ΕΝΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΕΑΑΝ

                                                ΕΝΩΠΙΟΝ

                 ΤΟΥ  ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

                                   (Τμήμα εκλογικών διαφορών)

                                   Ε Ν Σ Τ Α Σ Η

                               

Του Παναγιώτη Σταμάτη, Πλωτάρχη ε.α. του Πολεμικού Ναυτικού, υποψήφιου για το ΔΣ/ΕΑΑΝ, κατοίκου Αθηνών, οδός Κομνηνών, αρ.48  (panos_stamatis@yahoo.gr).

                                            ΚΑΤΑ

Της Ενώσεως Αποστράτων Αξιωματικών Ναυτικού  (ΝΠΔΔ), οδός  Ι. Παπαρρηγοπούλου  &  Π.Π. Γερμανού,  Αθήνα, όπως νομίμως εκπροσωπείται, από τον πρόεδρο του ΔΣ/ΕΑΑΝ.     (info@eaan.gr)

                                            ΚΑΙ

1.  Του από 20.3.2016, πρακτικού διεξαγωγής των εκλογών της 20.3.2016, για την εκλογή νέου ΔΣ της ΕΑΑΝ, που συντάχθηκε από την Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή των αρχαιρεσιών αυτών, με το οποίο εξήχθη το αποτέλεσμα της εκλογής και ανακηρύχθηκαν οι επιτυχόντες και επιλαχόντες σύμβουλοι του ΔΣ/ΕΑΑΝ.

2.  Της αρνητικής απόρριψης επί της από 19.1.2016, Ενστάσεώς μου, όπως αυτή εκδηλώθηκε με την υπ’ αριθμ. 141/27.1.2016 απόφαση ΔΣ/ΕΑΑΝ.

3. Της αρνητικής απόρριψης επί της από 16.3.2016 Ενστάσεώς μου, όπως αυτή εκδηλώθηκε με την υπ. αριθμ 149/17.3.2016 απόφαση ΔΣ/ΕΑΑΝ

4. Κάθε άλλης συναφούς πράξης ή παράλειψης προγενέστερης ή μεταγενέστερης.

                  *****************************************

Ι.   ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Σύμφωνα με το πρακτικό ΔΣ/ΕΑΑΝ αριθμ. 104/7-5-2015, θέμα 6^ο αποφασίστηκε όπως διεξαχθούν εκλογές για το νέο ΔΣ/ΕΑΑΝ τις 20.3.2016. Η απόφαση αυτή πάρθηκε καθώς η θητεία του παρόντος ΔΣ λήγει την 30.6.2016 και προβλέπεται η διεξαγωγή των εκλογών τουλάχιστον (2) μήνες πριν τη λήξη της θητείας αυτής.

Οι εκλογές αυτές θα διεξήγοντο με αυτοπρόσωπη παρουσία των ψηφοφόρων στο κεντρικό της ΕΑΑΝ και στα παραρτήματα αυτής.

Εν τω μεταξύ εκκρεμούσε η δημοσίευση της νέας ΚΥΑ, για την εφαρμογή της επιστολικής ψήφου, καθώς το μεγαλύτερο μέρος των μελών της ΕΑΑΝ δεν διαμένει κοντά στο κέντρο ή στα παραρτήματα της ΕΑΑΝ.

Νόμιμα και εμπρόθεσμα κατέθεσα την υποβολή της υποψηφιότητάς μου, για το νέο ΔΣ, τόσο για τη θέση του Προέδρου –Αντιπροέδρου, όσο και για μέλος στην κατηγορία των (Ε).                                          (σχετ. 1)                                                        

Σύμφωνα με το πρακτικό ΔΣ/ΕΑΑΝ αριθμ. 139/14.1.2016, το ΔΣ/ΕΑΑΝ απέρριψε την υποψηφιότητά μου για τη θέση Προέδρου-Αντιπροέδρου.

Κατ΄ αυτής της αποφάσεως υπέβαλα την από 19.1.2016 ένσταση για την απόρριψη της υποψηφιότητάς μου, καθώς και για τη μη ορθή ποσόστωση στην κατηγορία των (Ε),  δηλαδή την υποχρεωτική κατ’ ελάχιστον στο 1/3, συμμετοχή κάθε φύλλου.

Μη νόμιμα με το υπ. αριθμ 141/27.1.2016 πρακτικό ΔΣ/ΕΑΑΝ απορρίφτηκε  η ένστασή μου, από το ίδιο συλλογικό όργανο, καθώς η απόφαση αυτή καταστρατηγεί τον κανόνα «Nemo Judex in Causa Sua» ουδείς είναι κριτής της δικής του υπόθεσης. Κατά γενική αρχή του δικαίου, δεν μπορεί το διοικητικό όργανο να καθίσταται κριτής των δικών του πράξεων. Να σημειωθεί ότι πολλά μέλη του παρόντος ΔΣ ήταν και υποψήφια και σαφώς έπρεπε να απέχουν από τη λήψη της αποφάσεως.                                                                              (σχετ. 2)

Τις 24 Φεβρουαρίου 2016 δημοσιεύθηκε η ΚΥΑ (ΦΕΚ τ. Β΄445/24.2.2016) που επέτρεπε την διενέργεια των εκλογών, με επιστολική ψήφο.

Με την από 16.3.2016 ένστασή μου στην Κ.ΕΦ.Ε. διαμαρτυρήθηκα για τη μη εφαρμογή της επιστολικής ψηφοφορίας, καθώς και έθετα θέμα για επανεκτύπωση των ψηφοδελτίων με τους νόμιμους υποψήφιους.

Με αυστηρή και τυπολατρική προσέγγιση το ΔΣ απέρριψε με το υπ’ αριθμ. 149/17.3.2016 πρακτικό ΔΣ/ΕΑΑΝ, την ένστασή μου για τη μη επιβολή της επιστολικής ψηφοφορίας, μη νόμιμα, αφού αρμόδιο για αυτό ήταν η Κ.ΕΦ.Ε.                                                                        (σχετ. 3)                                                             

Nα σημειωθεί ότι τα ψηφοδέλτια εκτυπώθηκαν πολύ πρόωρα, καθώς αν και δύο υποψήφιοι είχαν εγκαίρως παραιτηθεί (20 περίπου μέρες προ των εκλογών), τα ονόματά τους ήταν στα ψηφοδέλτια, με συνέπεια το γεγονός αυτό να φέρει σύγχυση στους ψηφοφόρους.

Οι εκλογικοί κατάλογοι δεν είχαν αναρτηθεί στα κεντρικά της ΕΑΑΝ καθ’ όλο το διάστημα από την προκήρυξη των εκλογών έως και την ημέρα της διεξαγωγής των και εκ του λόγου αυτού δεν μπορούσα να ελέγξω την ορθότητα τους και να υποβάλλω τυχόν ενστάσεις.

II.   ΛΟΓΟΙ ΕΝΣΤΑΣΕΩΣ

Α΄ Λόγος: Αντισυνταγματικότητα διατάξεως του άρθρου 5 παρ 2 του ν. 1171/1972  

1.- Κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 2 παρ. 1 του ν. 1171/1972^[1] "Περί Ενώσεων Αποστράτων Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων" (Α` 82) οι ενώσεις αποστράτων αξιωματικών των τριών κλάδων των ενόπλων δυνάμεων (Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας), αποτελούν, κατά την διάταξη του άρθρου 1 του ως άνω νόμου, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, έχουν, μεταξύ άλλων, ως καταστατικό σκοπό την επιμέλεια των συμφερόντων και την παρακολούθηση και διεκπεραίωση των γενικών ζητημάτων των μελών τους (περ. γ).    (πρβλ 2192/2014 ΣΤΕ (ΟΛΟΜ) (Α΄ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ, ΕΔΚΑ 2014/324, ΑΡΜ 2014/1919) Αποτελούν ιδιαίτερες οργανώσεις σωματειακού χαρακτήρα οι οποίες οργανώνονται από το νόμο με πυραμιδοειδή οργάνωση, για λόγους δημοσίου συμφέροντος (ΣτΕ 2691/2009, 1521/2014, 3942/2001, 3571/2003, 1105/2008, 2754/2012, Ολομ. 875/2013) - απολαμβάνουν της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι, που εγγυάται το άρθρο 12 του Συντάγματος και περιλαμβάνει την ελευθερία λήψης αποφάσεων από τα αρμόδια όργανα των σωματείων, με αποτέλεσμα οι τιθέμενοι περιορισμοί στην ελευθερία αυτή να πρέπει να προβλέπονται ρητώς και να ερμηνεύονται στενά.

2.-Η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών απαρτίζεται από υποχρεωτικά μέλη, διοικείται από αιρετά μέλη τα οποία εκλέγονται κατόπιν μυστικής ψηφοφορίας όλων των μελών της Ενώσεως. Σκοπός της Ενώσεως είναι η προάσπιση των συμφερόντων των μελών της, με ειδικότερους σκοπούς τους αναγομένους στην παροχή βοηθείας και περιθάλψεως των εχόντων ανάγκη μελών, παράλληλα με τη διατήρηση του Εθνικού φρονήματος των, καθώς και με  τη προαγωγή  και τη συνέχιση των προς την Πατρίδα προσφορών των μελών της, με γνώμονα το εθνικό συμφέρον. Επομένως το πρωτεύον κριτήριο νομικής υπόστασης της  Ένωσης, έχει αμιγώς σωματειακό  χαρακτήρα.

Ο νομοθέτης δέχεται ότι οι ανώτεροι αξιωματικοί έχουν τα προσόντα για τις θέσεις του Προέδρου και του Αντιπροέδρου, εξαιρεί τους κατώτερους αξιωματικούς και ανθυπασπιστές (ότι δηλαδή, δεν έχουν τα απαιτούμενα προσόντα), πλην όμως για τις συγκεκριμένες θέσεις, θέτει βαθμολογικά κριτήρια και αρχαιότητα βάσει ανύπαρκτης επετηρίδας, τα οποία  όμως ως γνωστόν, παύουν να ισχύουν μετά από την αποστρατεία των αξιωματικών και την επάνοδο τους στον πολιτικό βίο. Είναι γνωστές οι διαμαρτίες των πάσης φύσεως επετηρίδων.

Οι στρατιωτικοί μετά την αποστρατεία τους είναι απλοί πολίτες, είναι όλοι μεταξύ τους ίσοι, δεν εντάσσονται σε καμία επετηρίδα, υπάγονται πλέον στον κοινό ποινικό κώδικα (όχι στον ΣΠΚ), έχουν αποκτήσει όλα πλέον τα εκ του Συντάγματος Δικαιώματα  (εκλέγεσθαι, , απεργιών, συμμετοχής σε σωματεία, πολιτικά κόμματα κ.α.).

Ο νομοθέτης, για να περιβάλει τους απόστρατους αξιωματικούς, με τις εγγυήσεις που είναι αναγκαίες για την εύρυθμη λειτουργία των Ενώσεων, ανήγαγε τις Ενώσεις στις οποίες μετέχουν ως μέλη υποχρεωτικώς όλοι οι απόστρατοι αξιωματικοί, σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, για λόγους δημοσίου συμφέροντος.

Η αναγωγή από το νομοθέτη των Ενώσεων σε ν.π.δ.δ., για την καλλίτερη οργάνωση εξοπλισμένα για το λόγο αυτό με μέσα δημοσίας εξουσίας και η υποχρεωτική σ' αυτό συμμετοχή δεν είναι ασύμβατες προς το Σύνταγμα (ίδετε αντιστοίχου σωματειακής μορφής  νπδδ όπως τον ιατρικό σύλλογο κλπ), υπό τον όρο όμως ότι θα συνοδεύονται από ορισμένες αντισταθμιστικές εγγυήσεις, αναφερόμενες κυρίως στην εκλογή της διοίκησης του νομικού προσώπου από τα μέλη του (βλ. Πρακτικά Βουλής αφορώντα εις τας συζητήσεις επί του Συντάγματος, Συνεδρ. ΟΖ' της 24.4.1975, σελ. 450, 453)  και στη φύση και το εύρος των καθοριζομένων από τον νόμο αρμοδιοτήτων του, βρίσκει δε έρεισμα στο άρθρο 5 παρ. 1 του Συντάγματος που προστατεύει την επαγγελματική και οικονομική ελευθερία, σε συνδυασμό προς το άρθρο 12 αυτού που προστατεύει το δικαίωμα συστάσεως ενώσεων προσώπων.

 Ως γνωστόν αποτελεί ενάσκηση συνταγματικού δικαιώματος, κατά το άρθρο 12 του Συντάγματος, τόσο η σύσταση ένωσης, όσο και η συμμετοχή σ΄ αυτή.

Επίσης το άρθρο 23 διασφαλίζει τη συνδικαλιστική ελευθερία. Το δικαίωμα αυτό ερείδεται επίσης και σε διεθνείς κανόνες (με αυξημένη τυπική ισχύ κατά το άρθρο 28 παρ.2 του Συντάγματος), όπως είναι η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α. άρθρο 11, ν.δ. 53/1974). Η θέσπιση προϋποθέσεων για την άσκηση του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι και τη συμμετοχή ή αποχώρηση των ενδιαφερομένων προσώπων από σωματείο, τόσο από το νόμο, όσο και από τα καταστατικά, δεν μπορεί να ανατρέπουν ή παρεμποδίζουν ουσιωδώς την άσκηση αυτού (Σ.τ.Ε. 1927/1978 και Α.Π. 66/1982).

Η διφυής υπόσταση του νομικού πρόσωπου δημοσίου δικαίου, αναδεικνύεται από τους γενικότερους σκοπούς, όπως είναι η προαγωγή  και η συνέχιση των προς την Πατρίδα προσφορών των μελών της Ενώσεως, με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, παράλληλα με την προάσπιση των συμφερόντων των μελών, με τους ειδικότερους σκοπούς τους αναγομένους στην παροχή βοηθείας και περιθάλψεως των εχόντων ανάγκη μελών.

Δεν πρέπει άλλωστε να παραβλέπεται το γεγονός ότι η ύπαρξη εκλογών για την ανάδειξη μελών του Δ.Σ. σε συνδυασμό με το σκοπό της ενώσεως, προσδίδει στο συγκεκριμένο ΝΠΔΔ και την κύρια υπόσταση του συνδικαλιστικού οργάνου, όπως έχει κριθεί πρόσφατα από το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο (Ολομ. ΣτΕ 2192/2014).

Η διάταξη του άρθρου 12 Σ αποκλείει τη θέσπιση διακρίσεων οποιασδήποτε φύσεως που περιορίζουν το δικαίωμα ελεύθερης και ισότιμής εκλογιμότητας σε όλα τα όργανα του συνδικαλιστικού οργάνου.

Εξάλλου, το δικαίωμα  του εκλέγεσθαι  με βάση τα θεμελιακά ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, «περί ισότητας», «περί ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας», «του δικαιώματος του εκλέγειν και εκλέγεσθαι», αλλά κυρίως κατ’ εφαρμογή των αρχών της αναλογικότητας και του άρθρ. 12 παρ 1 και 3, περί δικαιωμάτων συστάσεως ενώσεων, ο δε ως άνω περιορισμός καταπατά τις προβλέψεις των άρθρων 11 και 14 της ΕΣΔΑ.

Ο Συντακτικός Νομοθέτης με το άρθρο 12 Σ δεν κατοχυρώνει απλά το δικαίωμα σύστασης ενώσεων αλλά κάτι πολύ περισσότερο και σημαντικότερο. Εγγυώμενος τη σύσταση τους, εγγυάται και την ελεύθερη δράση των ενώσεων αυτών με την αναγνώριση τουλάχιστον και για αυτές των θεμελιωδών δικαιωμάτων που διέπουν και την ατομική δράση. Σε αντίθετη περίπτωση η ανεμπόδιστη ίδρυσή τους δεν θα είχε κανένα αντίκρισμα δεδομένου ότι ο βίος τους δεν θα απολάμβανε ουδεμίας εγγυήσεως.

Από τις παρατεθείσες διατάξεις, σε συνδυασμό και προς εκείνες του άρθρου 4 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος, δια των οποίων κατοχυρώνεται η αρχή της ισότητας, συνάγονται τα εξής: Με τα άρθρα 12 παρ. 1 του Συντάγματος και 11 της ΕΣΔΑ επί των οποίων ερείδεται και η γενικότερος σημασίας συνταγματική αρχή της ελευθέρας κοινωνικής ομαδοποιήσεως, κατοχυρώνεται το δικαίωμα ή η ελευθερία της συνενώσεως οι φορείς του οποίου έχουν το δικαίωμα συστάσεως ενώσεως ή σωματείου, που αποβλέπει σε μη κερδοσκοπικούς σκοπούς. Το ατομικό αυτό δικαίωμα, περιλαμβανόμενο στα δικαιώματα της συλλογικής δράσεως, με προέχον χαρακτηριστικό γνώρισμα το συλλογικό στοιχείο, -παρέχεται, αδιακρίτως, σε όλους τους Έλληνες πολίτες, ανεξαρτήτως κοινωνικής ή επαγγελματικής τάξεως, η δε άσκησή του δεν τελεί "υπό την ειδική επιφύλαξη του νόμου" ή υπό ειδικές ρυθμίσεις ως προς δύναμη της ψήφου των μελών ή την εκπροσώπηση στο διοικητικό συμβούλιο με κριτήριο την βαθμολογική κατάσταση που έφεραν όταν τελούσαν στην ενέργεια. Ως κανόνες δε δημοσίας τάξεως νοούνται εκείνες οι διατάξεις του αναγκαστικού δικαίου που συγκροτούν τα θεμέλια του κρατικού, κοινωνικού και οικονομικού συστήματος της χώρας. Επίσης, η άσκηση του ιδίου ως άνω ατομικού δικαιώματος δεν εξαρτάται από την έκδοση αδείας από οποιαδήποτε διοικητική αρχή, νόμου ή από δικαστική απόφαση. Η αρχή, άλλωστε, της ισότητος που κατοχυρώνεται από το άρθρο 4 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος επιβάλλει στον νομοθέτη να μην δημιουργεί ρήγματα στην καθολικότητα των ατομικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκτός εάν το ίδιο το σύνταγμα εισήγαγε προσόντα προς άσκηση κάποιου δικαιώματος ή εάν η εις βάρος κάποιου αναστολή ή στέρηση κάποιου ατομικού δικαιώματος επιτρέπεται. Το αντίθετο, η αναγνώριση δηλαδή της δυνατότητος να εισάγονται οι γενικές εξαιρέσεις από τον νομοθέτη, εκεί όπου το Σύνταγμα δεν διακρίνει ή απλώς σιωπά, θα άφηνε, κατ` ουσίαν, ελεύθερο το πεδίο για την αναβίωση αυθαιρέτων διακρίσεων ενώπιον του νόμου και την δημιουργία πολιτών ιδιαιτέρων τάξεων, ομάδων ή κατηγοριών (Ολ. ΣΤΕ 867/88). Οι απόστρατοι αξιωματικοί δεν αποτελούν ειδική κατηγορία Ελλήνων πολιτών, κείμενοι εκτός του πεδίου των επί μέρους εγγυήσεων των συνταγματικών δικαιωμάτων, οι οποίες δεν προβλέπουν, ρητώς, εξαιρέσεις από το πεδίο εφαρμογής τους, ούτε μπορεί να ισχύσει γι` αυτούς ένα τεκμήριο διαφοροποιήσεως ως προς την απόλαυση όλων, ανεξαιρέτως, των ατομικών δικαιωμάτων που προβλέπονται από το Σύνταγμα για όλους τους Έλληνες, ανεξαρτήτως φύλου, επαγγέλματος, κοινωνικής ή οικονομικής τάξεως, υπό την έννοια ότι αυτοί έχουν μόνο εκείνα τα δικαιώματα, που ρητώς τους απονέμει η ισχύουσα συνταγματική τάξη και η κείμενοι νόμοι. Αντιθέτως, αυτοί, κατά τεκμήριο έχουν όλα τα δικαιώματα που έχουν όλοι οι Έλληνες πολίτες με τους, κατά το Σύνταγμα, θεμιτούς περιορισμούς, που μπορούν να επιβληθούν.

Κατ’ ακολουθία των αναφερθέντων, είναι ότι η επίδικη διάταξη του άρθρου 5 παρ 2 του ν1171/1972   είναι ανίσχυρη και μη εφαρμοστέα ως αντισυνταγματική διότι εισάγει αθέμιτο περιορισμό στο συνταγματικό δικαίωμα της συνταγματικά κατοχυρωμένης αρχής του εκλέγεσθαι, της ανάπτυξης της προσωπικότητας, (προσβολή της προσωπικότητας, λόγω περιορισμού στην ελεύθερη ανάπτυξη της μέσω της συμμετοχής στα εκλογικά δρώμενα), της αναλογικότητας και της ισότητας, αφού τίθεται ανεπίτρεπτος φραγμός στην υποβολή υποψηφιότητας για τις θέσεις Προέδρου και Αντιπροέδρου των Ενώσεων Αποστράτων από τους ανώτερους αξιωματικούς και πρέπει το Δικαστήριό Σας να την κρίνει Αντισυνταγματική, να ακυρώσει την εκλογή και στη συνέχεια την επανάληψη των εκλογών για τις θέσεις Προέδρου-Αντιπροέδρου.(σχετ. 4)

Β΄ Λόγος:  Έλλειψη της απαραίτητης ποσόστωσης (1/3)  διαφορετικού φύλου, Συνταγματική παράλειψη.

Κατά τη διαδικασία κατάρτισης των ψηφοδελτίων για την κατηγορία των (Ε), δεν διασφαλίσθηκε η ισόρροπη συμμετοχή ανδρών και γυναικών στη  κατηγορία αυτή.

 Πιο συγκεκριμένα,  δεν καθιερώθηκε η υποχρεωτική, κατ' ελάχιστο στο 1/3, συμμετοχή κάθε φύλου στο ψηφοδέλτιο, σύμφωνα με το Σύνταγμα αρθ. 4 παρ 2, 5 παρ. 1 και 116 παρ.2. και του άρθρ. 35 παρ. 6 Κ.Δ.Κ. (αναλογική εφαρμογή).

Δια το λόγο αυτό, δηλαδή του περί μη συμμετοχής στις ανωτέρω εκλογές υποψηφίων του γυναικείου φύλου στην κατηγορία των (Ε), (γυναίκες αξιωματικοί καθώς και χήρες ή ορφανά αξιωματικών), τα διοικητικά δικαστήρια όταν προσβάλλεται ή ελέγχεται παρεμπιπτόντως η πράξη ότι ο συνδυασμός αυτός ανακηρύχθηκε κατά παράβαση του Συντάγματος και του νόμου περί γυναικών υποψηφίων, δεν απαιτείται να αποδειχθεί ότι η νομική αυτή πλημμέλεια ήταν δυνατόν να ασκήσει επιρροή στο συνολικό εκλογικό αποτέλεσμα κατά το δεύτερο εδ. της παρ. 1 του άρθρ. 259 Κ.Δ.Δ.

Και τούτο διότι, υπό την αντίθετη εκδοχή, το εξαιρετικά δυσαπόδεικτο γεγονός της δυνατότητας επιρροής της νομικής αυτής πλημμέλειας στο συνολικό αποτέλεσμα θα καθιστούσε απρόσφορο το θετικό μέτρο της ποσόστωσης υπέρ των γυναικών και εξαιρετικά δυσχερή την επίτευξη του  συνταγματικού σκοπού, που επιδιώκει ο νομοθέτης, δηλαδή να μετέχει στις εκλογές ο νόμιμος ελάχιστος αριθμός υποψηφίων γυναικών και τούτο διότι αποσκοπεί στην πραγμάτωση της ισότητας των φύλων κατά την πρόσβαση στα αιρετά αξιώματα, τα δε δικαστήρια  αν διαπιστώσουν την παράβαση αυτή πρέπει να ακυρώσουν τις εκλογές και να διατάξουν επαναληπτική ψηφοφορία  (ΣτΕ 3237/2007, 7μ., Σ. 116 παρ. 2). Δια την παράλειψη αυτή το Δικαστήριό Σας πρέπει να ακυρώσει την συγκεκριμένη εκλογή των υποψηφίων και να διατάξει την επανάληψη των εκλογών για τη  συγκεκριμένη κατηγορία (Ε).

Γ. Λόγος: Μη εφαρμογή της επιστολικής ψηφοφορίας.

Όπως έχει αναλυτικά προαναφερθεί δεν επετράπη η επιστολική ψηφοφορία,  για λόγους αυστηρής τυπολατρία και  πρόωρης προκήρυξης των εκλογών.

Με αυτό τον τρόπο από το σύνολο των μελών 14.000 ψήφισαν μόνο 2.393 μέλη (περίπου 15%), γεγονός που αποδεικνύει ότι υπερτερούσε η ανάγκη της επιστολικής ψηφοφορίας, δημόσιο συμφέρον, από όποια άλλη τυπολατρική προσέγγιση της μη εφαρμογής της.

Το δυσαπόδεικτο γεγονός της δυνατότητας επιρροής της νομικής αυτής πλημμέλειας στο συνολικό αποτέλεσμα θα καθιστούσε απρόσφορο το θετικό μέτρο της επιστολικής ψηφοφορίας.

Δ΄.  Λόγος:   Αναγραφή παραιτηθέντων στα ψηφοδέλτια

Αν και όπως έχει αναλυτικά προαναφερθεί παραιτήθηκαν 2 υποψήφιοι  (Α. Ζωιδάκης και Γ. Κόφας) εγκαίρως, μη νόμιμα υπήρχαν τα ονόματά τους στα ψηφοδέλτια, με αποτέλεσμα την σύγχυση των ψηφοφόρων.

Αυτό αποδεικνύεται ότι υπήρξαν αρκετά ψηφοδέλτια με σταυρούς στα συγκεκριμένα άτομα.

ΙΙΙ.    ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

 Στο Ν.Δ.1171/1972 (ΦΕΚ 82τΑ΄-2-6-1972) Περί Ενώσεων Αποστράτων Αξιωματικών Ε.∆.  ορίζονται πλην των άλλων, τα εξής:

Άρθρο: 2  Σκοπός

«1. Σκοπός των Ενώσεων είναι:

 α. Η σύσφιγξις των υφισταµένων δεσµών συναδελφότητος µεταξύ των µελών των.

 β. Η διατήρησις των σχέσεων µετά των εν ενεργεία συναδέλφων των.

 γ. Η επιµέλεια των συµφερόντων και η παρακολούθησις και διεκπεραίωσις των γενικών ζητηµάτων των µελών αυτών.

 δ. Η εν πνεύµατι αλληλεγγύης παροχή βοηθείας και περιθάλψεως κατά τα δι' αποφάσεων του ∆ιοικητικού Συµβουλίου εκάστης Ενώσεως καθοριζόµενα.

 (1) Εις τα λόγω εκτάκτων περιστατικών έχοντα ανάγκην µέλη των.

 (2) Εις τα έχοντα αρίστην επίδοσιν εν ταις σπουδαίς των τέκνα των οικονοµικώς ασθενεστέρων µελών.

 ε. Η µέριµνα διά την διατήρησιν και βελτίωσιν της κοινωνικής αυτών θέσεως.

 ζ. Η διατήρησις αµειώτου του Εθνικού φρονήµατος των µελών των, ως και των µελών των οικογενειών τούτων και η συνέχισις των προς την Πατρίδα προσφορών των µε γνώµονα το εθνικόν συµφέρον.»

Άρθρο: 3 Μέλη των Ενώσεων

*Η παρ. 1 τίθεται όπως αντικαταστάθηκε από την παρ. 1 άρθρου 3 Ν.∆. 288/1974.

"1. Τακτικά µέλη των Ενώσεων καθίστανται υποχρεωτικώς οι εν αποστρατεία Αξιωµατικοί και Ανθυπασπισταί των Κλάδων Ενόπλων ∆υνάµεων, και των Σωµάτων Χωροφυλακής και Λιµενικού, οι λαµβάνοντες µέρισµα εκ τινος των Μετοχικών Ταµείων των Ενόπλων ∆υνάµεων εξαιρέσει:

 α. Των υπαγοµένων εις τας πολεµικάς εν γένει καταστάσεις.

 β. Των τεθέντων εις απόταξιν ή διαγραφέντων του Στελέχους Εφέδρων Αξιωµατικών συνεπεία καταδίκης ή αποφάσεως Ανακριτικού Συµβουλίου. Οι εν αποστρατεία Αξιωµατικοί και Ανθυπασπισταί των Κοινών Σωµάτων καθίστανται υποχρεωτικώς µέλη της Ενώσεως Αποστράτων Αξιωµατικών Στρατού, εκτός εάν είναι µέλη του Μετοχικού Ταµείου Ναυτικού ή του Μετοχικού Ταµείου Αεροπορίας, οπότε καθίστανται υποχρεωτικώς µέλη των αντιστοίχων Ενώσεων".

 Άρθρο: 5   ∆ιοίκησις των Ενώσεων

*Το παρόν άρθρο, όπως είχε αντικατασταθεί µε το άρθρο 1 Ν. 610/1977, τίθεται όπως αντικαταστάθηκε µε το άρθρο 14 Ν. 1911/1990 (ΦΕΚ Α' 166), µε έναρξη ισχύος δύο µήνες µετά τη δηµοσίευση στο ΦΕΚ της προβλεπόµενης στην παρ. 3 του παρόντος κοινής ΥΑ.

«"1. Οι Ενώσεις Αποστράτων Αξιωµατικών διοικούνται από εντεκαµελή διοικητικά συµβούλια, τα µέλη των οποίων αποτελούν οι πλειοψηφήσαντες ύστερα από διενέργεια µυστικής ψηφοφορίας. Η θητεία των τακτικών και αναπληρωµατικών µελών των συµβούλων είναι τριετής, δύνανται δε αυτά να επανεκλέγονται.

2. Ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος του διοικητικού συµβουλίου είναι ανώτατοι αξιωµατικοί βαθµών αντιστρατήγου ή υποστρατήγου και αντιστοίχων των άλλων κλάδων των Ενόπλων ∆υνάµεων. Σε περίπτωση, µη υποβολής υποψηφιότητας από αξιωµατικούς αυτών των βαθµών, εκλέγονται αντίστοιχα οι πλειοψηφήσαντες εκ των λοιπών υποψήφιων ταξιάρχων ή ανώτερων αξιωµατικών. Κάθε διοικητικό συµβούλιο εκλέγει µε µυστική ψηφοφορία από τα µέλη του το διευθύνοντα σύµβουλο.

3. Τα ειδικότερα θέµατα, που αφορούν τις διαδικασίες εκλογής των µελών, την υποβολή υποψηφιοτήτων, τη σύνθεση των συµβουλίων, το χρόνο διενέργειας των εκλογών, την απαρτία, την αµοιβή των µελών, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτοµέρεια για την υλοποίηση των διατάξεων της προηγούµενης παραγράφου, ορίζονται µε κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Αµυνας και Οικονοµικών, που εκδίδεται µετά από πρόταση του Αρχηγού του οικείου κλάδου».

Άρθρο 9

1…

2…

3. «Απαγορεύεται εις τους ασκούντας βιοποριστικά επαγγέλµατα Αξιωµατικούς και Ανθυπασπιστάς (Συνταξιούχους ή µη) να χρησιµοποιούν µετά του δηλωτικού ή διαφηµιστικού είδους του ασκουµένου επαγγέλµατός των και την ιδιότητα του Αποστράτου του Αξιωµατικού. Οι παραβάται τιµωρούνται διά φυλακίσεως µέχρις εξ (6) µηνών.»).

Στο άρθρο 12 παρ. 1, 2 και 3 του ισχύοντος Συντάγματος, ορίζεται ότι: "1. Οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνιστούν ενώσεις και μη κερδοσκοπικά σωματεία, τηρώντας τους νόμους, που ποτέ όμως δεν μπορούν να εξαρτήσουν την άσκηση του δικαιώματος αυτού από προηγούμενη άδεια 2. Το σωματείο δεν μπορεί να διαλυθεί για παράβαση του νόμου ή ουσιώδους διάταξης του καταστατικού του, παρά μόνο με δικαστική απόφαση. 3. Οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου εφαρμόζονται αναλόγως και σε ενώσεις προσώπων που δε συνιστούν σωματείο".

 Στο άρθρο 25 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος διαλαμβάνεται ότι: "1. Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Ολα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκηση τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας. 2. Η αναγνώριση και η προστασία των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου από την πολιτεία αποβλέπει στην πραγμάτωση της κοινωνικής προόδου μέσα σε ελευθερία και δικαιοσύνη".

Στο άρθρο 11 παρ. 1 και 2 της Συμβάσεως της Ρώμης "διά την προάσπισιν των δικαιωμάτων του άνθρωπου και των θεμελιωδών ελευθεριών", που έχει υπογραφεί σης 4.11.1950 και κυρώθηκε με το άρθρο 9 παρ. 1 του ν.δ. 53/1974 (ΦΕΚ 256 Α) εχούσης υπερνομοθετική ισχύ (άρθρο 28 παρ.1 Σ), ορίζεται ότι. "1. Παν πρόσωπον έχει δικαίωμα εις την ελευθερίαν του συνέρχεσθαι. ειρηνικώς και εις την ελευθερίαν του συνεταιρισμού, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος ιδρύσεως μετ` άλλων συνδικάτων και -προσχωρήσεως εις συνδικάτα επί σκοπώ προασπίσεως των συμφερόντων του.

2. Η άσκησις των δικαιωμάτων τούτων δεν επιτρέπετε να υπαχθεί εις εταίρους -περιορισμούς πέρα των υπό του νόμου προβλεπομένων και αποτελούντων αναγκαία μέτρα εν δημοκρατική κοινωνία, δια την εθνικήν ασφάλειαν, την δημόσιαν ασφάλειαν, την προάσπισιν της τάξεως και πρόληψιν του εγκλήματος, την προστασίαν της υγείας και της ηθικής, ή την προστασίαν των δικαιωμάτων και ελευθεριών των τρίτων. Το παρόν άρθρον δεν απαγορεύει την επιβολήν νομίμων περιορισμών εις την άσκησιν των δικαιωμάτων τούτων υπό μελών των ένοπλων δυνάμεων της αστυνομίας ή των διοικητικών υπηρεσιών του Κράτους".

Άρθρο 14: «Η χρήσις των αναγνωριζομένων εν τη παρούση Συμβάσει δικαιωμάτων και ελευθεριών δέον να εξασφαλισθή ασχέτως διακρίσεως φύλου, φυλής, χρώματος, γλώσσης, θρησκείας, πολιτικών ή άλλων πεποιθήσεων, εθνικής ή κοινωνικής προελεύσεως, συμμετοχής εις εθνικήν μειονότητα, περιουσίας,  γεννήσεως ή άλλης καταστάσεως.»

Σύμφωνα με το άρθρο 267 ΚΔΔικ προβλέφθηκε πως:  «στις ...ρυθμίσεις του τμήματος τούτου υπάγονται οι διαφορές που αναφύονται κατά την εκλογική διαδικασία για την άμεση ανάδειξη των αιρετών οργάνων των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου...».

Επίσης στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 268 ρυθμίζεται πως

 «1. Καθ’ύλην αρμόδιο δικαστήριο .... είναι σε πρώτο μεν βαθμό, το

τριμελές πρωτοδικείο, στο δε δεύτερο βαθμό, το τριμελές εφετείο», η δεύτερη συνεχίζει

«2. Κατά τόπον αρμόδιο δικαστήριο είναι, στον πρώτο βαθμό, το

δικαστήριο στην περιφέρεια του οποίου έχει την έδρα του το νομικό πρόσωπο...».

Τέλος, το άρθρο 272 ΚΔΔικ ορίζει «κατά τα λοιπά εφαρμόζονται αναλόγως οι, υπό τον ΠΡΩΤΟ ΤΙΤΛΟ διατάξεις του ΤΜΗΜΑΤΟΣ αυτού και περαιτέρω, οι γενικές διατάξεις του ΠΡΩΤΟΥ ΜΕΡΟΥΣ».

Ακριβώς αυτή η τελευταία διάταξη, πολύτιμη καθώς λύνει σειρά ερμηνευτικών προβλημάτων που ταλαιπώρησαν τα δικαστήρια κατά τη μεταφορά της δικαιοδοσίας στα Διοικητικά, μας παραπέμπει, για ανάλογη εφαρμογή στις σχετικές διατάξεις για την εκδίκαση των διαφορών που αναφύονται κατά την εκλογική διαδικασία στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (244επ ΚΔΔικ).

Άλλωστε γίνεται παγίως δεκτό από τα Δ. Δικαστήρια ότι:  «...κατά την εκδίκαση των διαφορών για την ανάδειξη των οργάνων διοίκησης των ν.π.δ.δ. εφαρμόζονται οι ειδικές δικονομικές διατάξεις που διέπουν τις εκλογές του οικείου ΝΠΔΔ, σε περίπτωση δε που αυτές εμφανίζουν κενό, οι ειδικές δικονομικές διατάξεις της συγγενέστερης εκλογικής νομοθεσίας, δηλαδή του Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα (Π.Δ 410/1995) και συγκεκριμένα οι διατάξεις των άρθρων 78 έως 88 αυτού...» (ΣτΕ 4058/1999, ΝοΒ 2001/731).

VI.    ΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΤΗΣ ΕΝΣΤΑΣΕΩΣ

Σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας άρθρο 249:        

 1. «Λόγους ένστασης μπορούν να θεμελιώσουν:

α) οι παραβάσεις του νόμου κατά τη διεξαγωγή της εκλογής ή κατά την εξαγωγή του εκλογικού αποτελέσματος ή κατά την ανακήρυξη των υποψήφιων συνδυασμών ή κατά την ανακήρυξη των επιτυχόντων και επιλαχόντων συνδυασμών και των προσώπων που ανήκουν σε αυτούς, ή….».

Επειδή το Δικαστήριό σας είναι αρμόδιο να δικάσει την παρούσα

Επειδή έχω έννομο προς τούτο συμφέρον και η παρούσα ένσταση είναι εμπρόθεσμη, νόμιμη, βάσιμη και αληθής.

                            ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ                                                

και όσους επιφυλάσσομαι να προσθέσω νόμιμα και εμπρόθεσμα

                                        ΑΙΤΟΥΜΑΙ

Όπως γίνει δεκτή  στο σύνολό της, η υπό κρίσιν  Ένστασή μου 

Όπως ακυρωθούν και κατόπιν διαταγής του Δικαστηρίου Σας επαναληφθούν οι εκλογές για την ανάδειξη των υποψηφίων για τις θέσεις Προέδρου και Αντιπροέδρου, καθώς και για την κατηγορία (Ε) και η δυνατόν με  την επιστολική ψηφοφορία.

Όπως καταδικασθεί το καθ’ ου στο σύνολο των δικαστικών δαπανών μου.

                                                                    Αθήνα 24 Μαρτίου 2016

                                          Ο Ενιστάμενος

---

[1] Το άρθρο 5 ως αντικατεστάθη διά του άρθρου 1 του Ν. 610/1977,   (ΦΕΚ Α 164),  ετροποποιήθη εκ νέου ως άνω δια του  άρθρου 14 του Ν. 1911/1990, ΦΕΚ Α 166.  Έναρξη  ισχύος  μετά δίμηνο από  της δημοσιεύσεως στην Εφημερίδα  της Κυβερνήσεως  της  άνωθεν  προβλεπομένης κοινής υπουργικής αποφάσεως.

ΕΞΩΔΙΚΟ ΣΤΟΝ ΥΕΘΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

 ΕΝΩΠΙΟΝ ΠΑΝΤΟΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΑΡΧΗΣ

 ΕΞΩΔΙΚΗ  ΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΕΠΙΦ/ΞΗ  - ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ    

Του Παναγιώτη Σταμάτη του Δημητρίου,  Πλωτάρχη ε.α. του Πολεμικού Ναυτικού   κατοίκου Αθηνών,  οδός Κομνηνών,  αρ. 48.           (panos_stamatis@yahoo.gr)

                                                                      Π Ρ Ο Σ

Τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας (ΥΕΘΑ), Παναγιώτη Καμμένο, Λεωφ.  Μεσογείων, αρ.229,  Χολαργός.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ :    ΑΝΥΕΘΑ κ.κ. Bίτσα

         Αξιότιμε  κ. υπουργέ,

Με μεγάλη μου ανησυχία και έκπληξη βλέπω να  βρισκόμαστε μπροστά σε άλλο ένα σχέδιο νόμου του ΥΠΕΘΑ, το οποίο δεν ξεφεύγει από τις μικροπολιτικές στοχεύσεις αλλά και τις αστοχίες του παρελθόντος. Πρόκειται για άλλο ένα νομοθέτημα που στη γενική του εικόνα, παρά τις όποιες λίγες διατάξεις που αφορούν σε αυτονόητα ζητήματα μέριμνας προσωπικού, δεν επιτυγχάνει να ακουμπήσει χρόνια προβλήματα του χώρου των ΕΔ,  για τη βελτιστοποίηση και τη θεσμική του θωράκιση στο πλαίσιο λειτουργίας ενός σύγχρονου  δημοκρατικού κράτους και μιας ευνομούμενης Πολιτείας.

Δε θα αναλωθώ στα ήσσονος σημασίας θετικά του σχεδίου νόμου, παρά θα αποπειραθώ να αποτυπώσω κάποια μη νόμιμα και όχι και τόσο ηθικά άρθρα του:

Σχετικά με το άρθρο για την αξιοποίηση των ακινήτων των Ταμείων, είναι πρόδηλα αντισυνταγματικό, καθόσον προσβάλλει ευθέως την ιδιοκτησία των Ταμείων (ΜΤΣ-ΜΤΝ-ΜΤΑ- ΤΕΣ κ.α.), τα ακίνητα των οποίων αναλαμβάνονται υπό ανεξέλεγκτη διαχείριση από τη νέα υπό συγκρότηση Υπηρεσία. Υφαρπάζεται το κεφάλαιο της διαχειριστικής νομής που ανήκει αποκλειστικά στον εκάστοτε κύριο του ακινήτου κατά τον αστικό κώδικα για αλλότριους και αδιαφανείς σκοπούς.

Πρέπει να τονιστεί ότι επιχειρείται η αφαίρεση της διαχείρισης των ακινήτων από τους φυσικούς ιδιοκτήτες χωρίς καν την θέσπιση προηγούμενης ομόφωνης σύμφωνης απόφασης των εκάστοτε Διοικητικών Συμβουλίων και χωρίς λαμβάνονται  υπόψη οι ειδικές κατά περίπτωση ιδιαιτερότητες απόκτησης των ακινήτων. (π.χ. κληροδότημα υπό τον όρο συγκεκριμένης χρήσης από συγκεκριμένο φορέα) που σε περίπτωση αλλάξουν, μπορεί να διεκδικηθούν από τους κληρονόμους.

Προφανέστατα η Διάταξη αυτή αντιβαίνει στην ισχύουσα νομοθεσία περί Εθνικών Κληροδοτημάτων (Κοινωφελών Περιουσιών). Η ακίνητη περιουσία του  κάθε Ταμείου, αποτελείται στην πλειονότητα της από Κληροδοτήματα, τα οποία πρέπει να αξιοποιούνται και να διαχειρίζονται σύμφωνα με την περί Κοινωφελών Περιουσιών νομοθεσία (Ν. 4182/2013). Τουναντίον διακρίνει τα ακίνητα του Ταμείου, αυθαιρέτως, σε αυτά «που χρησιμοποιούνται για στρατιωτικούς σκοπούς» (επιχειρησιακά) και σε αυτά που δεν χρησιμοποιούνται για στρατιωτικούς σκοπούς.

Πρόδηλο δε είναι ότι η Διάταξη αυτή αντίκειται στο ισχύον νομολογιακό και νομικό καθεστώς, καθόσον προβλέπεται ότι τα έσοδα από την αξιοποίηση των ακινήτων της ιδιοκτησίας του κάθε Ταμείου Εθνικού Στόλου θα είναι προς όφελος των Ενόπλων Δυνάμεων και όχι για την ενίσχυση των Μερισματούχων και των σκοπών των Ταμείων, όπως προβλέπεται από τον ιδρυτικό νόμο του.

Η ακίνητη περιουσία των Ταμείων ανήκει αποκλειστικά σε αυτό και όχι γενικά στις Ένοπλες Δυνάμεις, ενώ απαγορεύεται ρητώς να διατίθεται για σκοπούς άλλους, πλην αυτών χάριν των οποίων έχει ζητηθεί από τους δωρητές και ευεργέτες του Ταμείου.

Επίσης η Διάταξη αυτή αντιβαίνει στην νομοθεσία (Ευρωπαϊκή και Διεθνή) περί εκτιμήσεων της μισθωτικής αξίας των ακινήτων του ΤΕΣ, η οποία πρέπει να καθορίζεται αναλόγως της εκάστοτε χρήσεως και αναλόγως των πραγματικών συνθηκών της αγοράς ακινήτων. Η πρόβλεψη ότι η τιμή της εκκίνησης του ετήσιου ανταλλάγματος να μην είναι κατώτερη του 5% της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου απέχει κατά πολύ από την όποια ρεαλιστική προσέγγιση.

Σε άλλο άρθρο, εξαιρείται το στρατιωτικό προσωπικό από την αρμοδιότητα ελέγχου του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, με μοναδικό επιχείρημα πως το εν λόγω προσωπικό υπόκειται σε ειδικό πειθαρχικό πλαίσιο, και ως εκ τούτου «κρίνεται υπερβολική» η παρακολούθηση από το ΣΕΕΔΔ, παροράτε όμως ότι και οι Δημόσιοι υπάλληλοι έχουν ειδικό πειθαρχικό πλαίσιο.

Κοινώς,  κ. ΥΕΘΑ κρίνετε πως το προσωπικό των ΕΔ, δεν οφείλει να διέπεται από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς στους οποίους όλοι οι κρατικοί φορείς είναι υποχρεωμένοι να λογοδοτούν, και αυτό είναι κάτι που ουδεμία σχέση έχει με τη «διατήρηση της συνοχής» του στρατεύματος. Είναι αδιανόητο να μην υφίσταται ανεξάρτητος φορέας που να μπορεί να ελέγχει το ΥΠΕΘΑ, σαν αυτό να είναι ένα άβατο.

Με αυτό τον τρόπο αυτό καταστρατηγείτε τον κανόνα «Nemo Judex in Causa Sua».

Επίσης σε άλλο άρθρο σχετικά με τη δημιουργία της νέας ΜΟΜΑ, δεν προσδιορίζεται η προέλευση των χρημάτων της λειτουργίας της ΜΟ.Μ.ΚΑ. που βαρύνουν το ΥΠΕΘΑ ούτε το κρίσιμο ανταποδοτικό όφελος. Περαιτέρω, δεν καθορίζονται οι δικαιούχοι φορείς αυτού του οφέλους που πρέπει να υπάρχει σε κάθε σύμβαση που συνάπτει η ΜΟ.Μ.ΚΑ. με τρίτους

Δεν είναι λογική-νοητή η διάθεση και η καταπόνηση στρατιωτικού προσωπικού και μέσων σε σύμπραξη για δημόσια έργα όταν μπορούν ιδιώτες να το πράξουν με το ανάλογο αντίτιμο.

Δεν είναι δυνατόν να αναλαμβάνεται εκπόνηση μελετών για εκτέλεση Δημοσίων Έργων εις βάρος της αποστολής των Ενόπλων Δυνάμεων και του προϋπολογισμού του ΥΠΕΘΑ.

Θεωρώ αναγκαία την εξ υπαρχής επεξεργασία του από νομομαθείς με πείρα και γνώση, ώστε να προκύψει ένα αποτέλεσμα αντάξιο των αναγκών των Ε.Δ.

Επειδή, φρονώ ότι κατανοείτε το τι σημαίνουν σε νομικό επίπεδο τα ανωτέρω.

Επειδή, τελευταία έχουμε γίνει μάρτυρες πως ο χώρος των ΕΔ, εν ονόματι του «κοινωνικού έργου» του, έχει παρεισφρήσει υπέρ το δέον, σε πολλούς τομείς λειτουργίας ενός ημιπαράλυτου κράτους, σε πλήρη αντίθεση με την αποστολή του. Βλέπουμε πως αυτό συνυφαίνεται επί μονίμου βάσεως τελευταία, υπό το πρίσμα και την βάπτιση «έκτακτων εθνικών αναγκών».

Επειδή, αδυνατώ να πιστέψω ότι ως αρμόδιος υπουργός, μπορεί να έχετε έστω εν δυνάμει τόσο απαξιωτική συμπεριφορά στις Ε.Δ..

Επειδή, επιφυλάσσομαι παντός νομίμου δικαιώματός μου

Επειδή, η εκτίμηση και ο σεβασμός στο έργο των στελεχών των Ε.Δ., μου επιβάλλει να επιχειρήσω δι’ υστάτη φορά πρόταση να  αποσύρετε τα συγκεκριμένα άρθρα, καθώς θεωρώ ότι έστω και την υστάτη στιγμή θα κατανοηθεί ότι ο σεβασμός προσωπικοτήτων, ρόλων και καθηκόντων άγει σε ευπρέπεια και όχι σε παραβατική συμπεριφορά, που πιστεύω ακράδαντα ότι δεν είναι στοιχείο της προσωπικότητας σας.

Επειδή,  οι ΕΔ αποτελούν αναπόσπαστο και νευραλγικό κομμάτι του ελληνικού κράτους, και τα στελέχη αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, ώστε να αφεθούν στην τύχη μιας αμφιβόλου σκοπού διαχείρισης, για μικροπολιτικά οφέλη και δούναι και λαβείν μεταξύ κυβερνητικών εταίρων.

Επειδή, ως υπουργός έχετε δώσει όρκο ότι: «θα τηρώ το Σύνταγμα και τους Νόμους του Κράτους…».

                                                          ΓΙΑ ΤΟΥΣ  ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

                                                                       ΑΙΤΟΥΜΑΙ

Την άμεση απόσυρση του απαράδεκτου Νομοσχεδίου και την εξ υπαρχής επεξεργασία του από νομομαθείς με πείρα και γνώση, ώστε να προκύψει ένα αποτέλεσμα αντάξιο των αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων.

ΑΛΛΩΣ, ΣΑΣ ΔΗΛΩΝΩ  ότι θα προβώ σε κάθε απαραίτητη κατά  Νόμον ενέργεια προς προστασία των εννόμων δικαιωμάτων και συμφερόντων μου που θίγονται από τα ανωτέρω, προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που έχω υποστεί, ενώπιον παντός αρμοδίου Δικαστηρίου ή αρχής.

Η εκδήλωση της παρούσας Εξώδικης Δήλωσης-Διαμαρτυρίας γίνεται για τη διαφύλαξη και την προστασία των δικαιωμάτων μου καθώς και από δικαιολογημένο ενδιαφέρον, ως  αξιωματικός εν εφεδρεία και ως πολίτης Δημοκρατικού Κράτους.

Με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματός μου, αρμόδιος δικαστικός επιμελητής παραγγέλλεται να επιδώσει νόμιμα την παρούσα προς τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης, Παναγιώτη Καμμένο, για να λάβει γνώση, και για τις νόμιμες συνέπειες, αντιγράφοντας ολόκληρο το περιεχόμενό της στην έκθεση επιδόσεως που θα συντάξει.   

Γίνεται μνεία ότι επικολλήθηκε ένσημο ΤΠΔΑ 1,15 ευρώ.

                                                                                                                       Αθήνα,  21 Απριλίου 2016

                                                          Ο Εξωδίκως Δηλών

                                                       και διαμαρτυρόμενος  

                                                 Πλωτάρχης  ε.α. Π. Σταμάτης ΠΝ              

                          

Λόγω της συνεχιζόμενης αποχής των Δικαστικών Επιμελητών η παρούσα αποστέλλεται με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:    minister@mod.mil.gr     anyetha@mod.mil.gr, 

ΜΗΝΥΣΗ ΓΙΑ ΤΑ HOT-SPOT ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΙΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑ

ΕΝΩΠΙΟΝ  ΤΗΣ  κ. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ ΔΙΑΦΘΟΡΑ

  κ.κ. Ελένη Ράικου      Αρ. πρωτ.  675/5-4-2016

                                   ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ

Του Παναγιώτη Σταμάτη του Δημητρίου, Πλωτάρχη του Πολεμικού Ναυτικού ε.α.  κατοίκου Αθηνών, οδός Κομνηνών, αρ.48     (panos_stamatis@yahoo.gr).

                                              ΚΑΤΑ    

1.  ΠΑΝΤΟΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ – συμμετόχου και εμπλεκομένου, διά κοινής δράσης και κοινού δόλου, αρμοδίου υπηρεσιακού παράγοντος και εξωθεσμικού τοιούτου συναυτουργού ή ηθικού  αυτουργού.

2. Και κάθε άλλου προσώπου ως προς το οποίο προκύπτουν αποχρώσες ενδείξεις ενοχής. 

   Αξιότιμη κυρία Εισαγγελεύ,

Με την παρούσα μηνυτήρια αναφορά, Σας εκθέτω μια σειρά από κρίσιμα πραγματικά περιστατικά που πραγματώνουν την τέλεση σοβαρών ποινικών αδικημάτων κακουργηματικού χαρακτήρα, αυτεπαγγέλτως διωκομένων, εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος, εις βάρος του ελληνικού λαού και των στελεχών των Ενόπλως Δυνάμεων. Τα κρίσιμα περιστατικά και οι σύστοιχες συμπεριφορές αφορούν τις εργασίες στα HOT-SPOTS από στρατιωτικούς και τις αμοιβές που εισέπραξαν τρίτοι και φέρεται να τελέστηκαν τις αρχές του 2016 και τις κατήγγειλε από το βήμα της Βουλής την 1 Απριλίου 2016, ο επικεφαλής του Ποταμιού, Σταύρος Θεοδωράκης. 

Αναφέρομαι σε εσάς κύριε Εισαγγελεύ ζητώντας τη συνδρομή σας, προκειμένου να διερευνηθεί από τα αρμόδια όργανα της Ελληνικής Δικαιοσύνης η πιθανότητα τέλεσης αδικημάτων, κακουργηματικού χαρακτήρα και μάλιστα με εγγύτατο νομικό χαρακτηρισμό.

                                                                                                                                                                                                  .                                   

                     

     

Ι.   ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ   (Κρίσιμα νομικά και πραγματικά περιστατικά)

1.  Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον έντυπό κα ηλεκτρονικό τύπο, ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, την Παρασκευή, 1.4.2016, έγιναν βαριές καταγγελίες από τον επικεφαλής του Ποταμιού

Τι είπε για το hot spot της Χίου:

Σε σοβαρότατες καταγγελίες για αυθαιρεσίες από την κυβέρνηση προέβη ο Σταύρος Θεοδωράκης από το βήμα της Βουλής, αποκαλύπτοντας ότι πρόσφυγες στέλνονται κατά προτεραιότητα σε ξενοδοχεία  πολιτευτών των ΑΝΕΛ, ενώ παρέθεσε στοιχεία για το hot  spot της Χίου που ανέλαβε μια εταιρεία από την Αργυρούπολη έναντι 854 χιλιάδων ευρώ. Ο επικεφαλής του Ποταμιού έκανε λόγο για μικροκομματική εκμετάλλευση του προσφυγικού προβλήματος, αφήνοντας παράλληλα αιχμές  για τις εταιρείες που επιλέχθηκαν για τη σίτιση των προσφύγων στα νησιά.

«Πρόσφυγες στέλνονται κατά προτεραιότητα σε ξενοδοχεία κολλητών. Κολλητών της διακυβέρνησης εννοώ. Υπάρχουν καταγγελίες στην Αργολίδα και αλλού για ξενοδοχεία πολιτευτών των ΑΝΕΛ» δήλωσε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του Ποταμιού κατά τη συζήτηση για προσφυγικό νομοσχέδιο. «Κάποιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ τολμούν και ρωτούν τον κ. Καμμένο, γιατί επιλέχθηκαν για τη σίτιση των προσφύγων στα νησιά, εταιρείες από την Αθήνα και όχι από τα νησιά» πρόσθεσε ο κ. Θεοδωράκης. 

Σχετικά με το hot spot της Χίου ο κ. Θεοδωράκης είπε χαρακτηριστικά «μια εταιρεία από την Αργυρούπολη πήρε 854 χιλιάδες Ευρώ. Τα 30 στρέμματα τα έδωσε ο δήμος» και συνέχισε «τα container του Hot Spot είναι δωρεά των Ελληνικών Πετρελαίων. Τις υπόλοιπες εργασίες τις έκαναν φαντάροι. Στρατιώτες σκούπιζαν το χώρο. Στρατιώτες κουβαλούσαν κρεβάτια. Κρεβάτια είναι παρμένα από τις μονάδες τους».

2.  Σε άλλα δημοσιεύματα, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναφέρει ότι είναι χαρακτηριστική η περίπτωση της κατασκευής του κέντρου φιλοξενίας (hot spot) στη Χίο, το οποίο κόστισε τελικά 1.277.000 ευρώ, τη στιγμή που, μεταξύ άλλων, η έκταση παραχωρήθηκε από τον Δήμο, ο εξοπλισμός και οι υποδομές στέγασης διατέθηκαν από ελληνική επιχείρηση, ενώ προβλέφθηκε, σύμφωνα με τις καταγγελίες, και συμπληρωματική δαπάνη ύψους 423.183 ευρώ, που εγκρίθηκε 20 μέρες μετά το τέλος των έργων.

«Και όλα αυτά σε διαγωνισμό της μίας και μόνο ημέρας», τονίζει η ΝΔ υπενθυμίζοντας ότι έχει ήδη στηλιτεύσει τον παραγκωνισμό της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων και την πρόσφατα ψηφισθείσα τροπολογία που παρέχει τη δυνατότητα στην κυβέρνηση να αναθέτει, κατά παρέκκλιση της ισχύουσας νομοθεσίας, απευθείας σε επιχειρήσεις, έργα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που αφορούν το προσφυγικό/μεταναστευτικό ζήτημα και η οποία, «αποδεικνύεται, δυστυχώς, ως το όχημα για πολλές "γκρίζες" αναθέσεις».

3. Σε άλλο δημοσίευμα, αναφέρεται ότι, οι βουλευτές Γιώργος Αμυράς, Γιώργος Μαυρωτάς και Γρηγόρης Ψαριανός με ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων προς τους υπουργούς Εσωτερικών & Διοικητικής Ανασυγκρότησης και Εθνικής Άμυνας θέτουν μία σειρά από ερωτήματα, ως προς τις συνθήκες ανάθεσης, τον προϋπολογισμό και τους αναδειχθέντες ως αναδόχους του συγκεκριμένου έργου.

Μεταξύ άλλων, ρωτούν αν είναι αληθές ότι δόθηκαν συνολικά 1.277.167 ευρώ για την κατασκευή κέντρου υποδοχής στη Χίο σε εταιρεία, η οποία δεν διαθέτει ιστοσελίδα και δεν έχει τηρήσει την υποχρέωση δημοσίευσης ισολογισμών της τα τελευταία τρία χρόνια.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης και ΑΚΕ (Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων)

Προς:
α) Τον Υπουργό Εσωτερικών & Διοικητικής Ανασυγκρότησης
β) Τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας

ΘΕΜΑ: «Αδιαφανείς διαδικασίες στη δημιουργία hotspot και στη σίτιση προσφύγων και μεταναστών»

Από τις αρχές του έτους τα συν Υπουργεία και οι υπαγόμενες σε αυτά υπηρεσίες έχουν αναθέσει πλήθος έργων και προμηθειών, που άπτονται της αντιμετώπισης του προσφυγικού προβλήματος, με απολύτως αδιαφανείς διαδικασίες, χωρίς τήρηση της νομοθεσίας περί δημοσίων συμβάσεων, υπό το πρόσχημα του κατεπείγοντος. Δηλαδή, αν και το πρόβλημα των ολοένα αυξανόμενων προσφυγικών ροών ήταν γνωστό ήδη από την Άνοιξη του έτους 2015, η Κυβέρνηση επέλεξε να αφήσει την κατάσταση να φτάσει στο μη παρέκει, πριν αρχίσει να αναλαμβάνει δράση για την δημιουργία hotspots και εν γένει για την οργανωμένη αντιμετώπιση του προβλήματος στέγασης και σίτισης των δεκάδων χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών που έχουν εγκλωβιστεί στη χώρα. Αποτέλεσμα αυτής της κωλυσιεργίας ήταν, μεταξύ άλλων, η παράκαμψη εντέλει των διαγωνιστικών διαδικασιών, δηλαδή η πλήρης αδιαφάνεια κατά την σύναψη δημοσίων συμβάσεων ύψους δεκάδων εκατομμυρίων.

Διάφορες από αυτές τις συμβάσεις για τη σίτιση και στέγαση προσφύγων και μεταναστών ήδη εγείρουν ερωτηματικά, ως προς τις συνθήκες ανάθεσής τους, τον προϋπολογισμό τους και τους αναδειχθέντες ως αναδόχους τους.

Ήδη από την Παρασκευή 1.4.2016 από το βήμα της Βουλής ο επικεφαλής του Κινήματός μας έθεσε συγκεκριμένα ερωτήματα προς τους αρμόδιους υπουργούς, αλλά ουδεμία απάντηση λάβαμε. Από στοιχεία δε σχετικά με προμήθειες για τη σίτιση μεταναστών που κατέθεσε στα πρακτικά της της Βουλής ο αρμόδιος υφυπουργός κ. Βίτσας, , προκύπτει εναργώς η αδιαφάνεια, ο αναίτιος περιορισμός του ανταγωνισμού και η πιθανή υπερτιμολόγηση αγαθών εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

Επειδή στο Ποτάμι θεωρούμε ότι η διαφθορά και η διαπλοκή τρέφονται από την αδιαφάνεια και επειδή η Κυβέρνηση δημιούργησε με την αβελτηρία της τις συνθήκες, ώστε κρατικοί και κοινοτικοί πόροι να μοιράζονται αδιαφανώς, χωρίς διαγωνιστικές διαδικασίες.

Επειδή θεωρούμε ότι με την γενίκευση της διαδικασίας της “διαπραγμάτευσης” και των απευθείας αναθέσεων, το Δημόσιο ζημιώνεται από υπερτιμολογήσεις (στην καλλίτερη περίπτωση), ενώ συγχρόνως δημιουργούνται ιδανικές συνθήκες αδιαφανούς πλουτισμού διαπλοκής.

Επειδή στο προσφάτως ψηφισθέν νομοσχέδιο η Κυβέρνηση παρακάμπτει επ’ αόριστον -για λόγους ανωτέρας βίας- την σύμφωνη γνώμη της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων για την ανάθεση έργων και προμηθειών,

Επειδή θεωρούμε χρέος μας, αφενός να στηλιτεύουμε αυτές τις πρακτικές, αφετέρου να ελέγχουμε την Κυβέρνηση που μόνη της δημιούργησε συνθήκες έκτακτης ανάγκης και μέσα σε αυτές τις συνθήκες καλείται να διαχειριστεί κοινοτικά κονδύλια και κονδύλια του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων.

Ερωτώνται οι συναρμόδιοι υπουργοί:

· Θα συνεχίσετε να επικαλείστε το κατεπείγον ακόμη και για καταστάσεις που μπορούν μετά βεβαιότητας να προβλεφθούν, προκειμένου να αναθέτετε δημόσιες συμβάσεις χωρίς κανόνες;

· Προτίθεστε να προκηρύξετε κανονικούς διαγωνισμούς, υπό όρους διαφάνειας για την αντιμετώπιση των μεσομακροπρόθεσμων αναγκών;

· Είναι αληθές ότι δόθηκαν συνολικά 1.277.167 ευρώ για την κατασκευή κέντρου υποδοχής στη Χίο σε εταιρεία, η οποία δεν διαθέτει ιστοσελίδα και δεν έχει τηρήσει την υποχρέωση δημοσίευσης ισολογισμών της τα τελευταία τρία χρόνια;

· Είναι αληθές ότι δόθηκε το πιο πάνω ποσό, αν και οι λυόμενοι οικίσκοι για τη στέγαση των μεταναστών στο εν λόγω κέντρο ήταν δωρεά της εταιρείας Ελληνικά Πετρέλαια, οι δε εργασίες μεταφοράς κλινών και εν γένει διαμόρφωσης του χώρου έγινε από φαντάρους;

· Ζητούμε την κατάθεση όλων των τιμολογίων που εξέδωσε η ανάδοχος εταιρεία στο πλαίσιο εκτέλεσης του πιο πάνω έργου.

· Ποιος και με ποια κριτήρια όρισε τα προς προμήθεια αγαθά και τον προϋπολογισμό αυτών για τη σίτιση προσφύγων και μεταναστών στα διάφορα κέντρα κράτησης/φιλοξενίας;

· Είναι αληθές ότι για τη σίτιση προσφύγων και μεταναστών σε διάφορα κέντρα ανά την Ελλάδα ζητούνται προσφορές μόνον από εταιρείες που είναι ήδη συμβεβλημένες με τις υπηρεσίες του ΥΕΘΑ; Αν ναι, γιατί;

4. Από τα καταγγελλόμενα προκύπτει σαφώς ότι μη νόμιμα χρησιμοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται στρατιωτικοί για εργασίες εκτός των προβλεπομένων καθηκόντων τους, όπως αυτά προβλέπονται από τον Γενικό Κανονισμό του Στρατού, «Η αποστολή του Στρατού είναι, να εξασφαλίζει την άμυνα της Χώρας, να υπερασπίζει την Εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Πατρίδας.» και ότι τρίτοι (εταιρία «φάντασμα» από την Αργυρούπολη), εισέπραξαν αμοιβή για μη παρεχόμενη ή ελλιπή υπηρεσία καθώς και ότι υπάρχει αδιαφάνεια κατά τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων.  

Σε ό,τι αφορά τις Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ), δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εκτέλεση από τα μέλη τους εργασιών καθαρά στρατιωτικού χαρακτήρα, όπως π.χ. η κατασκευή οχυρωματικών έργων στα σύνορα με σκοπό την ενίσχυση της αμυντικής θωράκισης της χώρας, ή η γνωστή «αποψίλωση» των χώρων των στρατοπέδων από αγριόχορτα για λόγους καθαριότητας και ασφαλείας των τελευταίων, δεν παραβιάζει το άρθρο 22 παρ. 3 εδ α' του Συντάγματος. Και τούτο διότι και αναγκαία και επιβεβλημένη είναι, καταρχήν, η εκτέλεση τέτοιου είδους εργασιών, από τη φύση της συγκεκριμένης σχέσης και των υποχρεώσεων που απορρέουν από αυτή, ενώ βρίσκει άμεσο συνταγματικό έρεισμα στη διάταξη του άρθρου 4 παρ. 6, σύμφωνα με την οποία « κάθε Έλληνας που μπορεί να φέρει όπλα είναι υποχρεωμένος να συντελεί στην άμυνα της Πατρίδας, σύμφωνα με τους ορισμούς των νόμων».

Τελευταία όμως σημειώνεται η χρησιμοποίηση στρατιωτών σε έργα παραγωγικά, σε σημείο μάλιστα που συχνά υποκαθιστούν τις πολιτικές υπηρεσίες στην αντιμετώπιση φυσικών φαινομένων. Ως μέτρο μπορεί να είναι υπό κάποιες προϋποθέσεις επιδοκιμαστέο, πλην όμως αντίκειται στη σαφή διάταξη της 29^ης Διεθνούς Σύμβασης Εργασίας που κάνει λόγο « περί εργασιών χαρακτήρα καθαρά στρατιωτικού».

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 4 παρ. 6 Σ., σύμφωνα με την οποία : «Κάθε Έλληνας που μπορεί να φέρει όπλο είναι υποχρεωμένος να συντελεί στην άμυνα της πατρίδας, σύμφωνα με τους ορισμούς των νόμων», προκύπτει ότι αποστολή των ενόπλων δυνάμεων είναι κατά πρώτο λόγο να λειτουργούν αποτρεπτικά απέναντι σε όσους θα είχαν διάθεση να προσβάλουν την εθνική ανεξαρτησία την εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η ειρήνη, και κατά δεύτερο λόγο, εάν η «αποτροπή» δεν αποδειχθεί αποτελεσματική, να αμυνθούν του πατρίου εδάφους.

Με διαφορετική διατύπωση, η αποστολή αυτή συνίσταται στην άμυνα της χώρας απέναντι σε εξωτερικούς κινδύνους και όχι στην ενασχόληση με καθήκοντα αναγόμενα στην εσωτερική πολιτική.

 Η απόφαση των αρμοδίων οργάνων της εκτελεστικής λειτουργίας (ΥΕΘΑ) με τις οποίες διατάζει στρατιωτικούς για εργασίες εκτός των καθηκόντων του πρέπει να είναι:

α) Κατάλληλη, δηλ. να τελεί σε συνάφεια με τον επιδιωκόμενο σκοπό. Αυτός δεν μπορεί παρά να είναι η αντιμετώπιση θεομηνίας(σεισμός, πλημμύρες, πυρκαγιές, λοιμοί), που προκαλεί επείγουσα κοινωνική ανάγκη ή κινδύνου της δημόσιας υγείας.

 β) Αναγκαία, δηλ. να μην είναι δυνατή η εξυπηρέτηση του ίδιου σκοπού με άλλα μέσα, όπως π.χ. η χρησιμοποίηση προσώπων πρόθυμων να εκτελέσουν την ίδια εργασία έναντι αμοιβής.

 5.   Οι ως άνω πράξεις είναι ποινικά επιλήψιμες  και μάλιστα κατ’ εγγύτατο νομικό χαρακτηρισμό ενδεικτικά (ν.1608/1950, κ.α.).

  ΙΙ.     ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ  (θεμελίωση της παρούσας μηνυτήριας αναφοράς)

Κατά τη διάταξη του άρθρου  παρ.1 εδ. α του άρθρου 1 του ν.1608/1950 "περί αυξήσεως των ποινών των προβλεπομένων δια τους καταχραστάς του Δημοσίου", όπως αυτή ισχύει μετά την αντικατάστασή της από το άρθρο 4 παρ.5 του ν.1738/87 και την τροποποίησή της από το άρθρο 36 παρ.1 του ν.2172/93 και από το άρθρ. 24 παρ. 3 Ν.2298/1995, "στον ένοχο των αδικημάτων που προβλέπονται στα άρθρα 216, 218, 235, 236, 237, 242, 258, 372, 375 και 386 του Ποινικού Κώδικα, εφόσον αυτά στρέφονται κατά του Δημοσίου ή των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ή κατά άλλου νομικού προσώπου από εκείνα που αναφέρονται στο άρθρο 263Α του Ποινικού Κώδικα και το όφελος που πέτυχε ή επιδίωξε ο δράστης ή η ζημία που προξενήθηκε ή οπωσδήποτε απειλήθηκε στο Δημόσιο ή στα πιο πάνω νομικά πρόσωπα υπερβαίνει το ποσό των πέντε εκατομμυρίων (5.000.000) δραχμών, επιβάλλεται η ποινή της κάθειρξης και, αν συντρέχουν ιδιαζόντως επιβαρυντικές περιστάσεις, ιδίως αν ο ένοχος εξακολούθησε επί μακρό χρόνο την εκτέλεση του εγκλήματος ή το αντικείμενό του είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, επιβάλλεται η ποινή της ισόβιας κάθειρξης".

Με την παρ. 3 του άρθρ.4 του ν. 2408/1996 το παραπάνω ποσό των πέντε εκατομμυρίων (5.000.000) δραχμών αυξήθηκε σε πενήντα εκατομμύρια (50.000.000) δραχμές. Με τη διάταξη του άρθρου 5 περ. 7 του ν. 2943/2001, με την οποία προβλέπεται, (μετά την εισαγωγή του ευρώ), η μετατροπή των δραχμών σε ευρώ και κατά την οποία το ποσό σε ευρώ, που προκύπτει από τη μετατροπή των δραχμών σε ευρώ, αναπροσαρμόζεται, αν το ποσό που προκύπτει σε ευρώ είναι μεγαλύτερο των 100.000 και μικρότερο των 1.000.000 ευρώ, στην πλησιέστερη ανώτερη ή κατώτερη δεκάκις χιλιάδα ευρώ, αναλόγως του αν τα τέσσερα τελευταία ακέραια ψηφία του προκύπτοντος ποσού σε ευρώ, είναι μεγαλύτερα ή μικρότερα του αριθμού 5.000, το ποσό των 50.000.000 δρχ. αναπροσαρμόσθηκε σε 150.000 ευρώ, αφού το ακριβές ποσό από τη μετατροπή είναι 146.735 ευρώ και η αναπροσαρμογή γίνεται στην πλησιέστερη δεκάκις χιλιάδα. Στην περίπτωση αυτή, αρκεί επιδίωξη οφέλους ή απειλή ζημίας, χωρίς να είναι αναγκαία και η επίτευξή τους και ο υπαίτιος τιμωρείται με (πρόσκαιρη) κάθειρξη, το ανώτατο όριο της οποίας είναι είκοσι έτη, με τη συνδρομή δε επιβαρυντικής περιστάσεως, με ισόβια κάθειρξη.

Έχει υποστηριχθεί, επίσης, ότι η προαναφερόμενη ρύθμιση του ν. 1608/1950 είναι ισχυρή και δεν αντιτίθεται σε συνταγματικές διατάξεις διότι: α) Οι όροι «μακρός χρόνος»   και «ιδιαίτερα μεγάλη αξία» συνιστούν έννοιες που ναι μεν είναι αξιολογικές, πλην όμως οριστές και σαφείς, δυνάμενες να προσδιοριστούν ως προς το ακριβές περιεχόμενό τους δια της ερμηνείας, κατά τρόπο ομοιόμορφο και αντικειμενικό, με βάση τις περί τούτων κοινές αντιλήψεις σε μία δεδομένη στιγμή. Επομένως ικανοποιούν τις απαιτήσεις του άρθρου 7 παρ. 1 Συντ., όπως λ.χ. και οι αξιολογικές έννοιες: «σπουδαίος κίνδυνος» που συναντάται στο άρθρο 336 παρ. 1 ΠΚ και «αντικείμενο ιδιαίτερα μεγάλης αξίας» που συναντάται στο άρθρο 375 παρ. 2 ΠΚ (έτσι κατ’  αποτέλεσμα και η ΑΠ 1073/2011, αδημοσίευτη). β) Ουδόλως παραβιάζεται  η αρχή της ισότητας των πολιτών ενώπιον του νόμου αφού  από τη ανωτέρω ρύθμιση δεν προβλέπεται κάποια εξαίρεση. Και ναι μεν η προβλεπόμενη ποινή της ισόβιας κάθειρξης είναι ανελαστική, πλην όμως το Σύνταγμα δεν απαγορεύει την απειλή ανελαστικής ποινής για ελαστικό εγκληματικό μέγεθος (όπως είναι η περιουσία, ιδιωτική ή δημόσια). Σε κάθε δε περίπτωση η εφαρμογή της αρχής της ισότητας δεν είναι άκαμπτη, αλλά επιδέχεται πολλούς περιορισμούς, εφόσον βέβαια αυτοί δεν υπερβαίνουν τα ακραία όρια και τίθενται για λόγους εξυπηρετήσεως του γενικότερου συμφέροντος, όπως εν προκειμένω, δεδομένου ότι η ανωτέρω ρύθμιση του ν. 1608/1950 τέθηκε για την προστασία του εννόμου αγαθού της περιουσίας, ειδικά του Δημοσίου και των ν.π.δ.δ., το οποίο αν δεν θεωρηθεί αυτοτελές έννομο αγαθό οπωσδήποτε είναι σαφώς ποιοτικά διάφορο του εννόμου αγαθού της ατομικής ιδιοκτησίας. Και τούτο διότι μέσω της δημόσιας περιουσίας υπηρετούνται και άλλα έννομα αγαθά, όπως εκείνο του Κράτους στην εσωτερική και εξωτερική του υπόσταση, καθώς και το έννομο αγαθό της οργανωμένης κοινωνικής ζωής (υπομνήματα, δημόσιες υπηρεσίες).  Επομένως, για την προστασία του το γενικότερο συμφέρον δικαιολογεί  την προβλεπόμενη κάμψη της αρχής της ισότητας. γ) Τέλος, η απειλούμενη σε μία τέτοια περίπτωση ποινή της ισόβιας κάθειρξης (inabstracro συγκρινόμενη) δεν είναι δυσανάλογη σε σχέση με τη βαρύτητα και την αξία του πληττόμενου εν προκειμένω εννόμου αγαθού και ως εκ τούτου δεν παραβιάζεται η καθιερούμενη από το άρθρο 25 του Συντάγματος αρχή της αναλογικότητας (βλ. περί αυτής ΟλΑΠ 14/2001), διότι  αφενός είναι αναγκαία για την προστασία της περιουσίας του Δημοσίου και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου από εκτάκτου μεγέθους και διάρκειας (και καθόλου συνήθεις) προσβολές και αφετέρου τελεί σε αναλογία με το πληττόμενο έννομο αγαθό (έστω και αν στον Ποινικό Κώδικα η περιουσία αξιολογείται  σε βαθμό υποδεέστερο του Πολιτεύματος, της ακεραιότητας της Χώρας και της ανθρώπινης ζωής). Και τούτο, όπως εξηγήθηκε, διότι η ρύθμιση του ν. 1608/1950  έχει σκοπό ειδικό και ποιοτικά διάφορο των κοινών διατάξεων του Ποινικού Κώδικα που προστατεύουν συνολικά μεν την περιουσία (δημόσια και ιδιωτική), αλλά από συνήθους  εντάσεως προσβολές. Αντίθετα, η κρινόμενη ρύθμιση του  ν. 1608/1950  κατατείνει ειδικά στην προστασία της περιουσίας του Δημοσίου και των ν.π.δ.δ. από εκτάκτου μεγέθους («ιδιαίτερα μεγάλης αξίας») και διάρκειας («επί μακρό χρόνο») προσβολές, προβλέποντας για τις συνήθεις αναλογικά ηπιότερη ποινική μεταχείριση. Η ένταση της αξιούμενης για την κατάφαση της διατάξεως αυτής εγκληματικότητας και το ιδιαίτερο είδος της προστατευόμενης περιουσίας, το οποίο  αν δεν θεωρηθεί όπως προαναφέρθηκε αυτοτελές έννομο αγαθό σε κάθε περίπτωση είναι ποιοτικά διάφορο του  εννόμου αγαθού της ατομικής ιδιοκτησίας, δικαιολογεί την απειλούμενη ποινή της ισόβιας κάθειρξης γιατί η περιουσία αυτή δεν προορίζεται για τη θεραπεία ιδιωτικών και ατομικών αναγκών, αλλά συλλογικού ενδιαφέροντος κρατικών λειτουργιών, όπως είναι η κρατική και εθνική  ασφάλεια, η υγεία, η παιδεία και άλλων πολλών ευεργετικών για το κοινωνικό σύνολο λειτουργιών. Πρόκειται, επομένως, για προσβολή όχι ατομικού αγαθού, αλλά της κοινωνικής ολότητας και γι’ αυτό μαζί του έμμεσα συμπροσβάλλεται και το έννομο αγαθό του Κράτους στην εσωτερική και εξωτερική του υπόσταση, καθώς και το έννομο αγαθό της οργανωμένης κοινωνικής ζωής (υπομνήματα, δημόσιες υπηρεσίες). 

Τέλος, κατά το άρθρο 46 παρ. 1β` του ΠΚ, "με την ποινή του αυτουργού τιμωρείται όποιος με πρόθεση παρείχε άμεση συνδρομή στο δράστη κατά τη διάρκεια της πράξης και στην εκτέλεση της κύριας πράξης". Από τη διάταξη αυτή σαφώς συνάγεται ότι, για την ύπαρξη άμεσης συνέργειας στην τελούμενη από άλλον αξιόποινη πράξη, απαιτείται παροχή άμεσης συνδρομής από τον δράστη στον αυτουργό κατά την τέλεση και κατά την διάρκεια εκτέλεσης της κύριας πράξης και μάλιστα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε χωρίς αυτή τη συνδρομή δεν θα ήταν δυνατή με βεβαιότητα ή διάπραξη του εγκλήματος υπό τις περιστάσεις που τελέστηκε. 

Επειδή, η εκδήλωση της παρούσας μηνυτήριας αναφοράς γίνεται για τη διαφύλαξη και την προστασία των δικαιωμάτων μου καθώς και από δικαιολογημένο ενδιαφέρον ως πολίτης Δημοκρατικού Κράτους και αξιωματικού εν εφεδρεία.

Επειδή, έχω το απαραίτητο έννομο συμφέρον (αρθ. 40 ΚΠΔ), είναι νόμιμη, βάσιμη, αληθής και εξαιρετικής φύσης.

Επειδή, συμφώνως με την έννοια του μεν άρθρου 36 ΚΠοινΔικ καθιερώνεται η αρχή της αυτεπαγγέλτου ποινικής διώξεως η οποία μη υποκειμένη εις τύπον γίνεται άμα ο αρμόδιος εισαγγελεύς πληροφορηθεί την τέλεση του εγκλήματος, είτε κατόπιν μηνύσεως ή αναφοράς δημοσίας αρχής ή ιδιώτου (άρθρ. 37-40 και 42), είτε κατόπιν οιασδήποτε "άλλης ειδήσεως" όπως εξ ιδίων πληροφοριών ή ιδίας αντιλήψεως εξ επιστολής (και ανωνύμου έτι) ή και της κοινής φήμης όταν, εννοείται, εις την τελευταίαν αυτή περίπτωση έχει ο εισαγγελεύς σοβαρούς λόγους να πιστεύει ότι ετελέσθη έγκλημα (Μπουρόπουλος όπου ανωτ. σελ. 57) παθών εκ του οποίου, ειρήσθω, είναι παν πρόσωπον είτε νομικόν είτε φυσικόν, είτε ικανό προς καταλογισμόν είτε ακαταλόγιστον, το οποίον είναι φορεύς του εννόμου αγαθού, καθ' ού στρέφεται η πράξη (Χωραφάς όπου ανωτ.).

Επειδή, Σας είναι γνωστό, ότι δια την άσκηση ποινικής διώξεως είναι αρκετή και η απλή πιθανότητα τελέσεως αξιόποινων πράξεων καθώς και ότι στην παρούσα περίπτωση υπάρχει πλούσιο αποδεικτικό υλικό, πολλαπλώς διασταυρωμένο, το οποίο επιβάλει την άσκηση ποινικής δίωξης κατά των υπαιτίων, η ύπαρξη απλής και μόνο πιθανότητας τέλεσης αξιόποινης πράξης ή απλών ενδείξεων ενοχής του μηνυομένου ως δράστη αυτής καθιστά υποχρεωτική για τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών την άσκηση της ποινικής δίωξης (βλεπ. Κ. Σταμάτη «Η προκαταρκτική εξέταση»,σελ,.257,274). Η Εισαγγελική Αρχή δεν είναι διάδικος αλλά αυτοτελές όργανο της δικαιοσύνης και κατά την κυρία και βασική λειτουργία της ανήκει στη δικαστική, με ευρεία έννοια, λειτουργία, και η άσκηση ή μη της ποινικής δίωξης (κατ΄άρθρα 27, 43 Κ.Π.Δ.) συνιστά για τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών κυρία λειτουργική αρμοδιότητα με οιονεί δικαιοδοτικό χαρακτήρα (βλεπ. Κ. Σταμάτη « Ο Εισαγγελικός Θεσμός» Ποιν. Χρον. Λ΄ σελίς 609 επομ.) και όχι απλή έκφραση γνώμης.

Επειδή, προσκομίζεται σειρά δημοσιευμάτων εφημερίδων και ηλεκτρονικών εκδόσεων .

                                                           ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

                    και με την ρητή επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματος μου

                                                                      ΕΞΑΙΤΟΥΜΑΙ

Την άμεση και επείγουσα ποινική διερεύνηση του θέματος προκειμένου να ταυτοποιηθούν και εξατομικευτούν οι διαφαινόμενες ως τελεσθείσες αξιόποινες πράξεις, να συνδεθούν με τους φυσικούς, ηθικούς αυτουργούς και άλλους συμμέτοχους και να υποστούν οι υπόλογοι την κατά νόμο τιμωρία τους.

Επιπλέον δηλώνω παράσταση πολιτικής αγωγής για όλα τα αδικήματα που συρρέουν από τα μηνυόμενα,  για την υποστήριξη της κατηγορίας και για χρηματική ικανοποίηση  (44) ευρώ, λόγω ηθικής βλάβης επελθούσας σε εμένα από τις εν λόγω πράξεις.     

Προς απόδειξη όλων των παραπάνω, ζητούμε να προβείτε σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες και σας προσκομίζονται  πέντε (5) δημοσιεύματα, ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ(2), ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (ΒΗΜΑτοδότης), ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, TheCaller.gr.

ΣΥΝΗΜΜΕΝΑ: Τα (5) σχετικά δημοσιεύματα, ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ (2), ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (ΒΗΜΑτοδότης), ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, TheCaller.gr.

          Αιτούμαι επικυρωμένο αντίγραφο της παρούσης.

    Αθήνα, 5 Απριλίου  2016
 Ο  Μηνυτής και Πολιτικώς Ενάγων
Παναγιώτης Σταμάτης Πλωτάρχης (ε.α.) ΠΝ

Τι σημαίνει η «διαρκής διατεταγμένη υπηρεσία» του αστυνομικού («εν παντί τόπω και χρόνω») και ποιες συνέπειες αυτή συνεπάγεται;

1. Η αστυνομική δράση του προσωπικού («ένστολου» κατά την έννοια του άρθρου 13 του ν. 4249/2014) της Αστυνομίας, διέπεται και από τις πρόσθετες θεμελιώδεις ειδικές αρχές της «διαρκούς ετοιμότητας» και της «διαρκούς διατεταγμένης υπηρεσίας»:

α. Της «διαρκούς ετοιμότητας» όλων των Υπηρεσιών και του προσωπικού του Υ.Δ.Τ., για την επιτέλεση του έργου ή της αποστολής της «πρόληψης» και της «καταστολής» (άρθρο 9 του ν.2800/2000,τώρα άρθρο 13 ν.4249/2014).

Ο όρος «διαρκής ετοιμότητα», που είναι αυτονόητη προϋπόθεση για τη λειτουργία των αστυνομικών Υπηρεσιών, σημαίνει την αδιάκοπη και συνεχή δυνατότητα αστυνομικής επέμβασης, σε όλη την ελληνική επικράτεια (εκτός αν βάσει ρητών διατάξεων αποκλείεται η αρμοδιότητα της Αστυνομίας) και ανεξάρτητα από χρονικό περιορισμό, δηλ. όλες τις ημέρες και όλες τις ώρες. Όπως εύστοχα παρατηρήθηκε : « Στις 168 ώρες, που έχει η εβδομάδα, μόνο 36 ώρες δουλεύει ο δημόσιος τομέας και τις υπόλοιπες ώρες δουλεύουν μόνο τα Αστυνομικά Τμήματα …» (Πρακτικά, 1328 – Κ. Σαψάλης).

Η «διαρκής ετοιμότητα» εκφράζει, κατ΄εξοχή, την αρχή της «συνέχειας» του Κράτους και της εξουσίας του, αλλά και την αρχή της «αυτοσυντήρησής» του.
β. Η αρχή της «διαρκούς ετοιμότητας» συμπληρώνεται και ολοκληρώνεται από την αρχή της «διαρκούς διατεταγμένης υπηρεσίας». Πραγματικά, ο νόμος ορίζει τα εξής : «Το αστυνομικό προσωπικό, οι συνοριακοί φύλακες και ειδικοί φρουροί θεωρούνται ότι βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία σε κάθε περίπτωση που καθίσταται αναγκαία η παρέμβασή τους». Η διάταξη αυτή γεννά ορισμένους προβληματισμούς. Ειδικότερα, παρατηρούμε τα εξής :

(1) Θεσπίζει πλασματική υπηρεσιακή κατάσταση, διότι ορίζει ότι «θεωρείται» και έτσι εξομοιώνει την εκτός Υπηρεσίας δράση του προσωπικού με «διατεταγμένη υπηρεσία».

(2) Η εν λόγω πλασματική εξομοίωση αναφέρεται σε οποιοδήποτε χρονικό σημείο της ζωής του «προσωπικού» (δηλ. άσχετα αν βρίσκεται στο ωράριο εκτέλεσης των καθηκόντων του ή εκτός αυτού) και σε οποιοδήποτε τόπο (δηλ. άσχετα αν βρίσκεται στην περιφέρεια όπου υπηρετεί ή εκτός αυτής).

(3) Η πλασματική εξομοίωση λαμβάνει χώρα κατά περίπτωση («σε κάθε περίπτωση») που καθίσταται «αναγκαία» η επέμβαση του «προσωπικού». Κατ΄ ακολουθία, δικαιολογείται, ως υποχρέωση και ως δικαίωμα επέμβασης, μόνο όταν είναι «αναγκαία», δηλ. απαραίτητη για την πρόληψη ή την καταστολή παράνομης ενέργειας ή παράλειψης.
Ασφαλώς, η «παρέμβαση» πρέπει να είναι «αναγκαία» στο πλαίσιο μόνο των υπηρεσιακών καθηκόντων του οργάνου ή και τούτων.
(4) Την ανάγκη, το χρονικό σημείο, τη διάρκεια και τον τρόπο της επέμβασης θα κρίνει και θα επιλέξει με προσωπική του ευθύνη το όργανο της Αστυνομίας. Με άλλες λέξεις, το όργανο που βρίσκεται εκτός Υπηρεσίας, θα αποφασίσει, με βάση τα πραγματικά γεγονότα της «κάθε περίπτωσης», αν είναι «αναγκαία» η επέμβασή του και σε καταφατική κρίση θα υπαγάγει «πλασματικά» («θεωρείται») τον εαυτό του στο καθεστώς της «διατεταγμένης υπηρεσίας», καίτοι στην πραγματικότητα βρίσκεται εκτός Υπηρεσίας και από κανένα τρίτο (αρμόδιο) έλαβε σχετική διαταγή για να επέμβει.

Εύστοχα είχαν επισημανθεί κατά τη συζήτηση του ν.1481/1984 στη Βουλή τα εξής :

«Το «θεωρείται», κύριε Πρόεδρε, είναι μία νομική κατασκευή και αρκετά ασαφής, και από την ασάφειά της εγκυμονούνται κάποιοι κίνδυνοι. Η κατασκευή αυτή προβλέπεται σε κάθε περίπτωση που καθίσταται αναγκαία η παρέμβασή του. ΄Εχω μία αντίρρηση για το «καθίσταται αναγκαία». Ερωτώ κατά την κρίση τίνος ; Του αστυνομικού ή κατά την κρίση της προϊσταμένης αρχής ; Εάν μεν κατά την κρίση του αστυνομικού, υπάρχει ο κίνδυνος της αυθαιρεσίας. Εάν κατά την κρίση της προϊσταμένης αρχής, τότε δεν καθίσταται, αλλά αποφασίζεται σε διατεταγμένη υπηρεσία» (Πρακτικά, 1457 – Σ. Καλούδης).

Η διάταξη της πλασματικής εξομοίωσης, κατ΄ αρχή κρίνεται θετική. Η αξία της όμως θα αποδειχθεί, έμπρακτα, από την υλοποίησή της υποχρέωσης του «προσωπικού» της Αστυνομίας να ενεργεί «πάντοτε σύμφωνα με τους νόμους και τις εντολές της εκλεγμένης από το λαό Κυβέρνησης» ή αλλιώς να πραγματώνει τις αρχές της λαϊκής κυριαρχίας και της νομιμότητας. Η έκταση της ευθύνης που ανέθεσε ο νόμος στα όργανα της Αστυνομίας είναι τεράστια. ΄Ετσι, είναι απαραίτητη η επιείκεια των προϊσταμένων της, των πολιτών και τελικά του δικαστή.
(5) Τέλος, η «παρέμβαση» του οργάνου ως τελούντος, κατά πλάσμα του νόμου, σε «διατεταγμένη υπηρεσία» προϋποθέτει την προηγούμενη ή την ταυτόχρονη γνωστοποίηση ή δημοσιοποίηση της αστυνομικής του ιδιότητας.

2. Η πλασματική «διατεταγμένη υπηρεσία» των οργάνων της Αστυνομίας, συνεπάγεται, όσο χρόνο διαρκεί η «αναγκαία παρέμβαση» τις ακόλουθες νομικές συνέπειες :

α. Το όργανο υπέχει ποινική, πειθαρχική και αστική προσωπική (όπου ρητά καθιερώνεται) ευθύνη.

β. Οι διοικούμενοι υπέχουν ποινική ευθύνη, λ.χ. για απείθεια ή αντίσταση (άρθρα 169 και 167, Π.Κ.), αλλά και αστική (άρθρο 914 επ. Α.Κ.) απέναντι στο αστυνομικό όργανο και στο Κράτος.

γ. Τα όργανα άλλων δημόσιων Αρχών υπέχουν ποινική και πειθαρχική ευθύνη ιδίως όταν ρητά αρνηθούν ή αδρανήσουν να παράσχουν «συνδρομή».

δ. Το Κράτος υπέχει αστική ευθύνη απέναντι στους διοικούμενους οι οποίοι τυχόν υπέστησαν ζημία λόγω παράνομης πράξης ή παράλειψης, δηλ. λόγω της «παρέμβασης» του οργάνου. Διότι, η κατάσταση της πλασματικής «διατεταγμένης υπηρεσίας» σημαίνει ότι τα όργανα ενήργησαν «κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί» (άρθρο 105, Εισ. ΝΑΚ).

3. Εάν η συμμόρφωση του οργάνου που βρίσκεται εκτός υπηρεσίας γεννά ορισμένα προβλήματα, η άρνηση (ρητή ή σιωπηρή) του να συμμορφωθεί με το πρόσθετο και διαρκές καθήκον που επιβάλλει η πλασματική «διατεταγμένη υπηρεσία», γεννά ακόμη περισσότερα.

Κατ΄ ακολουθία, αν αποδειχθεί εκ των υστέρων ότι το όργανο δεν εκτέλεσε το καθήκον του παρόλο ότι συνέτρεχαν σαφώς και αντικειμενικά όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις τότε στοιχειοθετείται αφενός πειθαρχική ευθύνη ή και ποινική ευθύνη (κυμαινόμενη από την παράβαση καθήκοντος κατά το άρθρο 259 Π.Κ., μέχρι τα εγκλήματα παράλειψης κατά τα άρθρα 14, 288 και 307 Π.Κ.) και αφετέρου αστική ευθύνη του Κράτους απέναντι στους τρίτους. Διότι, η μη εκτέλεση του εν λόγω καθήκοντος συνιστά «παράνομη» παράλειψη του οργάνου. Ειδικότερα, η πειθαρχική ευθύνη μπορεί να εμφανισθεί, ενόψει της ενδεικτικής απαρίθμησης των πειθαρχικών «παραπτωμάτων», ως «κάθε παράβαση υποχρέωσης που απορρέει από τους νόμους …..» και «η βαριά παράβαση του υπηρεσιακού καθήκοντος από πρόθεση» και «… γενικά η αδικαιολόγητη αποχή από την εκτέλεση των καθηκόντων» σε συνδυασμό με τη γενική έννοια του όρου «πειθαρχικό παράπτωμα» (άρθρα 4, 10 παρ. ιγ΄, 11 περ. η΄, 13 περ. κα΄ π.δ.120/2008).

 

- See more at: http://policenet.gr/article/%CF%84%CE%B9-%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CE%B7-%C2%AB%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%81%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7-%CF%85%CF%80%CE%B7%CF%81%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1%C2%BB-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%85%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%C2%AB%CE%B5%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF-%CF%84%CF%8C%CF%80%CF%89-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CF%89%C2%BB-%CE%BA%CE%B1%CE%B9#sthash.utC2CgmO.dpuf

Γράφει η ΛΕΤΤΑ ΚΑΛΑΜΑΡΑ

thedayaftergr.blogsot

Σαν τα κοράκια γύρω από το πτώμα μαζεύονται οι ξένοι Στρατοί, με το πρόσχημα των προσφύγων, γύρω από την Ελλάδα από όλες τις κατευθύνσεις. Μέχρι και ο ιταλικός Στρατός επανεμφανίζεται στην Κορυτσά για πρώτη φορά μετά τις ημέρες του Έπους του ’40 που έτρεχε και δεν έφθανε. Το ίδιο κι οι Βούλγαροι που διψάνε για θάλασσα, όπως τόσο εύστοχα και υβριδικά ανέφερε και ο Πρόεδρός τους πρόσφατα.

Την ίδια ώρα οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις αποσύρονται από τα θαλάσσια σύνορα παραδίδοντας τον έλεγχό τους στο ΝΑΤΟ και κλείνονται στα μαγειρεία και τις παιδικές κατασκηνώσεις. Το χειρότερο όλων κάποιοι επαίρονται και για την “πολεμική” αποστολή τους μέσα από τα δίκτυα ενημέρωσης του παρακράτους. Με τόσες απευθείας αναθέσεις πια είναι απορία πώς δεν βρίσκονται και πρόθυμοι προμηθευτές εδεσμάτων σε πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες.

Δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία νικηφόρος στρατός χωρίς όπλα. Όταν αποσύρεται ένας Στρατός έρχεται ένας άλλος. Ο νικητής που μοιράζει τα ιμάτια του ηττημένου. Η απόλυτη αποχή των στρατιωτικών δυνάμεων από την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων ενός λαού αποτελεί τον απόλυτο ορισμό της υποταγής, δεν ορίζεται ως πόλεμος και ως Στρατός. Ενδεχομένως να αποτελεί την απόλυτη επιτυχία των ψυχολογικών επιχειρήσεων και της εθνικής αυθυποβολής.

Η άμυνα δεν δίνει ποτέ τη νίκη και δεν μπορεί να είναι παρά μόνο μία δυσχερής πρόσκαιρη κατάσταση που οφείλει να εξαλείφεται το συντομότερο. Η αντιμετώπιση της μεταναστευτικής εθνικής απειλής με τον εγκλεισμό των Ενόπλων Δυνάμεων σε μία παθητική κατάσταση παρασκευής συσσιτίων και ρόλου Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο τόσο για τον ίδιο όσο και για την Ελλάδα ως κοινωνία αξιών και πολιτισμού. Δεν μπορούν οι ένδοξες Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να έχουν  το ρόλο του σερβιτόρου στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο που διεξάγεται εδώ και μία δεκαετία σχεδόν πλησιάζοντας στην τελική του μάχη στο έδαφος της Ελλάδας.

Το γεγονός ότι οι αρμόδιοι πολιτειακοί θεσμοί παντελώς αλλοτριωμένοι αδυνατούν να παρέχουν πολιτική προστασία δεν αποτελεί άλλοθι για την αντικατάστασή τους από την ύστατη δύναμη ενός έθνους. Η ταύτιση Δημάρχων και Περιφερειαρχών, με τους θεσμούς και οπαδούς τους, με επιχειρήσεις πλουτισμού, κρατικοδίαιτης παρασιτικής ιδεολογίας αφήνει ένα αισχρό κενό εξουσίας που η γέννα ενός προσφυγόπουλου στα λασπόνερα της Ελλάδας αντικατοπτρίζει πλήρως.

Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν μπορούν να υπηρετήσουν μία πολιτική διεθνούς εκβιασμού για τη χορήγηση μετρητών ανθρωπιστικής κρίσης διαχειρίσιμα με απευθείας αναθέσεις στον εχθρό. Δεν είναι αυτός ο ρόλος του και δεν μπορούν να γίνονται κομπάρσοι σε ένα θίασο διακρατικών μαφιόζων.

Ο Ελληνικός Στρατός οφείλει να περάσει σύντομα στην αντεπίθεση για να αντιμετωπίσει τον υβριδικό πόλεμο που δέχεται και αν αργήσει να το αντιληφθεί θα βρεθεί σύντομα στην κατάσταση της ουκρανικής Κριμαίας που απωλέσθη με ελάχιστες ανούσιες μάχες του ουκρανικού Στρατού κατόπιν εορτής. Τα σχεδόν 3.000.000 εκατομμύρια πρόσφυγες και μετανάστες σύμφωνα με τις δηλώσεις του  αντιπρόεδρου της τουρκικής κυβέρνησης Yalçın Akdoğan, σύμφωνα με το επίσημο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων İHA, είναι αδύνατο να αντιμετωπιστούν χωρίς την αμυντική συμμετοχή των ελληνικών θεσμών τοπικής αυτοδιοίκησης και την επιθετική σταδιακά και αποκλειστικά συμμετοχή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Όπως ο Ελληνικός Στρατός  το 1940 έφθασε στην Κορυτσά για την αντιμετώπιση της ναζιστικής απειλής έτσι και τώρα οφείλει να επανελέγξει το συντομότερο τα σύνορά του με τις δυνάμεις του και να έχει ετοιμότητα ανθρωπιστικής βοήθειας στις γείτονες χώρες που ενδεχομένως δυσκολεύονται. Όπως ακριβώς και το 1919 προσφέρθηκε να αναπληρώσει το κενό της εν αποδρομή οθωμανικής αυτοκρατορίας για την ειρηνική συνύπαρξη των λαών. Δεν μπορεί οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να πολεμούν στα Μαγειρεία με τις δυνάμεις των ηττημένων χάνοντας έδαφος και κυριαρχία χωρίς μία πολεμική κραυγή.

Φυσικά στην παρούσα φάση με τις κυβερνητικές αποφάσεις εγκλωβισμού δυνάμεων και πόρων σε μία ανυπολόγιστα και πολύπλευρα κοστοβόρα υποκατάσταση αδύναμων θεσμών και τις εγκληματικές στο παρελθόν αποφάσεις μείωσης της θητείας και συνειδητής απραξίας προέχει η εσωτερική ανασύνταξη των δυνάμεων της Πολιτείας για τη διάσωση των στοιχειωδών λειτουργιών ενός Κράτους. Είναι απορίας άξιο πώς ο πατριώτης Υπουργός Άμυνας κ.Καμμένος σε μία τέτοια τάχιστα εξελισσόμενη κατάσταση εθνικής κρίσης με τα πάντα κλειστά δεν υλοποιεί τις χρόνιες αποφάσεις κινητοποίησης των νέων της χώρας στο ποσοστό που επιτάσουν οι αποφάσεις. Ποιος ο λόγος να εξαντλούνται στο στήσιμο σκηνών οι δυνάμεις μας χωρίς ανάπαυση και να λείπουν οι κρίσιμοι ανθρώπινοι πόροι εξαντλώντας τους υπάρχοντες;

Το μεγάλο ερώτημα είναι βέβαια πότε θα μπορέσουν οι Ελληνικές Δυνάμεις να δράσουν όπως η φύση τούς ορίζει και ποιος είναι αυτός που αρνείται την εμπλοκή τους στη φύλαξη των ακτών και θαλασσίων συνόρων μας από τους διακινητές ανθρώπων και πάσης φύσεων λαθραίων προϊόντων με προεξέχουσες την ηρωίνη και την κοκαΐνη των αθηναϊκών σαλονιών; Πώς παραμένει τόσο ενδοτικός ο στρατιωτικός μηχανισμός εν αντιθέσει με τον τουρκικό που σύμφωνα με τα δημοσιεύματα αρνήθηκε στον Σουλτάνο Ερντογάν την εμπλοκή του στο διεθνές παιχνίδι αποσταθεροποίησης της περιοχής μας;

Οι πρόσφατες κρίσεις στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας άφησαν ανέπαφο το δίκτυο τoυ Έλληνα “Γκιουλέν” που συνεχίζει να καταλαμβάνει τις κρίσιμες θέσεις μεταθέσεων, προμηθειών και διοίκησης επίλεκτων οργανισμών αναμένοντας την εορταστική επέτειο της 25ης Μαρτίου. Πώς αλλιώς και να γινόταν για τον πνευματικό πατέρα εθισμένων στην εξουσία και όχι μόνο υπουργών και κρατικών λειτουργών; Ουδέποτε απαντήθηκε η παραίτηση αποστρατεία γρίφος του Διοικητή των Νήσων του Αιγαίου μας και επικεφαλής ερευνών εσωτερικών υποθέσεων Στρατηγού Μεϊμάρη όπως και η προχθεσινή εκδίωξη του Διοικητού της ευαίσθητης περιοχής των Δωδεκανήσων Ρόδου και Καστελόριζου απόστρατου Στρατηγού πια Ματζάκου από μία τόσο κρίσιμη θέση. Φήμες για την πνευματική του απέχθεια προς τον πνευματικό καθοδηγητή των υψηλά προϊσταμένων τους δεν επιβεβαιώνονται. 

Η Ελλάδα είναι πολύ σκληρή για να πέσει αμαχητί και καλά θα κάνουν οι προσωρινοί ασκούντες την εξουσία να βγάλουν το Στρατό από τα Μαγειρεία και να τον τοποθετήσουν εκεί που θα στείλει πίσω στους στρατώνες τους τον Ιταλικό, το Βουλγαρικό, τον Τουρκικό και τις ντόπιες και ξένες συμμορίες διακινητών. 

Στους νεοτοποθετημένους στις καρέκλες εξουσίας Στρατηγούς, Πτεράρχους και Ναυάρχους θα θυμήσουμε ότι τα κάστρα πέφτουν πάντα από μέσα, από ντυμένους παπάδες, ενώ όταν πέφτουν βροχή οι σφαίρες δεν είναι Αποκριές. 

Είθε κανείς τους να μην ξανασυναντήσει τον στρατιώτη Στρατηγό Χατζηανέστη του ’22, λίγο πιο πέρα από το πολεμικό μας Πεντάγωνο, στο αλσύλλιο της Αναστάσεως του ορθόδοξου Κυρίου μας…