Ο ΔΣΑ ζητεί εισαγγελική παρέμβαση για την Υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ

“Σε μία δημοκρατική κοινωνία, όπως θέλουμε να πιστεύουμε ότι είναι ακόμη η Ελληνική Δημοκρατία, τέτοια φαινόμενα είναι πέρα ως πέρα αδιανόητα”.

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ
Ακαδημίας 60, 10679 Αθήνα
Τηλ. 210-33.98.270, 71

Αθήνα, 19.8.2013

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Πρόεδρος του ΔΣΑ Γιάννης Δ. Αδαμόπουλος, σχετικά με τη διερευνώμενη  υπόθεση του χρέους από την ΕΛ.ΣΤΑΤ, απέστειλε σήμερα με αριθμό πρωτοκόλλου 983/19.8.2013 στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου έγγραφο με το ακόλουθο περιεχόμενο:

«Προς

Την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου

Ως γνωστόν, ήδη από την 29η Σεπτεμβρίου 2011, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών κατέθεσεμηνυτήρια αναφορά σχετικά με τη διάπραξη σοβαρότατων αξιόποινων πράξεων από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛ.ΣΤΑΤ.), που αφορούν παράνομη διόγκωση του αναθεωρημένου ελλείμματος του 2009 σε 15,4%, με τελικό αποτέλεσμα -  μετά την υπαγωγή της Ελλάδας στο Μνημόνιο – και τη συνακόλουθη επιβολή στη Χώρα μας σκληρών δημοσιονομικών και άλλων μέτρων σε βάρος του Ελληνικού Λαού.

Η αποτελεσματική αντίδραση των αρμόδιων Εισαγγελικών Αρχών και η διεξοδική προκαταρκτική έρευνα που πραγματοποιήθηκε, είχε ως συνέπεια την υποβολή πρότασης, από τους τότε Οικονομικούς Εισαγγελείς κ.κ. Γρηγόρη Πεπόνη και Σπύρο Μουζακίτη, για την άσκηση ποινικών διώξεων – και μάλιστα σε βαθμό κακουργήματος – κατά των επικεφαλής της ΕΛ.ΣΤΑΤ., ως ύποπτων για τη διάπραξη σειράς αδικημάτων, τα οποία είχαν ως αντικείμενο και την τεχνητή διόγκωση του ύψους του δημοσιονομικού ελλείμματος αλλά και τις εντεύθεν βαρύτατες επιπτώσεις σε βάρος του Ελληνικού Λαού.

            Δεν πρέπει δε να υποτιμάται και το γεγονός, ότι στο μεσοδιάστημα οι ως άνω Εισαγγελικοί Λειτουργοί είχαν φθάσει στο σημείο να υποβάλουν την παραίτησή τους, καταγγέλλοντας παρεμβάσεις στο έργο τους ενώ, μετά από όλες τις γνωστές εξελίξεις στην εν λόγω υπόθεση, σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Παρόν» (18-8-2013, φ. 1085, σελ. 6, «Αποκάλυψη-βόμβα: Η Ζωή Γεωργαντά, πρώην μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΣΤΑΤ καταγγέλλει: Μου ζήτησε η ανακρίτρια να συναντηθούμε σπίτι της!»), το πρώην μέλος του ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ και πολιτικώς ενάγουσα, Καθηγήτρια κα. Ζωή Γεωργαντά, καταγγέλλει την 5η Ειδική Ανακρίτρια του Πρωτοδικείου Αθηνών, κα. Έλενα Πεδιαδίτη, η οποία χειρίστηκε την υπόθεση αυτή, μεταξύ άλλων ότι «της ζήτησε και συναντήθηκαν εκτός του γραφείου της, σε άλλον χώρο».

Σε μία δημοκρατική κοινωνία, όπως θέλουμε να πιστεύουμε ότι είναι ακόμη η Ελληνική Δημοκρατία, τέτοια φαινόμενα είναι πέρα ως πέρα αδιανόητα. Αυτές οι καταγγελίες – εάν ανταποκρίνονται στην αλήθεια – δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται να παραμείνουν ανέλεγκτες, καθώς προσβάλλουν κάθε έννοια κράτους δικαίου και συνταγματικών θεσμών, απειλώντας να πλήξουν ανεπανόρθωτα και το κύρος της ίδιας της Δικαιοσύνης.

Η κα. Ζωή Γεωργαντά είτε ψεύδεται, για λόγους που δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, οπότε πρέπει να αναζητηθούν τα κίνητρά της και να υποστεί τις συνέπειες του νόμου είτε λέει την αλήθεια, οπότε όμως  υπήρξε πράγματι εγκληματική τεχνητή διόγκωση του ελλείμματος και οι εμπλεκόμενοι – τόσον εξαρχής, όσο και μετέπειτα στην καθ’ οιονδήποτε τρόπο συγκάλυψή της – πρέπει επιτέλους, να οδηγηθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης και να τιμωρηθούν παραδειγματικά, ιδίως μάλιστα αν ανήκουν στο Δικαστικό Σώμα.

Ενόψει των ανωτέρω, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών ζητεί την παρέμβασή σας προκειμένου να αποφευχθεί μία – συνήθης για τα ελληνικά δεδομένα – διεκπεραιωτική διαδικασία και να πραγματοποιηθεί επιτέλους μία ουσιαστική και ενδελεχή διερεύνηση όσων καταγγέλλονται, προκειμένου να αναζητηθούν ευθύνες από όπου κι αν αυτές προκύπτουν.

Ο ΔΣΑ, κατ’ άρθρο 199 Δικηγορικού Κώδικα, έχει κατά τα ανωτέρω, ιδιαίτερο ενδιαφέρον και παρακολουθεί, την έκβαση των  υποθέσεων που συνταράσσουν ολόκληρο τον Ελληνικό Λαό  και η παρούσα αποτελεί  κατά νόμο αναγγελία -αίτηση.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ Δ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ»

http://www.dsa.gr/δελτία-τύπου/δηλώσεις-προέδρου/επιστολή-προέδρου-δσα-στην-εισαγγελία-του-αρείου-πάγου-για-την-υπόθεσ

σχετικο:

Η γνώμη της ανακρίτριας για την εμπλοκή της ΕΛΣΤΑΤ στην διόγκωση του ελλείμματος του 2009

Η συμβολή του hacking στην αντιμετώπιση πολύπλοκων νομικών ζητημάτων

Η συμβολή του hacking στην αντιμετώπιση πολύπλοκων νομικών ζητημάτων

Η Νομική Επιστήμη, που είναι η Μητέρα όλων των επιστημών (αφού τα πάντα είναι νομικά), προσδίδει στην ανθρώπινη νοημοσύνη περισσότερο από κάθε άλλη επιστήμη, την επίκτητη ικανότητα ορθολογικού τρόπου σκέψης, στο ανώτατο δυνατό επίπεδο. Οι καλοί γνώστες των νομικών, που διακρίνονται για τη θαυμαστή ορθοκρισία και οξύνοιά τους, καθώς και για την πολυμάθειά τους, είναι αυτοί που περισσότερο από κάθε άλλον, διακατέχονται από το Πνεύμα της Συλλογικής Ανθρώπινης Σοφίας… Της Σοφίας του ανθρώπινου είδους που αποτυπώνεται στα νομικά κείμενα που ρυθμίζουν τις ανθρώπινες σχέσεις από την εποχή που οι άνθρωποι εγκατέλειψαν τις σπηλιές έως τις μέρες μας. Η ανθρώπινη ορθοκρισία και η ανθρώπινη Σοφία, είναι –στην υπέρτατη έκφανσή τους- άρρηκτα συνδεδεμένες με τη βαθιά γνώση της Νομικής Επιστήμης. Κανείς "σοφός" δεν είναι πράγματι σοφός αν δεν είναι σε θέση να αξιολογήσει τις ανθρώπινες σχέσεις, τα ανθρώπινα πάθη και μίση, με όρους καθαρά νομικούς.

Από την άλλη, η συστηματική ενασχόλησή μου κατά τα φοιτητικά μου χρόνια με συστήματα ασφάλειας ηλεκτρονικών υπολογιστών σε επίπεδο καθαρά ερασιτεχνικό, και ιδίως η τεράστια πρόκληση της επινόησης μεθόδων παράκαμψης της ασφάλειας των υπολογιστών που χρησιμοποιούσα, με οδήγησε στο συμπέρασμα, ότι η συστηματική επίδοση στην επινόηση παρόμοιων τεχνικών και μεθόδων, προσδίδει στην ανθρώπινη νοημοσύνη έναν ανορθόδοξο και εξαιρετικά πολύπλοκο τρόπο σκέψης, που αποτελεί για κάθε επιστημονικό τομέα την πεμπτουσία της επινοητικότητας και της επίκτητης ευφυΐας. Θεωρώ από αυτά, ότι η εισαγωγή στις πανεπιστημιακές σχολές μαθημάτων που σχετίζονται με την ασφάλεια των ηλεκτρονικών υπολογιστών, ή ακόμα καλύτερα μεθόδων «εκπαίδευσης» επινόησης ανορθόδοξων τακτικών παράκαμψης της ασφάλειάς τους, θα είχε ως αποτέλεσμα τη σημαντική βελτίωση της επινοητικής ικανότητας των σπουδαστών πάνω στο γνωστικό τους αντικείμενο, ανεξάρτητα από το επιστημονικό πεδίο της κάθε σχόλης.

Διακονώντας τα τελευταία χρόνια από την θέση του συλλειτουργού της Δικαιοσύνης την Θέμιδα, αντιλήφθηκα ότι η επιθετική προσέγγιση ενός πολύπλοκου νομικού ζητήματος (ιδίως όταν δεν υπάρχει νομολογιακό κεκτημένο), αποτελεί από την άποψη της απαιτούμενης ορθοκρισίας, οξύνοιας και πολύπλευρης διανοητικής προσέγγισης, έργο ανάλογο, με την διανοητική προσέγγιση και τις πολύπλοκες απορρέουσες από αυτή μεθόδους και τεχνικές, που στοχεύουν στον εντοπισμό και εκμετάλλευση των κενών ασφαλείας που παρουσιάζουν τα συστήματα των ηλεκτρονικών υπολογιστών… Ή ανάποδα, στα χρόνια των Μνημονίων, την επαρκή αμυντική προάσπιση της ασφάλειας του συστήματος από έξωθεν «νομικές επιθέσεις»…

Η απαιτούμενη ορθοκρισία και η πολύπλευρη διανοητική προσέγγιση στην έρευνα για τον εντοπισμό του «νομικού κενού ασφαλείας», που θα οδηγούσε στο «σπάσιμο» της νομιμότητας του ληστρικού –για παράδειγμα- κουρέματος των καταθέσεων στην Κύπρο (που «έτρεξε» σε έκδοση beta και συνεπώς δεν θα μπορούσε πάρα να έχει σοβαρά «νομικά κενά ασφαλείας»), ένοιωσα ότι ήταν διανοητικό εγχείρημα ανάλογης δυσκολίας, με τις πολύπλοκες μεθόδους και τεχνικές που στόχευαν στον εντοπισμό και την εκμετάλλευση των κενών ασφαλείας των windows 95 της εποχής των φοιτητικών μου χρόνων… Ο εντοπισμός δε στη συγκεκριμένη υπόθεση, της ορθάνοικτης «κερκόπορτας» της νομικής έννοιας «μη κάτοικος Κύπρου», μου έδωσε την ικανοποίηση της νομικής ευπάθειας του συστήματος, τα κενά του οποίου δεν μπορεί να «κλείσουν», πάρα μονάχα «κατόπιν εορτής» και μόνο μετά την ανάδειξή τους δημόσια… Πήρα επίσης την ικανοποίηση των αναπόφευκτων συνεπειών για τον διαχειριστή του συστήματος, από την έκθεση της νομικής του πλατφόρμας στους κινδύνους που συνεπάγεται το σοβαρό αυτό «νομικό κενό ασφαλείας»…

Γράφει ο Θανάσης Αλαμπάσης

Νομικά Ανάλατα http://nomika-analata.blogspot.com/2013/08/hacking.html#ixzz2cOY1v1de
https://www.facebook.com/groups/515819975096677
Follow us: @NomikaAnalata on Twitter

H ευθύνη για τα "σχόλια" χρηστών σε διαδικτυακούς τόπους

   

Έχει γραφτεί από Βασίλειος Σωτηρόπουλος

Δευτέρα, 06 Δεκέμβριος 2010

Υπάρχει σημαντική σύγχυση στον νομικό κόσμο, αλλά και στους διαχειριστές διαδικτυακών τόπων σχετικά με την ευθύνη που έχει ο φορέας μιας ιστοσελίδας για τα σχόλια που αναρτούν οι επισκέπτες. Το ζήτημα είναι ότι οι χρήστες αυτοί κυρίως θα είναι ανώνυμοι ή ψευδώνυμοι, οπότε ανακύπτει το κλασικό πρόβλημα της ανωνυμίας και του εάν και υπό ποιες προϋποθέσεις επιτρέπεται η άρση του απορρήτου.

Η σύγχυση όμως οφείλεται στον παραλληλισμό που παρουσιάζεται ανάμεσα στην διαδικασία ανάρτησης σχολίων προς την γνωστή πρακτική των εφημερίδων για δημοσιεύσεις "επιστολών αναγνωστών". Ή και προς την πιο σύγχρονη πρακτική της live αναμετάδοσης τηλεφωνημάτων τηλεθεατών ή ακροατών από την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο. Στα παραδοσιακά έντυπα μέσα, οτιδήποτε δημοσιεύεται περνάει μέσα από το φίλτρο του διευθυντή σύνταξης, ο οποίος φέρει και την ευθύνη. Ένα χαρακτηριστικό που διαφοροποιεί τα παραδοσιακά μέσα από τα διαδικτυακά είναι ότι η αποκατάσταση μπορεί να επέλθει μόνο με νέα δημοσίευση αποκατάστασης ή με νέα εκπομπή, ενώ στα διαδικτυακά μέσα είναι τεχνικά ευχερής η απόσυρση των τυχόν προσβλητικών ισχυρισμών. Ενώ δηλαδή στα παραδοσιακά μέσα δεν μπορείς πρακτικά να αποσύρεις όλες τις εφημερίδες ή να ξε-πεις όσα ήδη ακούστηκαν σε μια εκπομπή (κι αυτό πρέπει να το πληρώσεις ακριβά στον θιγόμενο), στο Διαδίκτυο μπορείς με μεγάλη ευχέρεια να αφαιρέσεις υλικό που έχει αναρτηθεί (το ότι μπορεί με ψάξιμο μετά να βρεθεί σε διάφορες "μνήμες" κλπ δεν έχει -νομικά- καμία σχέση με το να υπάρχει κάτι αναρτημένο φάτσα-φόρα). Αυτή η ουσιαστική διαφορά της φύσης και λειτουργίας ανάμεσα στα παραδοσιακά media και στα διαδικτυακά έχει αποτυπωθεί και στην νομοθεσία που καθορίζει την ευθύνη για το φιλοξενούμενο περιεχόμενο που αναρτουν τρίτοι.

Σύμφωνα με την εντελώς πρόσφατη νομολογία των δικαστηρίων (του 2009 και 2010), στα παραδοσιακά μέσα υπάρχει η υποχρέωση γενικού προληπτικού ελέγχου του περιεχομένου και φυσικά ευθύνη ακόμα και για ανώνυμα δημοσιεύματα, λόγω της σχέσης εξάρτησης που υπάρχει ανάμεσα στην ιδιοκτησία και τον ανώνυμο συντάκτη: αφού ως εφημερίδα επιλέγεις να καλύψεις την ανωνυμία του συντάκτη που εσύ έχεις επιλέξει, έχεις και την ευθύνη, σύμφωνα με το νόμο περί τύπου. Όσον αφορά τις επιστολές αναγνωστών και πάλι, έχεις την ευθύνη αφού δημοσιεύεται μόνο ό,τι περνάει από το φίλτρο σου. Για τα τηλεφωνήματα τηλεθεατών-ακροατών, έχεις την ευθύνη αφού παίρνεις το ρίσκο, ενώ ξέρεις ότι αν ξεφύγει κάτι μετά δεν μπορείς να το πάρεις εύκολα πίσω - όπως με αφαίρεση διαδικτυακής ανάρτησης.

Στο Διαδίκτυο όμως τα πράγματα διαφοροποιούνται. Ενώ οι διατάξεις του νόμου περί τύπου μπορεί να τυγχάνουν εφαρμογής για τα κείμενα που έχουν αναρτήσει αρθρογράφοι που τελούν σε σχέση εξάρτησης με την ιδιοκτησία (δηλαδή που έχουν επιλεγεί εκ των προτέρων από τον ιδιοκτήτη ή ταυτίζονται με αυτόν), η ελεύθερη ανάρτηση σχολίων δεν διέπεται από την γενική υποχρέωση ελέγχου του φορέα. Η νομοθεσία για την παροχή υπηρεσιών κοινωνίας της πληροφορίας λαμβάνοντας υπόψη την εντελώς διαφορετική φύση του συμμετοχικού διαδικτύου από αυτή των παραδοσιακών μέσων, έχει απαλλάξει τους υπεύθυνους των διαδικτυακών τόπων από την υποχρέωση προληπτικού ελέγχου του περιεχομένου. Το αντιστάθμισμα είναι βέβαια ότι τους επιβάλλει να λειτουργούν με μεγάλη αμεσότητα (όπως επιβάλλεται από τη φύση του Διαδικτύου) όταν έχουν ενημερωθεί ότι υπάρχει παράνομο υλικό, στο πλαίσιο της υποχρέωσής τους για κατασταλτικό έλεγχο.

Συγκεκριμένα, το άρθρο 13 ("Φιλοξενία") του προεδρικού διατάγματος 131/2003 αναφέρει ότι ο φορέας δεν έχει ευθύνη για το περιεχόμενο που αναρτά ο χρηστης εφόσον: (α) δεν γνωρίζει ότι πρόκειται για παράνομη πληροφορία, (β) μόλις αντιληφθεί ότι πρόκειται για παράνομη πληροφορία αποσύρει ταχέως τις πληροφορίες ή καθιστά αδύνατη την πρόσβαση σε αυτήν. Το ίδιο άρθρο αναφέρει ότι δεν υπάρχει απαλλαγή ευθύνης εάν ο χρήστης ενεργεί υπό την εξουσία ή τον έλεγχο του φορέα (εάν δηλαδή πρόκειται για "συντάκτη" ενός διαδικτυακού τόπου). (βλ. εδώ το π.δ. 131/2003).

Άπαξ δηλαδή και ενημερωθεί ο φορέας της υπηρεσίας ότι στην ιστοσελίδα του υπάρχουν αναρτημένα προσβλητικά σχόλια, τότε δημιουργείται και η ευθύνη του. Διότι ο νόμος δέχεται ότι προληπτικά δεν μπορεί να τα εποπτεύει διαρκώς (το moderation είναι επιλογή κι όχι υποχρέωση). Μπορεί να μην έχει δηλαδή προληπτική ευθύνη (όπως στα παραδοσιακά μέσα), έχει όμως υποχρέωση μόλις μάθει ότι κάτι είναι παράνομο, να το αφαιρέσει. Κι αυτή τη ενημέρωση, σε περιπτώσεις συκοφαντικής δυσφήμησης κατά κανόνα θα την έχει μετά από σχετικό αίτημα του θιγόμενου.

Στο άρθρο 14 ("Απουσία γενικής υποχρέωσης ελέγχου") του ίδιου π.δ.131/2003 αναφέρεται ότι οι φορείς δεν έχουν "γενική υποχρέωση ελέγχου των πληροφοριών που μεταδίδουν ή αποθηκεύουν ούτε γενική υποχρέωση δραστήριας αναζήτησης γεγονότων ή περιστάσεων που δείχνουν ότι πρόκειται για παράνομες δραστηριότητες". Αυτή η απουσία γενικής υποχρέωσης ελέγχου ισχύει για τα άρθρα 10,11 και 12 του προεδρικού διατάγματος. Αφήνει δηλαδή εκτός το άρθρο 13 ("Φιλοξενία")! Αυτό είναι παράλογο, καθόσον το ίδιο το άρθρο 13 αναφέρει ότι ούτως ή άλλως δεν υπάρχει προληπτική ευθύνη. Πως εξηγείται αυτό το τεράστιο λογικό χάσμα της ελληνικής νομοθεσίας για το Διαδίκτυο;

Εξηγείται, αν ανατρέξουμε στην ευρωπαϊκή Οδηγία 2000/31/ΕΚ που ρυθμίζει ακριβώς αυτό το θέμα, το οποίο προσπαθεί να εισάγει στο εσωτερικό δίκαιο το π.δ.131/2003 (βλ. εδώ την Οδηγία). Στην Οδηγία αυτή, στο αντίστοιχο άρθρο 15 ("Απουσία γενικής υποχρέωσης ελέγχου") αναφέρεται ότι η απαλλαγή της ευθύνης αφορά τα άρθρα 12,13,14 της Οδηγίας, όπου το άρθρο 14 είναι η "Φιλοξενία". Δηλαδή η Οδηγία επιβάλλει στα κράτη την αναγνώριση απουσίας γενικής υποχρέωσης ελέγχου για την φιλοξενία σχολίων ή άλλου περιεχομένου που αναρτά ο χρήστης, αλλά από εσφαλμένη μεταφορά στην αρίθμηση στο ελληνικό προεδρικό διάταγμα, φαίνεται η "φιλοξενία" να έχει μείνει έξω από την απουσία γενικής υποχρέωσης ελέγχου. Δεν πρόκειται για ηθελημένη επιλογή του ελληνικού δικαίου, αφού κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από την ίδια την δομή του προεδρικού διατάγματος (το οποίο από παραδρομή αφαιρεί την γενική ευθύνη από την ... "παραγγελία", πράγμα αδιανόητο για το ηλεκτρονικό εμπόριο). Πρόκειται για λάθος στην αρίθμηση, γεγονός που επιβάλλει να ακολουθήσουμε την διάταξη της Οδηγίας, η οποία ορθά αφαιρεί από την "φιλοξενία" την γενική υποχρέωση ελέγχου.

Είναι λάθος λοιπόν να θεωρείται ο κάθε κάτοχος διαδικτυακού τόπου που παρέχει χώρο σχολιασμού (είτε είναι δημοσιογραφικό site, είτε είναι blog) ως προληπτικά υπεύθυνος για τα σχόλια που ανεβάζουν οι χρήστες. Υπεύθυνος καθίσταται μόνο όταν του επισημανθεί (ή λάβει αποδεδειγμένα γνώση με άλλο τρόπο) το παράνομο περιεχόμενο.

Σχετικοί σύνδεσμοι:
Πηγή: elawyer, 04-12-2010

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ κ. ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΔΕ - ΣΧΕΔΙΟ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΔΕ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ κ. ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΔΕ - ΣΧΕΔΙΟ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΔΕ

Θεσσαλονίκη 22.10.2012

Κυρία

Βασιλική Θάνου – Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτη,

Πρόεδρο της ΕΝΩΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ

Συγκρότημα πρώην Σχολής Ευελπίδων

Κτίριο 6 – γραφείο 210

101 71 Αθήνα                                                                

endikeis@otenet.gr, info@ende.gr

Αξιότιμη κ. Πρόεδρε,

Σας απευθύνω υπό την άνω ιδιότητά σας την παρούσα ‘ανοιχτή’ επιστολή  μου και το συνημμένο εδώ σχέδιο αγωγής, που αμφότερα κοινοποιώ σε αποδέκτες νομικούς (πρόσωπα και φορείς), καλώντας σας ως εκπρόσωπο της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων αφενός αλλά κι εσάς προσωπικά αφετέρου ως ανώτατο δικαστικό λειτουργό να αναλογισθείτε την τύχη της συζήτησής της και τις συνέπειες έκδοσης απόφασης επ΄ αυτής για το κύρος της Δικαιοσύνης.

Η απεργιακής μορφής κινητοποίηση που αποφάσισε η υφ’  Υμών ΕΝΩΣΗ είναι προδήλως αντισυνταγματική  για τους λόγους που εκτίθενται στο σχέδιο της συναπτόμενης αγωγής. Την αγωγή δεν προτίθεμαι να καταθέσω για να μη δημιουργήσω περισσότερα προβλήματα στο κύρος του θεσμού. Ωστόσο, όμως, ως ενεργός πολίτης και έχοντας ορκιστεί πίστη στο Σύνταγμα ως δικηγόρος, καλώ εσάς και την ΕΝΩΣΗ να διαφοροποιήσετε τον εύλογο δικαστικό σας αγώνα κατά τρόπο σύννομο προς το Σύνταγμα, το οποίο και εσείς ως δικαστικοί λειτουργοί ορκισθήκατε να υπηρετείτε και φυλάττετε.

Τη λήψη της απόφασής μου αυτή βάρυνε η ενεργής συμμετοχή μου ως μέλος της διοίκησης γνωστού επιστημονικού σωματείου στη Βόρεια Ελλάδα και η συνεχής επιστημονική συνεργασία μου με δικαστές που τίμησαν το λειτούργημά τους, στους οποίους συγκαταλέγονταν και οι αείμνηστοι Στ. Ματθίας και Ε. Κρουσταλάκης.-

Με εκτίμηση

Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών

Διαδικασία Εργατικών Διαφορών

Α Γ Ω Γ Η

***** ***** του ***** , δικηγόρου, κατοίκου Θεσσαλονίκης, οδός **********

Κ Α Τ Α

Του Σωματείου με την επωνυμία «ΕΝΩΣΗ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ», που εδρεύει στην Αθήνα (Πρώην Σχολή Ευελπίδων, Κτίριο 6 Γραφείο 210) Τ.Κ.: 101 71 Τηλ.: 210 8827380 - Fax. 210 8841529 Εmail: endikeis@otenet.gr, info@ende.gr και εκπροσωπείται νόμιμα από την Πρόεδρο αυτής, αρεοπαγίτη κ. Βασιλική Θάνου – Χριστοφίλου, κάτοικο ομοίως.

Κοινοποιουμένη με την έννοια της Ανακοίνωσης Δίκης προς τους :

• Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,         κ. Αντώνιο Ρουπακιώτη
• Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, κ. Ρένα Ασημακοπούλου
• Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Ιωάννη Τέντε και
• Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, κ. Νικόλαο Βαλλεργάκη 

Θεσσαλονίκη 22 Οκτωβρίου 2012

1.      Είμαι διορισμένος δικηγόρος από το **** και εργάζομαι στη Θεσσαλονίκη μετέχοντας σε αστική επαγγελματική δικηγορική εταιρία με άλλους συναδέλφους. Κατά τον Κώδικα περί Δικηγόρων οι δικηγόροι θεωρούνται συλλειτουργοί της Δικαιοσύνης και συνδράμουν τους δικαστικούς λειτουργούς στην ορθή απονομή της. Ταυτόχρονα είμαι Έλληνας Πολίτης και ορκίστηκα ενώπιον δικαστικών λειτουργών πριν λάβω την άδεια εξάσκησης του λειτουργήματος/επαγγέλματός μου ως δικηγόρος να υπακούω στο Σύνταγμα και στους Νόμους του Κράτους. Παράλληλα τιμώμαι ως γενικός γραμματέας επί δεκαετίες γνωστού νομικού επιστημονικού σωματείου με έδρα τη Θεσσαλονίκη, στα μέλη του οποίου, εκτός από δικηγόρους και πανεπιστημιακούς, συγκαταλέγονται και πολλοί δικαστές. Επομένως προβαίνω στην άσκηση της παρούσας με προφανές έννομο συμφέρον, όπως θα φανεί και στη συνέχεια.

2.      Η καθής η παρούσα, ΄Ενωση Δικαστικών Λειτουργών, είναι σωματειακής μορφής συσσωμάτωση δικαστικών λειτουργών των πολιτικών δικαστηρίων της χώρας και έχει ως μέλη της το σύνολο σχεδόν αυτών. Το καταστατικό της εγκρίθηκε με την αριθ. 2242/1958 απόφαση του ΠΠρΑθ και δημοσιεύθηκε νομίμως στα βιβλία σωματείων του ΠΠρΑθ με α.α. 2255/1958.   Διατηρεί ιστοσελίδα και εκδίδει τριμηνιαίο έντυπο με τίτλο «Δικαστικά Νέα». Μέσω αυτών αλλά και των κατά καιρούς δελτίων τύπου που εκδίδει γνωστοποιούνται στο ευρύτερο κοινό οι δραστηριότητές της. Στους σκοπούς της καθής, σύμφωνα με το καταστατικό της και ανάμεσα σε άλλα, συγκαταλέγονται η διασφάλιση και η ενίσχυση της προσωπικής ανεξαρτησίας των δικαστικών λειτουργών στο πλαίσιο του Συντάγματος και των Νόμων αλλά και η βελτίωση των όρων απονομής της δικαιοσύνης και η προαγωγή της νομικής επιστήμης όπως επίσης και η προώθηση των συμφερόντων των μελών και η ανάπτυξη πνεύματος αλληλεγγύης μεταξύ τους. Οι τελευταίοι από τους σκοπούς αυτούς έχουν πρόδηλα και παράλληλα με τους άλλους συνδικαλιστικό χαρακτήρα. Άλλωστε από τις πρόσφατες των τελευταίων ετών κινητοποιήσεις της Ένωσης είναι προφανής και γνωστός τοις πάσι ο συνδικαλιστικός χαρακτήρας της. Επομένως υπόκεινται οι ενέργειες του σωματείου αυτού και των μελών του στον έλεγχο του ν. 1264/1982 όπως ισχύει σήμερα.

3.         Η Δικαιοσύνη στη χώρα μας απονέμεται, σύμφωνα με το άρθρο 87 του Συντάγματος, από δικαστήρια  συγκροτούμενα  από τακτικούς δικαστές  που απολαμβάνουν λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία, οι οποίοι  κατά την άσκηση  των καθηκόντων  τους υπόκεινται μόνο στο Σύνταγμα  και στους νόμους, και σε  καμία περίπτωση δεν υποχρεούνται να συμμορφώνονται με διατάξεις του έχουν τεθεί κατά κατάλυση του συντάγματος. Κατά το άρθρο 88 οι δικαστές διορίζονται με προεδρικό διάταγμα σύμφωνα με νόμο που ορίζει τα προσόντα και τη διαδικασία της επιλογής τους, και είναι ισόβιοι ενώ οι αποδοχές τους είναι ανάλογες με το

λειτούργημά τους.  Επομένως είναι δημόσιοι υπάλληλοι / λειτουργοί. Στο άρθρο 34 του ν. 1756/1988 περί Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών ορίζονται τα εξής: « …. 4. Η δημόσια υπηρεσιακή σχέση του δικαστικού λειτουργού καταρτίζεται με το διορισμό και την αποδοχή του. 5.  Η  αποδοχή  δηλώνεται με την ορκωμοσία για την οποία συντάσσεται πρακτικό. Πριν από την ορκωμοσία δεν επιτρέπεται ανάληψη υπηρεσίας. 6.  Ο  διοριζόμενος  δικαστικός  λειτουργός  ορκίζεται  ενώπιον  του δικαστηρίου,   στο   οποίο   τοποθετείται  ως  δόκιμος,  και  μετά  τη δοκιμαστική υπηρεσία,  ως  ισόβιος,  σε  δημόσια  συνεδρίασή  του.  ………….  7. Ο τύπος του όρκου είναι:

"Ορκίζομαι  να φυλάττω πίστη στην πατρίδα, υπακοή στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου".

4.         Σύμφωνα με την παράγρ. 2 του άρθρου 23 του Συντάγματος «Η απεργία  αποτελεί  δικαίωμα, ασκείται από τις νόμιμα  συστημένες συνδικαλιστικές  οργανώσεις για τη διαφύλαξη και προαγωγή των οικονομικών  και εργασιακών γενικά  συμφερόντων των εργαζομένων». Ωστόσο, κατά το β’  εδάφιο της ίδιας παραγράφου «Απαγορεύεται  η απεργία με οποιαδήποτε μορφή  στους δικαστικούς λειτουργούς και σ` αυτούς που υπηρετούν  στα σώματα ασφαλείας. …..».  Η αυτή απαγόρευση θεσπίζεται και με το άρθρο 40 παρ. 5 του ν. 1756/1988). Για τους υπηρετούντες στα σώματα ασφαλείας και για τους πολιτικούς υπαλλήλους της Ε.Υ.Π. με τα άρθρα 30Α και 30Β θεσπίσθηκαν συνδικαλιστικές ελευθερίες και δικαιώματα, όπως επαναλήφθηκε η υποχρέωση της μη απεργίας τους. 

Συναφής προς τη ρητή αυτή απαγόρευση της απεργίας των δικαστών είναι η πιο κάτω εγκύκλιος του άλλοτε Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Δ. Λινού, με το ακόλουθο περιεχόμενο:

_____________________________________________________

Εγκ ΕισΑΠ 2/2005 (βλ. δημοσ. σε ΠοινΛογ 2005/704, ΠοινΔικ2005/571)

«Προς

 Όλους τους εισαγγελικούς λειτουργούς της χώρας

Κατά το άρθρο 23 § 2 εδ. β` του Συντάγματος, απαγορεύεται η απεργία με οποιαδήποτε μορφή στους δικαστικούς λειτουργούς. Την ίδια απαγόρευση θεσπίζει η διάταξη του άρθρου 40 § 5 του Κώδικα οργανισμού δικαστηρίων και κατάστασης δικαστικών λειτουργών (ν. 1756/1988), που ορίζει ότι η απεργία, με οποιαδήποτε μορφή, απαγορεύεται στους δικαστικούς λειτουργούς. Η απαγόρευση αυτή είναι όχι μόνο εύλογη, αλλά και σχεδόν αυτονόητη, αφού από τους δικαστικούς λειτουργούς συγκροτούνται τα δικαστήρια, τα οποία είναι άμεσα όργανα του Κράτους κατά την απονομή της δικαιοσύνης (άρθρα 26 § 3 και 87 § 1 του Συντάγματος).

Τις ανωτέρω, γνωστές σε όλους σας, διατάξεις θεώρησα επιβεβλημένο να υπενθυμίσω και να επισημάνω, προς αποφυγή παρερμηνειών, ότι μορφή απεργίας αποτελούν και οι εξαγγελθείσες προσφάτως από τις δικαστικές ενώσεις δίωρες και επί δύο ημέρες διακοπές των συνεδριάσεων των δικαστηρίων. Οι διακοπές αυτές είναι, άλλωστε, ασυμβίβαστες προς τα καθήκοντα των λειτουργών της εισαγγελικής αρχής, που έχει ως αποστολή την τήρηση της νομιμότητας, την προστασία του πολίτη και τη διαφύλαξη των κανόνων της δημόσιας τάξης (άρθρο 24 § 2 του ν. 1756/1988). Επιπλέον θα προκαλέσουν αδικαιολόγητη ταλαιπωρία στους πολίτες, των οποίων πολλές υποθέσεις θα αναβληθούν ή θα ματαιωθούν και θα κλονίσουν περαιτέρω στη συνείδησή τους την αξιοπιστία της δικαιοσύνης, ιδιαίτερα μάλιστα κατά την παρούσα χρονική συγκυρία, κατά την οποία πρώτιστο καθήκον όλων μας είναι η αποκατάσταση του κύρους της.».

___________________________________________________________

5.          Στη έννοια της απεργίας κατά την πάγια νομολογία και θεωρία εντάσσεται και η στάση εργασίας, δηλαδή η προσωρινή, συλλογική διακοπή της εργασίας, χωρίς εγκατάλειψη του χώρου εργασίας, καθώς και η λευκή απεργία, δηλαδή η προγραμματισμένη από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις επιβράδυνση του ρυθμού εργασίας, με αποτέλεσμα την μείωση της απόδοσης και της παραγωγής ως και η με κάθε τρόπο μη εκτέλεση των επιβεβλημένων καθηκόντων, όπως επί δικαστών οι συσκέψεις, η δημοσίευση αποφάσεων, η συμμετοχή σε Επιτροπές και Συμβούλια κ.ά.  (βλ. και άρθρ. 20 παρ. 1 ν. 1264/1982 καθώς και Γνωμοδότηση΄Αρι Γ. Καζάκου, Καθ/τή Εργατ. Δικαίου σε ΕΕΡΓΔ 2011, 625).

6.         Στην παράγρ. 7 του άρθρου 30 του ν. 1264/1982, όπως ισχύει τροποποιημένος, προβλέπεται μεταξύ άλλων ότι ο χρόνος της απεργίας των δημοσίων υπαλλήλων θεωρείται ως χρόνος πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας, χωρίς όμως να καταβάλλονται οι αποδοχές του χρόνου απεργίας. Ομοίως και στο άρθρο 43 του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης δικαστικών Λειτουργών (ν. 1756/1988) προβλέπεται ειδικότερα στην παράγραφο 3 ότι: «3. Δεν οφείλεται μισθός για το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο δικαστικός λειτουργός από δική του υπαιτιότητα δεν παρέχει υπηρεσία. Ως μη παροχή υπηρεσίας νοείται και η, κατά την κρίση των οργάνων που αναφέρονται στην επόμενη παράγραφο, αδικαιολόγητη καθυστέρηση παράδοσης σχεδίων αποφάσεων και δικογραφιών που του ανατίθενται προς επεξεργασία, καθώς και η μη συμμετοχή στις συνεδριάσεις των οργάνων του δικαστηρίου ή η μη εκτέλεση υπηρεσίας που του ανατέθηκε αρμοδίως.».

7.      Εξάλλου, η χώρα μας βιώνει τα τελευταία δύο χρόνια πρωτόγνωρες καταστάσεις καθώς, για να αποφύγει τη χρεωκοπία, χρειάσθηκε να προσφύγει σε μεγάλο εξωτερικό δανεισμό και αναδιάρθρωση του χρέους της με μη ορατά, δυστυχώς, έως τώρα θετικά αποτελέσματα. Για τους σκοπούς αυτούς υποχρεώθηκε από τους αλλοδαπούς φορείς και δανειστές της (αποκαλουμένων ευφυϊολογικά ως «ΤΡΟΪΚΑ») στη λήψη δυσβάστακτων έως και ανυπόφορων οικονομικών μέτρων, τα οποία δυστυχώς δεν έχουν τελειώσει ακόμη, με αποτέλεσμα όλη η χώρα να έχει βυθιστεί σε τεράστια ύφεση, η ανεργία να καταρρίπτει ρεκόρ και τα εισοδήματα της πλειοψηφίας των συμπολιτών μας, ιδίως μισθοσυντήρητων,  να έχουν συρρικνωθεί σε βαθμό που να δημιουργείται κίνδυνος κοινωνικών εκρήξεων. Τα γεγονότα αυτά είναι προδήλως γνωστά και «κοινά τοις πάσι» και δεν απαιτείται περαιτέρω εξειδίκευση για τις ανάγκες της αγωγής αυτής. Απλώς, σημειώνουμε, ότι η πρώτη δανειακή σύμβαση παρά το υποσχεσιακό της περιεχόμενο κατά μία άποψη – γνωστή και ως ΜΝΗΜΟΝΟ – έτυχε της συνταγματικής έγκρισης του Συμβουλίου της Επικρατείας με την αριθ. 668/2012 απόφαση της Ολομέλειάς του και επομένως είμαστε υποχρεωμένοι να τη σεβαστούμε, καθώς διαφορετικά εισερχόμαστε σε επαναστατικές διαδικασίες.

8.      Την έως και αφόρητη αυτή κατάσταση είναι προφανές ότι βιώνουν και οι δικαστικοί λειτουργοί τηρουμένων των αναλογιών αναφορικά προς το ύψος των αποδοχών τους. Τούτο έχει την έννοια ότι οι περικοπές που έχουν γίνει μέχρι τώρα σε κατηγορίες εργαζομένων τίθενται υπό την κρίση του Συμβουλίου της Ευρώπης εάν υποτεθεί ότι μπορεί και να παραβιάζουν τα δικαιώματα που προβλέπονται στον Κοινωνικό Χάρτη της Ε.Ε. ως προς τα ελάχιστα όρια της φτώχειας. Ταυτόχρονα βάλλεται και ο ιδιωτικός τομέας, αφού πολλές επιχειρήσεις, έμποροι και επαγγελματίες είτε πτώχευσαν είτε ανέστειλαν ή και έπαυσαν τις δραστηριότητές τους. Στην οικονομική αυτή κρίση θύματα είναι σχεδόν όλοι οι ΄Ελληνες και όχι μόνον ορισμένες κατηγορίες αυτών. Σαφώς και οι δικαστές είναι θύματα της κρίσης, θύματα είναι όμως και οι δικηγόροι αλλά και όλοι οι έλληνες πολίτες που με τον ένα ή άλλο τρόπο δεν ευθύνονται για την περιέλευση της χώρας μας στην κατάσταση αυτή. Από την κρίση αυτή μόνον ενωμένοι και συσπειρωμένοι απέναντι στους αλλοδαπούς δανειστές και με περισσή εργατικότητα και επινοητικότητα μπορούμε κάποτε να ξεφύγουμε. Οι Δικαστές έχουν πρώτιστο καθήκον και συνταγματική υποχρέωση να φυλάττουν το Σύνταγμα και τους νόμους του Κράτους μη εκτιθέμενοι σε ακραίες συμπεριφορές έχοντας πάντα κατά νου ότι οι αποδοχές τους είναι ευλόγως (και κατά το Σύνταγμα) ανώτερες άλλων κατηγοριών και ίσως δεν υποφέρουν τόσο όσο οι λοιποί εργαζόμενοι.

9.      Ωστόσο παρά την οικονομική κρίση, το συντεταγμένο Ελληνικό Κράτος πρέπει να εξακολουθεί να λειτουργεί, αλλιώς θα καταλυθεί. Η απονομή της Δικαιοσύνης, ως μορφή άσκησης συντεταγμένης εξουσίας, αποτελεί ένα κορυφαίο και ταυτόχρονα εξαιρετικά ευαίσθητο τομέα της Οργάνωσης της Πολιτείας και εκφράζεται μέσω της Δικαστικής Λειτουργίας (26 Σ). Για το λόγο αυτό άλλωστε τίθεται και ο περιορισμός της απαγόρευσης της απεργίας των λειτουργών της στο άρθρο 23 παρ. 2 εδ. β’ του Συντάγματος. Ήδη η Δικαιοσύνη στη χώρα μας αντιμετωπίζει δικά της εγγενή προβλήματα και η ανάγκη εξύψωσής της όπως και η δημιουργία στον πολίτη αισθημάτων σεβασμού προς το θεσμό της και τους λειτουργούς της είναι προφανής. Δεν χρειάζονται ακραίες ενέργειες εκ μέρους των εκπροσώπων της που σίγουρα επιδρούν δυσάρεστα στους πολίτες, οι οποίοι, παρά τα όποια προβλήματά τους,  εξακολουθούν με περηφάνεια να στηρίζουν τις ελπίδες τους στους θεσμούς.

10.    Κατά την έκτακτη Γενική Συνέλευση της καθής ΄Ενωσης Δικαστικών Λειτουργών της 20.10.2012 στην Αθήνα λήφθηκε απόφαση που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα που διατηρεί στο διαδίκτυο και μέσω αυτής ενημερώθηκαν τα μέλη της, οι δικηγορικοί σύλλογοι και κάθε έλληνας πολίτης, έτσι και εγώ για το περιεχόμενό της. Το περιεχόμενο της απόφασης αυτής είναι το ακόλουθο:

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ  στις 20-10-2012              Οι Δικαστικοί Λειτουργοί- Δικαστές  και Εισαγγελείς –μέλη της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων κατά την έκτακτη Γενική Συνέλευση που συγκάλεσαν στις 20-10-2012 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Εφετείου Αθηνών. Διαπιστώνουν, ότι η Κυβέρνηση εξακολουθεί να τηρεί την ίδια άκαμπτη στάση και, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις προτάσεις τους, όπως αυτές διατυπώθηκαν από τις Δικαστικές Ενώσεις στις αλλεπάλληλες συναντήσεις τους με τους αρμόδιους θεσμικούς παράγοντες, σχεδιάζει την περαιτέρω δραστική μείωση των αποδοχών τους, αδιαφορώντας για το καίριο πλήγμα που θα επιφέρει στη συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξαρτησία των Δικαστικών Λειτουργών, η οποία αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία της Δικαιοσύνης. Εκφράζουν την αγανάκτησή τους προς την Πολιτεία, η οποία δεν εξετίμησε την υπεύθυνη στάση, που διαχρονικά επέδειξαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, εργαζόμενοι αγόγγυστα κάτω από εξοντωτικές συνθήκες για την ορθή απονομή του δικαίου και αξιώνει απ’ αυτούς περαιτέρω θυσίες, χωρίς η ίδια να τηρεί τη δική της υποχρέωση για ανάλογη προς το λειτούργημά τους μισθολογική μεταχείρισή τους. Δηλώνουν, ότι δεν είναι διατεθειμένοι να δεχθούν την υποβάθμιση του λειτουργήματός τους και την επιχειρούμενη υπαλληλοποίησή τους. Και ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ Τη συνέχιση των κινητοποιήσεων που αποφασίστηκαν από την Έκτακτη Γενική Συνέλευση της 22ας  Σεπτεμβρίου 2012 και ειδικότερα:  1)    Τη συνέχιση διακοπής των συνεδριάσεων όλων των δικαστηρίων της χώρας ( Πολιτικών και  Ποινικών ) από τη Δευτέρα  22-10-2012 έως το Σάββατο 10-11-2012, κατά τις ώρες από  10:00 π.μ. έως 15:00 μ.μ. 2)    Την αναστολή δημοσίευσης των πολιτικών αποφάσεων ( πλην των επειγουσών) από  22-10-2012 έως 10-11-2012 3)    Την αλλαγή του τρόπου άσκησης των καθηκόντων τους, με την υποβολή αιτήματος προς τους Προϊσταμένους των Δικαστηρίων για την παροχή της αναγκαίας υλικοτεχνικής υποδομής ( γραφείων κ.λ.π), προκειμένου στο εξής να παρέχουν τις υπηρεσίες τους αποκλειστικά και μόνο στα οικεία δικαστικά καταστήματα. Η  επαπειλούμενη νέα ουσιαστική περικοπή των αποδοχών τους, καθιστά πλέον αδύνατη την κάλυψη εξ ιδίων των αυξημένων δαπανών, που απαιτούνται για τη  διατήρηση γραφείου και ανάλογων υποδομών στο σπίτι τους και τη συνέχιση της παροχής της εργασίας τους στο δικό τους χώρο, όπως μέχρι σήμερα έπρατταν χωρίς να έχουν  καμία σχετική νομική υποχρέωση 4)    Την πιστή τήρηση των ισχυόντων Κανονισμών των Δικαστηρίων, ως προς τη χρέωση του προβλεπόμενου  συγκεκριμένου αριθμού υποθέσεων για κάθε δικαστή και τη σύγκληση των Ολομελειών για τροποποίηση των Κανονισμών, σύμφωνα με τις νέες συνθήκες που θα προκύψουν με την αλλαγή του τρόπου παροχής της εργασίας τους 5)     Την άσκηση όλων των ενδεικνυόμενων ενδίκων βοηθημάτων ενώπιον των Ελληνικών και Ευρωπαϊκών  Δικαστηρίων, για την προάσπιση των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων τους και την αποκατάσταση των μισθολογικών αδικιών σε βάρος των Δικαστικών Λειτουργών 6)    Τη μη συμμετοχή τους σε όλες τις Επιτροπές που προβλέπεται η συμμετοχή Δικαστικών Λειτουργών, αμειβόμενες και μη, πλην των σωματείων. 7)    Την αξίωση προκαταβολής από την Πολιτεία των εξόδων που απαιτούνται, προκειμένου να εξακολουθήσουν να πηγαίνουν στις μεταβατικές έδρες των Δικαστηρίων που υπηρετούν 8)    Την αξίωση λήψης από την Πολιτεία των αναγκαίων μέτρων για την ασφάλεια των Δικαστηρίων Η Γενική Συνέλευση εξουσιοδοτεί το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων να αποφασίσει για την συνέχιση των κινητοποιήσεων με τη λήψη των μέτρων αντίδρασης που θα κρίνει πρόσφορα και αναγκαία και μετά την 10-11-2012 ή την αναστολή τους σε οποιοδήποτε χρόνο, ανάλογα με τις εξελίξεις.  Τέλος, οι Έλληνες Δικαστές και Εισαγγελείς δηλώνουν προς κάθε κατεύθυνση , ότι η μείωση των αποδοχών τους δεν πρόκειται να επηρεάσει την ποιοτική εκτέλεση των καθηκόντων τους κατά την άσκηση του λειτουργήματός τους, τα οποία θα εξακολουθήσουν να ασκούν με σθένος και υψηλό αίσθημα ευθύνης , ως εγγυητές της συνταγματικής νομιμότητας και προς το συμφέρον των Ελλήνων Πολιτών .      Με εξουσιοδότηση της Γενικής Συνέλευσης    Για το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης         Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                              Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ  Βασιλική Θάνου – Χριστοφίλου                                Γεώργιος Μανωλίδης           Αρεοπαγίτης                                                      Πρόεδρος Εφετών

11.    Επειδή είναι προφανές ότι η άνω απόφαση της καθής κείται εκτός συνταγματικού πλαισίου, αφού βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τις διατάξεις του και κατά τούτο είναι απολύτως παράνομη. Μάλιστα, τα μέλη της ΄Ενωσης και σχεδόν όλοι οι δικαστικοί λειτουργοί των κατωτέρων και ανωτέρων Δικαστηρίων, μέλη ή μη της Ένωσης, με ελάχιστες εξαιρέσεις περιλαμβανομένων σ΄ αυτών και των ανωτάτων δικαστικών λειτουργών, βρίσκονται ήδη σε παράνομες απεργιακές κινητοποιήσεις εδώ και ένα μήνα και δηλώνουν με την άνω απόφασή τους ότι θα συνεχίσουν για 20 ακόμη ημέρες, δημιουργώντας με την 50νθήμερη αυτή λειτουργική αδράνειά τους τεράστια προβλήματα, όπως σώρευση υποθέσεων προς εκδίκαση, καθυστερήσεις συνεπαγόμενες αρνησιδικία όχι μόνον με τη μη εκτέλεση των καθημερινών καθηκόντων τους αλλά και με την άρνησή τους να δημοσιεύουν αποφάσεις, όλα δε αυτά συνεπάγονται βάρος και κόστος στον ελληνικό λαό σημειώνοντας εδώ ότι, όπως πληροφορούμαστε, παρά την αποχή από τα καθήκοντά τους, εξακολουθούν και λαμβάνουν το μισθό τους  κατ΄ αντίθεση προς ό,τι συμβαίνει με τους άλλους απεργούς των οποίων οι αποδοχές περικόπτονται, με αποτέλεσμα, έτσι,  έναντι αυτών και άλλων δεινοπαθούντων συμπολιτών μας να βρίσκονται με συγκριτικό πλεονέκτημα απεργώντας εκ του ασφαλούς, χάνοντας κατά τον τρόπο αυτό την όποια συμπάθεια και έξωθεν καλή μαρτυρία προς τον κλάδο τους, ο οποίος όμως κλάδος στελεχώνει αυτό που λέμε Θεσμό Δικαιοσύνης. Περί ανάγκης έκφρασης κοινωνικής αλληλεγγύης εκ μέρους των συναδέλφων του προς τον ελληνικό λαό κάνει λόγο επωνύμως νεαρός δικαστικός λειτουργός (βλ. ρεπορτάζ εφημερ. ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ Θεσσαλονίκης 21.10.2012, σελ. 27), στους οποίους, παρά το εύλογο του οικονομικού τους αιτήματος εν τινι μέτρω κατ΄ άρθρο 88 παρ. 2 του Συντάγματος, δεν τους παρέχεται, αντίθετα τους απαγορεύεται το δικαίωμα διεκδίκησης με χρήση απεργιακών κινητοποιήσεων.

12.    Επειδή δεν είναι πρόθεσή μου η αντιπαλότητά μου με την καθής παρά μόνον η υποχρέωσή μου υπεράσπισης του Συντάγματος, δεν προβαίνω γιατί δεν έχει για τις ανάγκες της παρούσας νομικό ενδιαφέρον σε σχολιασμό του οπωσδήποτε και καταχρηστικού μέρους αρκετών των αιτημάτων της άνω απόφασης της ΄Ενωσης, άλλωστε τούτο είναι ελάχιστο σε σχέση με την προφανή αντισυνταγματικότητα της απόφασής της.

13.    Επειδή ενόψει των ανωτέρω θα πρέπει να αναγνωρισθεί το παράνομο της απεργίας της καθής ΄Ενωσης Δικαστικών Λειτουργών όπως εκφράσθηκε με την άνω απόφασή της ως αντικείμενης στο Σύνταγμα για το οποίο και οι ίδιοι οι δικαστές ως δημόσιοι και μάλιστα δικαστικοί λειτουργοί ορκίσθηκαν πίστη και να το φυλάττουν. Ταυτόχρονα, δε, πρέπει να κηρυχθεί παράνομη η απεργία τους αυτή και όποια άλλη κηρύξουν στο μέλλον είτε με παρόμοια αιτήματα είτε με άλλα αφού είναι αδιάφορο το περιεχόμενο των αιτημάτων έναντι του γενικότερου θέματος που γεννάται από την παντελή έλλειψη και ρητή συνταγματική απαγόρευση τέτοιου δικαιώματος – [πρόβλεψη που σημαίνει αυξημένης πλειοψηφίας βούληση του ελληνικού λαού να απαγορεύει την απεργία στους δικαστές].

14.    Επειδή εν κατακλείδι θεωρώντας  ότι θα πρυτανεύσει η λογική και ότι οι δικαστικοί λειτουργοί θα απόσχουν από περαιτέρω παρόμοιες κινητοποιήσεις, δεν στρέφομαι ατομικά και κατά της Προέδρου της καθής Ένωσης ώστε να βρουν εφαρμογή και οι διατάξεις των άρθρων 946 και 947 ΚΠολΔ για την αναγκαιότητα συμμόρφωσης προς την απόφαση και την εκτελεστότητά της, την οποία θεωρώ αυτονόητη, η παρούσα αγωγή μου, προκειμένου δημοσίων υπαλλήλων των μελών της καθής ΄Ενωσης, αρμόδια και παραδεκτά εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον αυτού του δικαστηρίου κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 663 επ. Κ.Πολ.Δ. (άρθρο 22 παρ. 4 ν. 1264/1982 όπως ισχύει) και είναι νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 23 παρ. 2 εδ. β’ του Συντάγματος, 40 § 5 του Κώδικα οργανισμού δικαστηρίων και κατάστασης δικαστικών λειτουργών (ν. 1756/1988), 43, 68, 70, 125, 907 και 908 Κ.Πολ.Δ., 19, 20, 21, 22 παρ. 2 και 30 του ν. 1264/1982, όπως ισχύει σήμερα, βάσιμη δε προφανώς για τους λόγους που εξέθεσα, κάτι που συμμερίζονται και οι εκπρόσωποι των οργανικά αρμοδίων πειθαρχικών οργάνων τους.

Για τους λόγους αυτούς

Και όσα προσθέσω κατά τη συζήτηση

και αφού προσδιορισθεί κατ΄ εξαίρεση δικάσιμος

Ζ η τ ώ

1.         Να αναγνωριστεί ότι η εξαγγελθείσα από την καθής  ΕΝΩΣΗ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ απεργία με την στο ιστορικό κατά την απόφασή-της της 20.10.2012 από 20.10.2012 έως και 10.11.2012 μορφή των στάσεων εργασίας (ήτοι διακοπής συνεδριάσεων των δικαστηρίων από 10:00 έως 15:00) και εν γένει αποχής των καθηκόντων τους είναι παράνομη,

2)         Να απαγορευθεί η πραγματοποίηση της παραπάνω απεργίας καθώς και κάθε άλλης απεργιακής κινητοποίησης της καθής με τα ίδια αιτήματα μέχρι και 31.12.2012, 

3)         Να επιβληθεί κατά της καθής χρηματική ποινή 5.000 ευρώ για την περίπτωση παραβίασης κάθε όρου της απόφασης που θα εκδοθεί, ιδίως δε για κάθε ημέρα που τα μέλη της θα απέχουν από τις συνεδριάσεις των δικαστηρίων, 

4)         Να κηρυχθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προσωρινά εκτελεστή και, 

5)         Να καταδικασθεί η καθής στη δικαστική μου δαπάνη, την οποία εκχωρώ στο Ορφανοτροφείο «ΜΕΛΙΣΣΑ» Θεσσαλονίκης. 

____________________

Παραγγελία  επίδοσης:

Να επιδοθεί αρμοδίως και νομίμως η παρούσα καλουμένης της καθής Ένωσης Δικαστικών Λειτουργών να παραστεί στη συζήτησή της όταν και όπου αρμοδίως ήθελε ορισθεί ως κατωτέρω.-

________________________

Ο ενάγων δικηγόρος

===================================================
σ.σ.
Το όνομα του συντάκτη της επιστολής και της αγωγής έχουν διαγραφεί από τη σύνταξη του blog, καθώς ακόμα δεν υπάρχει σχετική ανακοίνωση από την ΕΔΕ,  (παρόλο που η επιστολή φέρεται να έχει κοινοποιηθεί σε τρίτα άτομα). Τα στοιχεία είναι στη διάθεσή μας και επιφυλασσόμαστε να τα ανακοινώσουμε στο μέλλον.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Μετά απο 15 ολόκληρα χρόνια, το ΨΕΜΑ για την Ελλάδα παραμένει! Γιατί;
Πριν απο 15 χρόνια, τα ΝΕΑ δημοσίευσαν μια είδηση που γκρέμισε όλη την απάτη περί της ελληνικής γραφής και γλώσσας!
Η είδηση αυτή είχε να κάνει με το πρώτο γραπτό κείμενο στην ιστορία της Ευρώπης, που είχε βρεθεί στη Καστοριά!
Το 1998 ο καθηγητής κ. Γ. Χουρμουζιάδης δήλωσε πως είναι αδύνατη η δημοσίευση του κειμένου! (Γιατί άραγε;)
Μετά απο 15 ολόκληρα χρόνια, η ανακάλυψη αυτή παρέμεινε στο σκοτάδι! Ποιοί και γιατί αποσιωπούν ένα απίστευτης ιστορικής σημασίας ντοκουμέντο;
Είναι εμφανές πως η όποια επίσημη δημοσίευσή της θα ανέτρεπε όλο το ιστορικό σκηνικό περί ανακάλυψης της γραφής, της αποτύπωσης της έναρθρης φωνής του ανθρώπου με γράμματα (και όχι με ιδεογράμματα) και μάλιστα στο γεωγραφικό χώρο της Ελλάδας, στο γεωγραφικό χώρο της Ευρώπης.
Θα ανατρέπονταν δηλαδή η θεωρία πως οι Έλληνες έλαβαν και αυτοί, το φως εξ ανατολάς ( από βαβυλώνιους, σουμέριους, φοίνικες κλπ. !!) και θα έπρεπε να καλύψουν το μεγάλο κενό των τεσσάρων χιλιάδων χρόνων, όταν δηλαδή, οι ανατολικοί λαοί εκφράζονταν με ιδεογράμματα, οι Έλληνες έγραφαν με συλλαβές όπως σήμερα. Είναι καταφανές ότι αυτό δηλώνει πρώιμο στάδιο σκέψης και πολιτισμού.
Σύμφωνα με τη σημερινή θεωρία – που διδάσκεται ακόμα στα ελληνικά σχολεία – οι Έλληνες έμαθαν γραφή περί το 800 π.Χ. από τους Φοίνικες.
Εκείνο που δεν μπορούν να μας εξηγήσουν πως είναι δυνατόν η ελληνική γλώσσα να έχει 800.000 λήμματα,πρώτη γλώσσα στον πλανήτη, όταν η αμέσως επόμενη έχει 250.000 λήμματα.
Πως είναι δυνατόν να γράφηκαν τα Ομηρικά έπη περί το 800 π.Χ. την εποχή δηλαδή που ...μάθαιναν να... γράφουν οι Έλληνες; (!!!)
Παρουσιάστηκαν λοιπόν ξαφνικά οι ...αρχαίοι Έλληνες στο ιστορικό προσκήνιο τον 8ο αιώνα π.Χ., με γλώσσα εκατοντάδων χιλιάδων λημμάτων(!!!), που για να δημιουργηθεί απαιτείται γλωσσική προϊστορία τουλάχιστον 10.000 ετών (σύμφωνα με επίσημη αμερικανική γλωσσολογική έκθεση)!
Για να κατανοηθεί καλύτερα το...απίθανον του πράγματος, σκεφτείτε πως η αγγλική γλώσσα π.χ. είναι 1.600 ετών και έχει 48% ελληνικές λέξεις με σύνολο λημμάτων 240.000.
Η γερμανική είναι 1.700 ετών και έχει 250.000 λήμματα με ελληνικές λέξεις 46%.
Η ομηρική γλώσσα τι ηλικία έχει;
Έμαθαν να γράφουν οι Έλληνες από τους ανατολικούς λαούς και ...ξαφνικά, ως δια μαγείας, έγραψαν τα ομηρικά έπη που έχουν ιστορικό βάθος τριών χιλιάδων ετών;

Τι είναι αυτό που προβληματίζει τους ιστορικούς;

Μήπως γιατί δεν χάθηκαν στη σκόνη της ιστορίας και οι Έλληνες όπως οι Χαναναίοι, οι Σουμέριοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Φοίνικες κλπ.;

Είναι προφανές πως η Νέα Τάξη που επιβλέπει τα παγκόσμια δρώμενα, δεν έχει κανένα συμφέρον να ...ανατραπει ή να ξαναγρφτεί η Ιστορία.

Οπως είναι και προφανές οτι, σύμφωνα με τις τελευταίες αποκαλύψεις τόσο για το πλασματικό μας χρέος όσο και για το ποιοί βρίσκοντασν πίσω απο τις συστάσεις των μνημονίων κλπ, υπάρχει ένα σχέδιο καταστροφής και πλήρους ισοπέδωσης της Ελλάδας, σε σημείο κυριολεκτικού αφανισμού της. Κι ένα τέτοιο γεγονός, αυτομάτως θα καθιστούσε αδύνατη την...όποια προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της ιστορικής καταβολής των Ελλήνων.