστε το πριν είναι αργά.

Είμαστε πολίτες και ιδιώτες που δίνουμε λογαριασμό μόνο στο τοπικό αστυνομικό τμήμα, τη ΔΟΥ και το ΓΛΚ. Αλλά πολύ περισσότερο, στο Θεό! Εκεί πρέπει να απευθυνθούμε πλέον και σε κανέναν «υπεύθυνο»! Ήμασταν κι εμείς κάποτε «υπεύθυνοι» και αποτύχαμε οικτρά και παταγωδώς! Δεν το «βλέπετε»;; 

«Το σχήμα του κόσμου τούτου παρέρχεται» αλλά πλείστοι από εμάς παραμένουν προσκολλημένοι σ’ αυτό.  

Όσοι διοίκησαν Μονάδες, Σχηματισμούς, Επιτελεία, να ψάξουν να βρουν όλους όσους διοίκησαν και να ζητήσουν ταπεινά «συγγνώμη», είτε δημόσια, είτε με επιστολή, είτε προφορικά, για όλες τις αδικίες, ανομίες, ατασθαλίες και αντισυναδελφικές συμπεριφορές προς αυτούς! Να ψάξουν σε τηλεφωνικούς καταλόγους, στο διαδίκτυο, στα κοινωνικά δίκτυα, στο Google earth, παντού. Να βρουν όλους τους εκάστοτε υφισταμένους τους και να ζητήσουν συγγνώμη ειλικρινά που δεν «έβλεπαν» τότε. Κι αν πρόκειται για Α/ΓΕΕΘΑ-ΓΕΣ-ΓΕΑ-ΓΕΝ, να ζητήσουν συγγνώμη δημόσια και να αλλάξουν ρότα, μετανοημένοι και στο πλευρό των αποστράτων και της κοινωνίας…

Να αποσυρθούν όλοι οι απόστρατοι από όλες τις «δημόσιες» εμφανίσεις τους, να παραιτηθούν από κάθε θέση για να απαξιωθεί το σάπιο υπάρχον σύστημα, που, επαναλαμβάνεται, εμείς οι ίδιοι γεννήσαμε, συντηρήσαμε και συντηρούμε. Απλά τώρα «μετανοούμε» ειλικρινά, παρόλο που δεχόμαστε στωικά την πληρωμή μας, ως αναλύθηκε παραπάνω…

Ο χρόνος που σπαταλήθηκε σε επιστολές, άρθρα, συγκεντρώσεις και αιθεροβάμονες δραστηριότητες, ας αφιερωθεί στην προσευχή, τη μετάνοια, τη βελτίωσή μας και την έναρξη μιας νέας ζωής! Αν ενωθούμε πνευματικά όλοι οι απόστρατοι με τις οικογένειές τους, αν προσευχηθούμε όλοι μαζί, αν μελετούμε το Ευαγγέλιο ταπεινά, καλοπροαίρετα και θετικά, αναζητώντας βοήθεια από πραγματικά πνευματικά άτομα και όχι κοσμική καμαρίλα κατά τα μέχρι τούδε πρότυπά μας, θα κατέβει ο ίδιος ο Χριστός για να αλλάξει Αυτός την κατάσταση! Αλλά μέγιστο εμπόδιο παραμένει ο εγωισμός μας, το αξίωμα και ο βαθμός που κατείχαμε (και όχι κατέχουμε τώρα!)…

Ζητώ συγγνώμη αν πίκρανα πολλούς, ούτε εξυπνότερος υπήρξα, ούτε καλύτερος, ομορφότερος, τελειότερος, τουναντίον, αμέτρητα λάθη και αρρωστημένες δράσεις, αλλά «έμαθα» πολλά από κάποια στιγμή και μετά… Ευελπιστώ ότι η επιστολή θα δημοσιευτεί, αν όχι, καταλαβαίνω απόλυτα το «λόγο»… Αν δημοσιευθεί και υπάρξουν αντιδράσεις, λυπάμαι αλλά δεν πρόκειται να αναμιχθώ σ’ αυτές. Το παρόν κατατίθεται άπαξ, με καθαρή συνείδηση, όπως ακριβώς έφυγα από την ενεργό δράση. Αν τη δω στο επόμενο φύλλο της Εθνικής Ηχώ, απευθύνω ένα ύστατο «χαίρε» σε όλους μας ταπεινά…

Συγγνώμη για τη μακρηγορία, προσδοκώ στην «ελευθερία» και «ανάσταση» όλων μας!

Γιώργος Αθανασίου
Λγός ε.α.