Κανείς δεν πρέπει να αρχίζει έναν πόλεμο αν δεν έχει ξεκαθαρίσει τους στόχους του, τι επιδιώκει με τον πόλεμο, πώς θα τον διεξάγει και τι θα κάνει αν τον κερδίσει. Κυρίως, δεν πρέπει να ξεκινήσει έναν πόλεμο αν δεν είναι βέβαιος ότι θα τον κερδίσει.
~Karl von Clausewitz | ( 1780-1831 )| Πρώσος Νάυαρχος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ - 29 ΜΑΙΟΥ 1453 - ΑΛΩΣΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ
Ο θρύλος λέει ότι τη στιγμή που ο βασιλιάς περικυκλώθηκε από τους Τούρκους, άγγελος Κυρίου τον άρπαξε, τον έκρυψε σε μια σπηλιά και τον μαρμάρωσε. Αιώνες τώρα περιμένει ο "Μαρμαρωμένος Βασιλιάς" να έρθει "το πλήρωμα του χρόνου", να ξαναζωντανέψει και με το σπαθί του να διώξει τους Τούρκους από την Κωνσταντινούπολη και να τους κυνηγήσει μέχρι την Κόκκινη Μηλιά.

Πεντακόσια πενήντα χρόνια πέρασαν από την αποφράδα εκείνη ημέρα της 29ης Μαϊου 1453. Τότε που ακούστηκε η κραυγή "Εάλω η Πόλις" καί η Βασιλεύουσα, η Πόλη των Αγίων, των Αυτοκρατόρων και των θρύλων, πέρασε υπό την κατοχή του Οθωμανού δυνάστη. Ετσι άρχισε η Τουρκοκρατία. Το Γένος απεβίωσε, αλλά η Κωνσταντινούπολις και η Αγιά Σοφιά παραμένουν σε ξένα χέρια. Σήμερα τιμούμε τους πεσόντες κατά την πολιορκία και κατά την Άλωση, διαβάζουμε τους θρήνους και τους θρύλους, συγκινούμεθα και διδασκόμεθα. Διότι αυτή είναι η αξία της ιστορικής μνήμης. Να αποτελεί μάθημα ες αεί για τις νεώτερες και τις απερχόμενες γενιές.
Πρέπει να θυμόμαστε την Άλωση για να αποτίουμε ένα διαρκή και μεγάλο φόρο τιμής στο Βυζαντινό κράτος, την Ρωμανία όπως την αναφέρουν τα κείμενα της εποχής, το εκχριστιανισθέν Ρωμαϊκό κράτος του Ελληνικού Έθνους, όπως το χαρακτηρίζει ο νεώτερος βυζαντινολόγος Διονύσιος Ζακυνθηνός. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη Νέα Ρώμη άντεξε επί 11 αιώνες.
Μετά την Άλωση από τους Σταυροφόρους το 1204 η εδαφική της έκταση και το σφρίγος της περιορίσθηκαν σημαντικά.Παρέμεινε όμως καθ' όλην την διάρκεια του βίου της το κράτος στο οποίο πραγματοποιήθηκε η επιτυχής και δημιουργική συνάντηση Χριστιανισμού και Ελληνισμού.
Η Ελληνορθόδοξη παράδοση υπήρξε το αποτέλεσμα αυτής της συναντήσεως και το Βυζάντιο την διέδωσε με ειρηνικό τρόπο στους γειτονικούς λαούς. Αυτήν την ιεραποστολική δράση των Βυζαντινών προγόνων μας καταδεικνύουν και μαρτυρούν οι πολιτισμοί των σημερινών λαών της Ανατολικής Ευρώπης.
Ο Ρώσος Πατριάρχης Αλέξιος παραδέχθηκε, όταν βρέθηκε το 1992 στην Αθήνα, ότι η Ρωσία είναι πνευματικό τέκνο του Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού του Βυζαντίου. Ο Ρουμάνος Ιστορικός και πολιτικός του 20ου αιώνος Νικολάϊ Γιόργκα χαρακτήρισε την Μολδοβλαχία μετά την Άλωση ως "το Βυζάντιο μετά το Βυζάντιο". Και το κυριλλικό ελληνογενές αλφάβητο που χρησιμοποιούν πολλοί σλαβικοί λαοί αποτελεί έμπρακτη επιβεβαίωση της ακτινοβολίας του Βυζαντινού πολιτισμού. Αυτόν, λοιπόν, τον πολιτισμό πρέπει να διδάσκουμε και να διδασκόμαστε εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες...!!!

Το τεστ του Σωκράτη !!!

Το τεστ του Σωκράτη

Μια μέρα, εκεί που ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον γνωστό του,

ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του.

Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να κάνουν το τεστ της “τριπλής διύλισης”.

“- Τριπλή διύλιση;”  ρώτησε με απορία ο γνωστός του.

- Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου θα ήθελα να κάτσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις.

- Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας.

Είσαι λοιπόν εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;

- Ε… όχι ακριβώς, απλά το άκουσα όμως και…

-Μάλιστα, άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα.

- Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο, αυτό της καλοσύνης.

Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό;

- Καλό; Όχι το αντίθετο μάλλον…

- Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης, θέλεις να πεις κάτι κακό για τον μαθητή μου αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια.

Ο γνωστός του έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία.

- Παρόλα αυτά, συνέχισε ο Σωκράτης, μπορείς ακόμα να περάσεις το τεστ γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο.

Το τρίτο φίλτρο της χρησιμότητας.

Είναι αυτό που θέλεις να μου πεις για τον μαθητή μου κάτι που μπορεί να μου φανεί xρήσιμο σε κάτι;

- Όχι δεν νομίζω…

- Άρα λοιπόν αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό, ούτε χρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω;

Ο γνωστός του έφυγε ντροπιασμένος,  έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα…
  Μήπως είναι καιρός  να βάλουμε κι εμείς  αυτό το σοφό τεστ  στη ζωή μας
 

Ζυστίν ή τα βάσανα της αρετής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Justine ou les Malheurs de la vertu Ζυστίν ή τα βάσανα της αρετής
Προμετωπίδα της δεύτερης έκδοσης του έργου (1791).
Πρωτότυπη έκδοση
Συγγραφέας	Μαρκήσιος ντε Σαντ
Είδος	ερωτική λογοτεχνία
Γλώσσα	γαλλική
ISBN	ISBN 13 978-960-236-203-7
Ελληνική έκδοση
Μεταφραστής	Μίρκα Σκάρα
Εκδότης	εκδ.οίκος Λιβάνη

Η Ζυστίν (ή Τα βάσανα της Αρετής, ή με μια σειρά από άλλους τίτλους) είναι ένα κλασσικό ερωτικό μυθιστόρημα από τον Ντονατιέν Αλφόνς Φρανσουά ντε Σαντ, που είναι γνωστός καλύτερα και ως Μαρκήσιος ντε Σαντ. Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη έκδοση με σκληρό εξώφυλλο του κειμένου, ενώ έχει ήδη περιέλθει ως κοινό κτήμα. Το ίδιο το κείμενο συχνά ενσωματώνεται σε διάφορες συλλογές του έργου του ντε Σαντ.
Η Ζυστίν γράφτηκε ακριβώς πριν από την Γαλλική Επανάσταση στην Γαλλία και αφηγείται την ιστορία μιας νεαρής γυναίκα που παρουσιάζεται υπό το όνομα Τερέζα. Την ιστορία της αφηγείται στην Madame de Lorsagne καθώς υπερασπίζεται τον ευατό της για τα εγκλήματά της, καθ΄οδόν προς την τιμωρία και τον θάνατο. Αυτή εξηγεί την σειρά των βασάνων που την οδήγησαν στην παρούσα κατάσταση.

Πίνακας περιεχομένων [Απόκρυψη] 1 Η Ιστορία του έργου 2 Πλοκή 3 Μείζονα θέματα 4 Ταινίες, Τηλεόραση ή θεατρικές προσαρμογές 5 Δείτε επίσης 6 Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία] Η Ιστορία του έργου

Ο γαλλικός πρωτότυπος τίτλος της Ζυστίν -Les infortunes de la vertu- ήταν ένα πρώιμο έργο του Μαρκήσιου ντε Σαντ, που γράφτηκε μέσα σε 2 εβδομάδες 1787 κατά την διάρκεια της φυλάκισής του στην Βαστίλη. Ήταν ένα διήγημα (187 σελίδων) με σχετικά λίγη από την αισχρότητα που χαρακτηρίζει τα γραπτά του τελευταίου καθώς ήταν γραμμένο σε κλασσικό στυλ (που ήταν δημοφιλές στην εποχή του), με πολύ υπερφίαλη και μεταφορική περιγραφή.
Μια πιο εκτεταμένη και περισσότερο γραφική παραλλαγή, με τον τίτλο Justine ou Les Malheurs de la vertu (1791) (Αγγλικός τίτλος: Justine, or Good Conduct Well Chastised ή απλά Justine) ήταν το πρώτο από τα βιβλία του ντε Σαντ υπό δημοσίευση.
Μια ακόμα πιο εκτεταμένη παραλλάγη La Nouvelle Justine ou Les Malheurs de la vertu δημοσιεύθηκε το 1797. Αυτή συνοδεύονταν από μια συνέχεια, L'Histoire de Juliette σχετικά με την αδερφή της Ιουστίνης. Και τα δύο έργα έφταναν τους 10 τόμους με περίπου 4000 σελίδες συνολικά. Η έκδοσή τους ολοκληρώθηκε το 1801. Αυτή η τελική έκδοση, υπό τον τίτλο La Nouvelle Justine, στην οποία εγκατέλειψε την αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο των δύο προηγούμενων παραλλαγών, περιελάμβανε περίπου 100 γκραβούρες.
O Ναπολέων Βοναπάρτης διέταξε την σύλληψη του ανώνυμου συγγραφέα της Ζυστίν και Ζουλιέτ, με αποτέλεσμα ο ντε Σαντ να εγκλειστεί για τα υπόλοιπα 13 χρόνια της ζωής του. Ο Ναπολέων αποκαλούσε την Ζυστίν ως "το πιο αποκρουστικό βιβλίο που είδε ποτέ το φως από την πιο διεφθαρμένη φαντασία".^{[εκκρεμεί παραπομπή]}
Μια λογοκριμένη Αγγλική μετάφραση εκδόθηκε στις ΗΠΑ από την Risus Press στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Η πρώτη μη λογοκριμένη Αγγλική μετάφραση (από τον 'Pieralessandro Casavini', που ήταν το ψευδόνυμο του Austryn Wainhouse) δημοσιεύθηκε από τον εκδοτικό οίκο Olympia Press το 1953. Ο Wainhouse αργότερα αναθεώρησε την μετάφρασή του για την δημοσίευσή της στις Ηνωμένες Πολιτείες από τον οίκο Grove Press. Άλλες παραλλαγές που έχουν εκδοθεί, με κυριότερη την έκδοση Wordsworth, είναι συνοπτικές και σε μεγάλο βαθμό λογοκριμένες.

[Επεξεργασία] Πλοκή

Η πλοκή αφορά την Ιουστίνη, μια δωδεκάχρονη παρθένα που ξεκινά άπορη την περιπέτειά της στην Γαλλία. Την ακολουθεί μέχρι την ηλικία των 26 ετών, στην αναζήτησή της για την αρετή. Σε κάθε σκηνή αυτή παρουσιάζεται να ζεί μέσα στο βίτσιο και την κακοποίηση, που κρύβεται κάτω από την μάσκα της αρετής που γοητεύει την ίδια. Οι ατυχείς καταστάσεις περιλαμβάνουν: μια περίσταση κατά την οποία αυτή ζητά καταφύγιο και εξομολόγηση σε ένα μοναστήρι, αλλά αναγκάζεται να γίνει αντικείμενο του σεξ για τους καλογέρους, που την υποβάλλουν σε άπειρα όργια, βασανισμούς και κακοποιήσεις. Και σε μια άλλη περίπτωση όταν βοηθώντας έναν ευγενή που τον έχουν ληστέψει στην εξοχή, αυτός την οδηγεί στον Πύργο του με υποσχέσεις για μια θέση να φροντίζει την γυναίκα του, αλλά στην πραγματικότητα αυτή εγκλείεται σε μια σπηλιά και υποβάλλεται στις γνωστές προαναφερθείσες τιμωρίες. Αυτές οι τιμωρίες την καταδιώκουν συνεχώς, ακόμα και όταν πηγαίνει σε έναν δικαστή για να ζητήσει την απαλλαγή της στην περίπτωση ενός εμπρησμού, και στην συνέχεια βρίσκει τον εαυτό της να ταπεινώνεται δημόσια σε ένα δικαστήριο, ανίσχυρη να υπερασπιστεί τον εαυτό της.
Η Ιουστίνη (Θηρεσία) και η Ιουλιέττα ήταν κόρες του κυρίου de Bertole. Ο Bertole ήταν ένας χήρος τραπεζίτης που ερωτεύτηκε την γυναίκα ενός άλλου άνδρα. Ο άντρας αυτός, ο κύριος de Noirseuil, με σκοπό την εκδίκηση, προσποιήθηκε ότι ήταν φίλος του, και αφού βεβαιώθηκε πρώτα ότι χρεωκόπησε , τελικά τον δηλητηρίασε, αφήνοντας τα κορίτσια ορφανά. Η Ιουλιέττα και η Ιουστίνη ζούσαν σε ένα γυναικείο μοναστήρι, όπου η Ηγουμένη του μοναστηριού διέφθειερε την Ιουλιέττα (και επιχείρησε να διαφθείρει και την Ιουστίνη επίσης). Παρόλα αυτά η Ιουστίνη παρέμενε γλυκιά και ενάρετη. Όταν η Ηγουμένη ανακάλυψε τον θάνατο του Bertole πέταξε και τα δύο κορίτσια έξω από το μοναστήρι. Την ιστορία της Ιουλιέττας αφηγείται ένα άλλο βιβλίο, και η Ιουστίνη συνεχίζει την επιδίωξη της αρετής, αρχίζοντας την επαγγελματική της ζωή ως υπηρέτρια στο σπίτι του Usurer Harpin, όπου τα προβλήματά της ξεκινούν από την αρχή.
Στην αναζήτησή της για εργασία και καταφύγιο η Ιουστίνη συνεχώς πέφτει στα χέρια διεστραμμένων και αγυρτών που την βιάζουν και βασανίζουν την ίδια και εκείνους που έχει κάνει φίλους. Η Ζυστίν κατηγορήθηκε άδικα για κλοπή από τον Harpin και στάλθηκε στην φυλακή περιμένοντας την εκτέλεσή της. Αυτή έπρεπε να συμμαχήσει με την κυρία Dubois, μια εγκληματία που την βοήθησε να δραπετεύσει μαζί με την συμμορία της. Για να δραπετεύσουν έπρεπε να βάλουν φωτιά στην φυλακή, με αποτέλεσμα να πεθάνουν 21 άνθρωποι. Μετά την δραπέτευσή της με την συμμορία της Dubois, η Ζυστίν περιπλανιέται και συμπτωματικά περνά μέσα από τα κτήματα του Κόμη ή Bressac.
Αυτές, φυσικά, περιγράφονται σε πραγματικά σαδική μορφή. Εντούτοις, σε αντίθεση με κάποια άλλα έργα του, το μυθιστόρημα αυτό δεν είναι απλώς ένας κατάλογος από σαδομαζοχιστικές πράξεις. Πιο πολύ επιδιώκει να δείξει, αν και με υπερβολικά λανθάνοντα τρόπο, μια αντιστροφή της ποιητικής δικαιοσύνης : πώς εκείνοι που ζούνε μια ζωή βουτηγμένη στο βίτσιο ευημερούν, ενώ οι ενάρετοι υποφέρουν.
Την ιστορία αφηγείται η "Θηρεσία" σε ένα πανδοχείο στην μαντάμ de Lorsagne. Τελικά αποκαλύπτεται ότι η μαντάμ de Lorsagne είναι η από καιρό χαμένη της αδερφή. Η ειρωνία είναι ότι η αδερφή της υποκύπτοντας για μια σύντομη περίοδο στο βίτσιο μπόρεσε στη συνέχεια να κερδίσει μια άνετη ζωή μέσα από την οποία θα μπορούσε να ασκεί την φιλανθρωπία, ενόσω η Ιουστίνη αρνήθηκε να κάνει παραχωρήσεις για το ευρύτερο καλό και βυθίστηκε περισσότερο στο βίτσιο από εκείνους που με την θέλησή τους στράφηκαν προς αυτό.
Η ιστορία τελειώνει με την μαντάμ de Lorsagne που την ανακουφίζει από την ζωή του βίτσιου αποκαθιστώντας το όνομά της. Πολύ σύντομα, η Ιουστίνη γίνεται συνεσταλμένη και μελαγχολική, και τελικά χτυπιέται από έναν κεραυνό και σκοτώνεται ακαριαίως. Η μαντάμ de Lorsagne γίνεται μέλος ενός θρησκευτικού τάγματος μετά τον θάνατο της Ιουστίνης.

[Επεξεργασία] Μείζονα θέματα

Ο ντε Σαντ αναμίχθηκε ενεργά τόσο στην ανάπτυξη των δικών του φιλοσοφικών ιδεών (που αργότερα έγιναν πολλές από τις αρχές του σαδισμού) όσο και στην έρευνα της μεταβαλλόμενης κατάστασης της χώρας του. Καθώς, αργότερα στην ζωή του, αναμίχθηκε ενεργά στην πολιτική και έγινε μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Γαλλικής Επανάστασης, μπορούμε να δούμε πολλές από τις ιδέες του να έχουν εισαχθεί στο έργο του αυτό που ήταν από τα πρώτα του.
Κεντρικές φιλοσοφικές ιδέες όπως οι ακόλουθες:

• να πηγαίνεις ενάντια στην αποδεκτή παράδοση
• η υποκειμενικότητα της αρετής και του βίτσιου
• το κυνήγι της ηδονής και οι συνέπειες του
• τα κακά της απολυταρχίας εξίσου είτε πρόκειται για καλό ή κακό σκοπό
• Η φύση, ως ο μοναδικός πραγματικά κυρίαρχος πάνω στον άνθρωπο
• Την έννοια του Λόγου ως κυρίαρχη και πέρα από συμφέροντα σύστημα

Οι περισσότερο πολιτικές του ιδέες εστιάζουν στην/στον:

• ιεραρχία και τις ανισότητες μέσα στο ταξικό σύστημα
• διαφθορά της εκκλησίας, του δικαστικού συστήματος και των περισσοτέρων θεσμών
• αντίστοιχο ρόλο των φύλων
• ανάγκη να βασιστούμε στους άλλους (ταιριαστή καθώς ο ντε Σαντ υιοθέτησε μια μορφή ουτοπικού σοσιαλισμού, τουλάχιστον προς το τέλος της ζωής του)

Επιπρόσθετες Κεντικές Φιλοσοφικές Ιδέες:
1. Η επιδίωξη της αρετής, όσο και αυτή του βίτσιου, γίνονται και τα δύο για χάρη της ηδονής, καθώς η ηδονή είναι ο υπέρτατος σκοπός της ανθρωπότητας και της ζωής.
2. Ο πόνος είναι καλός επίσης, στο βαθμό που η απομάκρυνσή του συνεπάγεται ευχαρίστηση, και ακόμα πολύ πιο κορυφούμενη ευχαρίστηση.
3. Το κακό και το έγκλημα είναι ευθέως ευχάριστα απο μόνα τους, καθώς αποφεύγουν την εξιδανίκευση και την καθυστερημένη ευγνωμοσύνη που ενέχεται στις πράξεις της αρετής. Φυσικά, είναι η ικανοποίηση αυτό που ο ενάρετος περιμένει στην μετά θάνατον ζωή, μετά από μια δια βίου άρνηση των ενστικτωδών ικανοποιήσεων που τις έχουν στερηθεί είτε με την δική τους θέληση, μέσω της επιβολής του εθίμου ή του νόμου.
4. Υπάρχει όμως εξίσου ένας τύπος ευχαρίστησης που αφορά τους "δίκαιους" στις τιμωρίες που επιβάλλονται από τον νόμο και την κοινωνία σε αυτούς που κρίνονται "ένοχοι" ακολουθώντας τα φυσικά τους ένστικτα, και αυτή ακριβώς η ευχαρίστηση είναι εξίσου διεστραμμένη.
5. H θέληση για δύναμη είναι η θέληση για ηδονή, και όλη η χρήση της λογικής είναι ταγμένη για την επίτευξη, με οποιαδήποτε άμεση έκδηλη μορφή, αυτού του σκοπού. Ως εκ τούτου, η αρετή είναι πάντα μια μάσκα των χαρακτήρων.

[Επεξεργασία] Ταινίες, Τηλεόραση ή θεατρικές προσαρμογές

Η ιστορία έχει μεταφερθεί πολλές φορές στον κινηματογράφο, με περισσότερο σημαντική μια διεθνή συμπαραγωγή του 1969 που σκηνοθετήθηκε από τον Jesus Franco και πρωταγωνιστές τους Τζακ Πάλανς, Romina Power, και τον Klaus Kinski στο ρόλο του Μαρκησίου, με τον τίτλο Marquis de Sade: Justine. Έχει υπάρξει επίσης και μια έκδοση σε κόμικς από τον Guido Crepax.

[Επεξεργασία] Δείτε επίσης

• Γοτθική λογοτεχνία

[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι

• Justine or Good Conduct Well Chastised, 1791, online e-book.
• Complete text of the 1791 edition, in the original French.
• Full Russian translation of the final 1797 version.
• Justine (fr)
• Engravings from the 1789 Dutch edition

Στο άρθρο αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το άρθρο Justine (Sade) της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Κατηγορίες: Γαλλική λογοτεχνία | Μυθιστορήματα

Το ερώτημα στο οποίο πρέπει να απαντήσει ο κάθε άνθρωπος δεν είναι το τι θα έκανε αν είχε τα μέσα, το χρόνο, την επιρροή και τη μόρφωση, αλλά το τι κάνει με τα μέσα ΄που διαθέτει. Χάμιλτον Μάμπι

Ο μορφωμένος άνθρωπος κατά Σωκράτη !!!

Ο μορφωμένος άνθρωπος κατά Σωκράτη

Όταν ρωτήθηκε ο Σωκράτης για να δώσει τον ορισμό του μορφωμένου ανθρώπου, δεν ανέφερε τίποτε για την συσσώρευση γνώσεων.

 "Η μόρφωση είπε, είναι θέμα συμπεριφοράς. Ποιους ανθρώπους λοιπόν θεωρώ μορφωμένους;

 1. Πρώτα απ' όλους αυτούς που...
ελέγχουν δυσάρεστες καταστάσεις , αντί να ελέγχονται από αυτές

 2. Αυτούς που αντιμετωπίζουν όλα τα γεγονότα με γενναιότητα και λογική

 3. Αυτούς που είναι έντιμοι σε όλες τους τις συνδιαλλαγές

 4. Αυτούς που αντιμετωπίζουν γεγονότα δυσάρεστα και αντιπαθείς ανθρώπους καλοπροαίρετα

 5. Αυτούς που ελέγχουν τις απολαύσεις τους

 6. Αυτούς που δεν νικήθηκαν από τις ατυχίες και τις αποτυχίες τους

 7. Τελικά, αυτούς που δεν έχουν φθαρεί από τις επιτυχίες και τη δόξα τους"

olapano.blogspot.com

Δεν υπάρχουν "αδιάκριτες" ερωτήσεις, υπάρχουν μόνο αδιάκριτες απαντήσεις! "Oscar Wilde"

ΠΑΙΔΙΑ !!!

Ένα παιδί μπορεί να διδάξει σε έναν ενήλικο τρία πράγματα: να είναι ευτυχισμένος χωρίς ιδιαίτερο λόγο, να είναι πάντα απασχολημένος με κάτι και να ξέρει να απαιτεί με όλη του τη δύναμη αυτό που θέλει.
Πάουλο Κοέλο, 1947-, Βραζιλιάνος συγγραφέας

Τα πάντα γίνονται αδύνατα όταν νομίζουμε πως δεν μπορούμε να τα πράξουμε. "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ"

Τράπεζα είναι το μέρος που σου δανείζουν χρήματα, αν μπορείς να αποδείξεις ότι
δεν τα έχεις ανάγκη...Mark Twain,

«ΓΙΑ ΝΑ σωθεί η οικονομία, το κράτος πρέπει να προσλαμβάνει έναν εργάτη για να ανοίγει μια τρύπα και έναν άλλο για να κλείνει»... Ο συνιδρυτής-αρχιτέκτονας του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, Τζον Μέιναρντ Κέινς, ο οποίος είχε «προφητεύσει» εγκαίρως τα δεινά που θα προκαλούσε η Συνθήκη των Βερσαλιών, ήταν κατηγορηματικός: αυτή πρότεινε να είναι η βασική αρχή της πολιτικής Ρούζβελτ για την έξοδο από την κρίση του '29.
ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ του 1943, ο αστός οικονομολόγος διατύπωσε για λογαριασμό του βρετανικού στέμματος το σχέδιό του: τη δημιουργία διεθνούς οργανισμού εμπορίου, που θα στηριζόταν σε μια διεθνή τράπεζα, η οποία θα εξέδιδε ένα παγκόσμιο νόμισμα και θα ρύθμιζε - θα διαχειριζόταν τα εμπορικά ελλείμματα ή πλεονάσματα κάθε χώρας. Ετσι, τα χρέη θα γονάτιζαν τα κράτη. Το σχέδιό του προέβλεπε την απαγόρευση των τεράστιων εμπορικών πλεονασμάτων και δεν άφηνε μεγάλα περιθώρια για τα κερδοσκοπικά κεφάλαια.
«ΑΣ ΦΡΟΝΤΙΣΟΥΜΕ για την καταπολέμηση της ανεργίας και ο προϋπολογισμός θα φροντίσει ο ίδιος για τον εαυτό του», υποστήριζε με θέρμη ο αρχιτέκτονας του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Σ' αυτή την κατεύθυνση κινείται ο Μπαράκ Ομπάμα. Το κύριο μέλημά του είναι να ενισχύσει την απασχόληση και τα εισοδήματα, για να αυξηθεί η κατανάλωση, να αναθερμανθεί η αγορά και να ξαναπάρει μπρος η οικονομία. Δεν διστάζει να τυπώνει δολάρια, κινούμενος στα όρια του πληθωρισμού, για να προωθήσει τα μεγαλύτερα προγράμματα δημόσιων έργων και τις σημαντικότερες επενδύσεις στην ιστορία της Αμερικής για την παιδεία και τις νέες τεχνολογίες.
ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ηγέτες, υποτασσόμενοι στις εντολές του 4ου οικονομικού ράιχ, κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Η Ευρώπη γίνεται αναγκαστικά αγοροδουλική και τραπεζοκεντρική, γιατί το θεμελιακό της πρόβλημα είναι οι γερμανικές τράπεζες, οι οποίες έχουν γυάλινα πόδια... Αλλωστε, η αύξηση των δημόσων ελλειμμάτων είναι αποτέλεσμα και της συνεχούς, σκανδαλώδους αιμοδοσίας των μεγάλων τραπεζών. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, ακολουθώντας την πιο σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική που έχει ποτέ εφαρμοστεί, προωθούν τη βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή μέσα στην κρίση, μειώνοντας τις δημόσιες επενδύσεις και τα εισοδήματα και αυξάνοντας την ανεργία και τη φτώχεια.
ΑΥΤΗ η πολιτική προκαλεί φαύλους κύκλους και βαθαίνει την ύφεση. Οι κοινωνικές θυσίες όχι μόνο δεν έχουν αντίκρισμα και δεν οδηγούν σε δημοσιονομική εξυγίανση, αλλά, αντιθέτως, αυξάνουν τα δημόσια χρέη. Πρώτα απ' όλα, των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου.
ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ότι αυτή η πολιτική είναι αδιέξοδη; Προφανώς και το καταλαβαίνουν... Γνωρίζουν, ας πούμε, καλά πως με το 4ο Μνημόνιο η Ελλάδα θα βουλιάξει κι άλλο στην ύφεση και η οικονομία της θα αργήσει να αναταχθεί. Η περαιτέρω μείωση των κρατικών δαπανών θα προκαλέσει πτώση της οικονομικής δραστηριότητας, κάτι που συνεπάγεται συρρίκνωση του ΑΕΠ, αλλά και των φορολογικών εσόδων. Αρα, το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ θα συνεχίσει να αυξάνει.
ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΟΥΝ οι δανειστές μας πως δεν είναι για το συμφέρον τους αυτό; Προφανώς και το συνειδητοποιούν... Τα νούμερα δεν βγαίνουν και με τη βίαιη νεοφιλελεύθερη δημοσιονομική προσαρμογή το χρέος θα αυξηθεί κι άλλο και δεν πρόκειται να πάρουν τα λεφτά τους πίσω. Αν καταφέρουν όμως και βυθίσουν την Ελλάδα, θα τα πάρουν αλλιώς... Δες τις (υπερ)αξίες που είχαν αποκτήσει τα δημόσια «φιλέτα» και οι μετοχές μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες και σύγκρινέ τες με τις τιμές που θα πουληθούν... Αφού μας βουλιάξουν, θα αναγκαστούμε να τους πουλήσουμε όλα τα «φιλέτα» τζάμπα...
ΑΝ ΤΑ 'χαμε πουλήσει σε υψηλές τιμές πριν από έξι-εφτά χρόνια, δεν θα μας άγχωνε κανένα χρέος τώρα. Τότε, θα μπορούσαμε να μειώσουμε και το δημόσιο τομέα. Αφού τους δημόσιους υπαλλήλους, που θα απολύονταν, θα τους απορροφούσε ο αναπτυσσόμενος ιδιωτικός τομέας...

:Αν θέλεις να είσαι σπουδαίος άντρας, πρέπει να κάνεις το λόγο σου μία δεύτερη θρησκεία και να κρατιέσαι πάνω του σαν να βρίσκεται σε αυτόν όλη η τιμή σου. "Ονορέ Ντε Μπαλζάκ"

Πάντα να κάνεις το σωστό. Αυτό θα ευχαριστήσει κάποιους ανθρώπους και θα προκαλέσει έκπληξη στους υπόλοιπους. "Mark Twain"

Προς τιμήν του Stendhal..

• Προς τιμήν του Stendhal...
  Στις 23 Μαρτίου του 1842, ο Γάλλος συγγραφέας Henri Be...yle, γνωστότερος με το ψευδώνυμο Stendhal, αφήνει την τελευταία του πνοή. O Stendhal γεννήθηκε στη Γκρενόμπλ το 1783. Από εκεί ξεκίνησε το ταξίδι της ζωής του, ένα ταξίδι γεμάτο περιπλανήσεις και έρωτα, τον οποίο υμνεί και μέσα από τα έργα του.
  
  Ο ίδιος συνόψισε τη ζωή του σε ένα τρίπτυχο. «Έζησα, έγραψα, ερωτεύτηκα», είχε πει. Όσο για τον έρωτα που αποθέωσε στα βιβλία του αλλά και στη ζωή του τον αναγνωρίζει ως «ένα εξαίσιο λουλούδι, που όμως πρέπει να ‘χεις το θάρρος να πας να το κόψεις στην άκρη ενός φοβερού γκρεμού».
  
  «Το κόκκινο και το μαύρο», «Περί έρωτος», «Αρμάνς» και «το Μοναστήρι της Πάρμας» είναι μερικά από τα έργα του.
  
  Μία ιστορία για τον Stendhal
  
  Του Δημήτρη Χουλιαράκη από την εφημερίδα το «Βήμα»
  
  Στα 1818, ο 36χρονος τότε Σταντάλ (κατά κόσμον Ανρί Μπελ), ο οποίος βρίσκεται ήδη τέσσερα χρόνια στο Μιλάνο, βγαίνει μόλις από μια βαθιά προσωπική κρίση, την οποία προκάλεσε το άδοξο τέλος της στρατιωτικής του σταδιοδρομίας μετά την πτώση του Ναπολέοντα. Μέσω ενός κοινού γνωστού γνωρίζει τη Ματίλντε Ντεμπόβσκι (ή Μετίλντ, όπως προτιμούσε εκείνος να την αποκαλεί), η οποία βρίσκεται ήδη στα είκοσι οκτώ της, δηλαδή όχι πια πολύ νέα, για τα κριτήρια της εποχής. Η Μετίλντ είχε ατυχήσει στον γάμο της με τον πολωνό αξιωματικό Γιαν Ντεμπόβσκι, με τον οποίο είχε αποκτήσει και δύο παιδιά.Ταλαιπωρημένη από το ναυάγιο του γάμου της και πληγωμένη από τα εις βάρος της σχόλια, η Μετίλντ, που είναι όχι μόνον ωραία, αλλά και εξαιρετικά υπερήφανη, με υψηλό φρόνημα, γενναίο χαρακτήρα και μεγάλη ευαισθησία, ζει αποτραβηγμένη στο Μιλάνο, ενώ δεν περνάει μέρα που να μην την ενοχλήσει κάποιος ανόητος επίδοξος εραστής. Εκείνη τους απορρίπτει όλους ασυζητητί, καθώς τέτοια διαβήματα δεν την αφορούν.
  
  Ο έρωτας όμως που αισθάνεται γι΄ αυτήν ο Σταντάλ κάθε άλλο παρά ασυγκίνητη την αφήνει. Πιστεύει ότι εκείνος ο πληθωρικός και διόλου όμορφος γάλλος συγγραφέας διαφέρει από τους επηρμένους Μιλανέζους και τα ανούσια και κακόγουστα κομπλιμέντα τους. Του εκδηλώνει, λοιπόν, ως είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις, μια συγκρατημένη εύνοια. Ομως ο Σταντάλ, ψυχή φλογερή και άδολη, παρορμητικός όπως είναι και παρασυρμένος από το πάθος του, προχωρά πολύ γρήγορα στην περιβόητη «κρυστάλλωση», το φαινόμενο αυτό που αποτελεί βασικό άξονα του βιβλίου. Η αδέξια, ασυνάρτητη και ακατανόητη συμπεριφορά του κάνει την καχύποπτη πια και θορυβημένη Μετίλντ να αποσύρει ξαφνικά την εύνοιά της και να γίνει παγερή και απόμακρη.
  
  Στάδια της ασθένειας
  
  Είναι η στιγμή που ο Σταντάλ χάνει οριστικά μια αγάπη και η λογοτεχνία κερδίζει ένα από τα πιο συγκλονιστικά κείμενα πάνω στο ερωτικό πάθος.
  
  Το έργο του θεωρείται αληθινά σπουδαίο και αμέτρητοι... ερωτοχτυπημένοι αναγνώστες έχουν φυλλομετρήσει τις σελίδες του με έξαψη, γυρεύοντας μιαν εξήγηση για τα καμώματα της καλής τους. Ωστόσο, το Περί έρωτος δεν μπορεί (ούτε και του αξίζει βέβαια) να διαβαστεί σαν τυφλοσούρτης ή εγχειρίδιο συμβουλευτικό, σαν ένας τσελεμεντές του έρωτα. Είναι μια μεγαλειώδης, συγκλονιστική και εκ βαθέων εξομολόγηση ενός ανθρώπου που βίωσε το ερωτικό δράμα σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια, είναι η πίκρα του και η οδύνη του για ένα πάθος που δεν βρήκε ανταπόκριση, μια οδύνη που για μια στιγμή φουσκώνει, ξεχειλίζει και τον πνίγει. Ενδεικτικό του ύφους μα και του ήθους του μεγάλου εκείνου ανθρώπου και συγγραφέα, που πέρασε στο πάνθεον της λογοτεχνίας με τα αριστουργήματά του Το μοναστήρι της Πάρμας,Το κόκκινο και το μαύρο ή Η ζωή του Ανρί Μπρυλάρ είναι και η εκμυστήρευση που συναντούμε στο Περί έρωτος: «Καταβάλλω κάθε δυνατή προσπάθεια για να είμαι στεγνός. Θέλω να επιβάλω σιωπή στην καρδιά μου, που νομίζει ότι έχει πολλά να πει. Τρέμω διαρκώς μη τυχόν έχω γράψει έναν αναστεναγμό, εκεί που πιστεύω ότι έχω σημειώσει μιαν αλήθεια».
  
  Η πίκα του εγωισμού
  
  Εκτός από την αρκετά εμπεριστατωμένη κατηγοριοποίηση των ερωτικών ιδιοσυγκρασιών (η αιματώδης ή ο Γάλλος, η χολερική ή ο Ισπανός, η μελαγχολική ή ο Γερμανός, η φλεγματική ή ο Ολλανδός, η νευρική ή ο Βολταίρος, η αθλητική ή ο Μίλων ο Κροτωνιάτης) και των μορφών που παίρνει ο έρωτας από τη Γαλλία, την Ιταλία και την Αγγλία, μέχρι την Ισπανία, τις ΗΠΑ και την Αραβία, ο φιλέρευνος αναγνώστης θα ανακαλύψει στις σελίδες του βιβλίου πλήθος γαργαλιστικά κεφάλαια για τη φυσιολογία και την παθολογία του, όπως λόγου χάριν: «Η πρώτη ματιά», «Οι κεραυνοβόλοι έρωτες», «Τα βλέμματα», «Η αιδώς», «Το θάρρος των γυναικών», «Η ζήλια», «Η πίκα του εγωισμού», «Ο εριστικός έρωτας», «Γιατρικά για τον έρωτα», «Ο γάμος», «Αυτό που ονομάζουν αρετή», «Ερωτικά δικαστήρια». Αλλά και το παράρτημα του βιβλίου κρύβει αληθινούς θησαυρούς. Οπως για παράδειγμα τα «Διάφορα θραύσματα», δηλαδή στοχασμοί του Σταντάλ επί του ακανθώδους αυτού θέματος: «Τίποτα πιο ενδιαφέρον από το πάθος, επειδή σε αυτό όλα είναι απρόβλεπτα και ο δρων γίνεται θύμα», «Οι περισσότεροι άνδρες του κόσμου από ματαιοδοξία, από δυσπιστία, από φόβο για τη δυστυχία, δεν αφήνονται να αγαπήσουν μια γυναίκα παρά μόνο μετά την επαφή», «Μια γυναίκα βλέπει τη φωνή της κοινής γνώμης στον πρώτο ανόητο ή στην πρώτη ψεύτικη φίλη που της δηλώνει πιστή διερμηνέας της κοινής γνώμης».
  
  Στο τελευταίο αυτό μέρος του βιβλίου θα βρούμε και τις επιστολές που ο Σταντάλ έστειλε στο αντικείμενο του πόθου του, τη χαριτωμένη πλην άκαρδη Μετίλντ. Της γράφει σε μία από αυτές: «Είμαι πολύ δυστυχισμένος, φαίνεται πως κάθε μέρα σάς αγαπώ και πιο πολύ, κι εσείς δεν τρέφετε για μένα την απλή φιλία που μου δείχνατε άλλοτε. Υπάρχει μία κατάφωρη απόδειξη του έρωτά μου: η αδεξιότητα που παθαίνω κοντά σας, που με κάνει να θυμώνω με τον εαυτό μου και την οποία δεν μπορώ να ξεπεράσω. Είμαι θαρραλέος μέχρι το σαλόνι σας, και μόλις σας αντικρίζω, αρχίζω να τρέμω. Ειλικρινά, καμία άλλη γυναίκα δεν μου έχει, εδώ και πολύ καιρό, εμπνεύσει αυτό το αίσθημα». Και σε μιαν άλλη: «Ω! Πόσο δυσβάσταχτος μου φαίνεται ο χρόνος από τότε που φύγατε! Και είναι μόνο πεντέμισι ώρες! Τι θα κάνω στις σαράντα αυτές θανάσιμες μέρες;». Να ακόμη μία, η τελευταία: «Κυρία, από χθες το βράδυ που σας άφησα, αισθάνομαι την ανάγκη να εκλιπαρήσω τη συγγνώμη σας για την έλλειψη λεπτότητας και σεβασμού στην οποία με παρέσυρε τις τελευταίες οκτώ ημέρες ένα ολέθριο πάθος. Η μεταμέλειά μου είναι ειλικρινής. Θα σας είχα εκφράσει αυτό το αίσθημα μεταμέλειας χθες κιόλας. Φοβήθηκα όμως ότι, αν σας ζητούσα συγγνώμη για τους παραλογισμούς μου, εσάς θα σας φαινόταν σαν να σας μιλούσα για τον έρωτά μου και να αθετούσα τον όρκο που σας έχω δώσει». Σίγουρα, στέλνοντας αυτά τα γράμματα ο Σταντάλ θα ευχόταν να γίνει ένα θαύμα και να μεταστραφεί η αρνητική στάση της αγαπημένης του. Αν και στα μύχια της ψυχής του ένιωθε πως οι πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο ήταν μηδαμινές. Αλίμονο, έτσι γίνεται με τον έρωτα τις περισσότερες φορές: μια ειλικρινής συγγνώμη σπάνια εισακούεται από την άλλη πλευρά, εξαιτίας του πληγωμένου εγωισμού, αφήνοντας εκείνους που μπλέχτηκαν στα δίχτυα του φτερωτού και σκανταλιάρη θεού δυστυχισμένους για πάντα.
  Πηγη:http://www.tvxs.gr/news/%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1/stendhal-%CE%BF-%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AD%CE%B1%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%C2%AB%CE%AD%CE%B6%CE%B7%CF%83%CE%B5-%CE%AD%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%88%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%84%CE%B5%CF%8D%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%B5%C2%BBΔείτε περισσότερα
• 
  
• 
  
• 

  Panagiotis D. Stamatis A

  ‎!!!!!!

  

  Oroskopos.gr :: Η άνοιξη σου φέρνει ...τύχη!!!

  www.oroskopos.gr

  Αστρολογία & Ζώδια σήμερα. Αστρολογικές προβλέψεις από τον Κ. Λεφάκη και άλλους διάσημους αστρολόγους. Τα πάντα για αισθηματικά, επαγγελματικά, οικονομικά.

  
  
• 
  
  • • ατος Ευγενίδου
• 

  Panagiotis D. Stamatis A

  ‎.ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΣΥΖΗΓΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΤΣΙΛΗΜΠΟΥΡΔΗΣΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΑΔΕΙΑΣ ΕΠΑΝΩ ΤΟΥΣ ..ΦΙΛΙΑΑΑ:)))♥♥♥

  

  Φωτογραφίες τοίχου

  ΤΑ ΛΕΜΕ ΑΡΓΟΤΕΡΑ....ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΣΥΖΗΓΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΤΣΙΛΗΜΠΟΥΡΔΗΣΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΑΔΕΙΑΣ ΕΠΑΝΩ ΤΟΥΣ ..ΦΙΛΙΑΑΑ:)))♥♥♥

  Από: Γεωργια Θεοχαριδου

  Δευτέρα στις 6:31 π.μ. · · · Κοινοποίηση

  • 
    
  • 

    
    
• 
  

  ·

Καλή Σαρακοστή !!!